ตอนที่ 494 สาวใช้ตัวแสบ 398

ตอนที่ 494 สาวใช้ตัวแสบ 398

เอาเถอะ ไห่ฉิงฉิงก็ควรขอบคุณเธอ ไม่งั้นโม่เสี่ยวจุนที่ดีแบบนั้นก็ไม่ถึงคิวของไห่ฉิงฉิงเธอหรอก

จริงด้วย ชีหรั่น เสี่ยวจุนอยากหาครอบครัวจริงหรือเปล่า ? ฉันอยากช่วยเขาหาครอบครัวเขาให้เจอจริงๆ แต่ไม่มีเงื่อนงำอะไรเลย ไห่ฉิงฉิงพูดเรื่องนี้ขึ้น ทนไม่ไหวที่จะถอนหายใจออกมา

เธอตกหลุมรักโม่เสี่ยวจุน เธออยากให้เขาดีใจ เธออยากทำทุกอย่างให้เขา แต่เธอก็เห็น ว่าที่เธอสามารถทำเพื่อเขา มันน้อยมากจริงๆ

นี่เป็นความฝันของเขา ฉันก็อยากช่วยเขาหา เซี่ยชีหรั่นคิดถึงโม่เสี่ยวจุนที่ยังคงหาครอบครัวไม่เจอในใจก็ไม่สบาย

เวลานี้ เย่เชินหลินและโม่เสี่ยวจุนก็พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาแล้วเหมือนกัน

เรื่องตอนเด็กของคุณ คุณยังสามารถย้อนกลับไปคิดรายละเอียดอย่างอื่นได้ไหม ? ฉันวางแผนหาคนให้ช่วยหาครอบครัวของคุณ แม้เย่เชินหลินจะพูดเรื่องนี้กับโม่เสี่ยวจุน แต่สีหน้ายังคงเย็นชา

ไม่จำเป็นต้องรบกวนคุณ

ฉันก็ไม่อยากรบกวน ไม่ใช่ทำเพื่อคุณสักหน่อย ฉันแค่ไม่อยากให้ผู้หญิงของฉัน มักจะเครียดกับเรื่องของคนบางคน

สุดท้าย โม่เสี่ยวจุนก็พูดรายละเอียดที่ตัวเองเดินหลงแล้วหายตัวไป ที่จริงก็ยังเป็นเนื้อหาที่พูดเมื่อก่อน ไม่ได้มีอะไรเพิ่มเติมหรอก

งั้นคุณก็เอารูปภาพที่คุณโตแล้ว ส่งออกไปเถอะ หวังว่าจะรีบหาเจอ เย่เชินหลินพูดจบ แล้วสูบบุหรี่ต่อ ถามเขาอีก : คุณจะตามไห่ฉิงฉิงแบบนี้ไปตลอดหรอ ? ฉันว่า คุณควรเปิดบริษัทจริง มีอะไรไม่เข้าใจก็ถามฉัน

แม้สีหน้าเย่เชินหลินจะไม่ดี โม่เสี่ยวจุนฟังออกว่าเขาก็จริงใจกับเขา

เขาเข้าใจเรื่องบางเรื่องต้องพึ่งตัวเองคลำหา ต้องใช้เวลาหลายปี ตั้งแต่เซี่ยชีหรั่นหมั้น เขาก็รู้สึกไว้ใจลงมาเล็กน้อย คราวนี้ก็มาเกิดเรื่องส้งหลิงหลิงท้องอีก เขาไม่รู้ว่าเซี่ยชีหรั่นกับเย่เชินหลินจะมีความสุขต่อไปด้วยกันไหม

แม้เธอจะหาครอบครัวที่มีความสามารถได้แล้ว โม่เสี่ยวจุนก็ยังหวังว่า มีสักวัน เธอต้องการ เขาก็สามารถช่วยเธอได้

เพื่อความเติบโต เขาไม่ควรทำลายรูปแบบชีวิต ในเมื่อเย่เชินหลินจริงใจ เขาอยากจะปรึกษาหน่อยก็ไม่นับอะไรหรอก

พอคิดแบบนี้ โม่เสี่ยวจุนก็พูดความคิดตัวเองออกมาตามจริง

พวกเขาสนทนากันสักพัก ก็ถึงเวลาที่จะทานข้าวแล้ว พ่อบ้านไม่ต้องสอบถามก่อน ก็รู้ว่าควรเตรียมอาหารของแขกไว้ เซี่ยชีหรั่นพูดกับไห่ฉิงฉิง เย่เชินหลินจะทานปลาตะเพียนตุ๋นที่เธอทำ ถามเธอว่าจะไปดูในห้องครัวด้วยกันไหม

ได้สิ ฉันไปกับเธอ จะได้ไปฝึกทำอาหารด้วย

ไห่ฉิงฉิงกับเซี่ยชีหรั่นลงจากตึก พ่อบ้านรีบโทรหาเย่เชินหลิน

รอพวกเธอสองคนมาถึงหน้าประตูห้องสมุดของเย่เชินหลิน ทั้งสองกำลังคุยเรื่องบริษัท เนื้อหาที่คุยก็เกี่ยวกับอาคาร

ไห่ฉิงฉิงยังห่วงว่าพวกเขาสองคนจะทะเลาะกันขึ้นมา เห็นพวกเขาคุยได้เข้ากันแบบนี้ เธอก็ไว้ใจไปห้องครัวกับเซี่ยชีหรั่นแล้ว

เวลาทานข้าวเย็น เซี่ยชีหรั่นถามเย่เชินหลิน พวกเขาคุยกันเป็นยังไงบ้าง

เริ่มแรกเขาคิดว่าจะเปิดบริษัท ก่อสร้าง แต่ก็ยังคงต้องตรวจสอบก่อน เย่เชินหลินพูดสรุป ที่จริงเขาเคยอยากให้โม่เสี่ยวจุนมาทำงานที่บริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ป โม่เสี่ยวจุนก็บอกว่าเขากลับไปแล้ว จะคิดดูอีกที

ทุกคนยังคงคุยกันเรื่องงาน ไม่มีใครพูดถึงเรื่องที่ส้งหลิงหลิงท้อง เซี่ยชีหรั่นก็ไม่ได้รู้สึกถึงความไม่ปกติ

ก่อนกลับ โม่เสี่ยวจุนพูดเน้นอยู่ข้างเย่เชินหลินอีกรอบ : ฉันขอบคุณที่ได้คุยกับคุณเยอะขนาดนี้ แต่ความคิดฉันไม่เปลี่ยน ถ้าคุณไม่แท้งลูกคนนั้น ฉันจะไปทำเอง คุณไม่ต้องคิดที่จะให้เซี่ยชีหรั่นมาเป็นแม่เลี้ยงลูกของคุณ นั่นคือการกลั่นแกล้งเธอ

เรื่องนี้ก็ไม่รบกวนคุณมาสนใจแล้ว เย่เชินหลินพูดอย่างเฉยชา ไม่อยากที่จะพูดมาก

ส่งโม่เสี่ยวจุนและไห่ฉิงฉิงกลับ เซี่ยชีหรั่นควงแขนของเย่เชินหลิน ยิ้มแล้วขอบคุณเขา

คุณดีกับฉันจัง หลิน ตอนนี้แม้แต่เสี่ยวจุนคุณก็ยอมช่วยแล้ว คุณดีกับฉันแบบนี้ ฉันควรทำอะไรเพื่อขอบคุณคุณดี ?

เย่เชินหลินขยี้หัวเธอแล้วยิ้ม ในใจกลับถอนหายใจ

ฉันไม่ดีกับเธอ ถ้าฉันดีกับเธอ ก็ไม่ควรให้ผู้หญิงคนอื่นท้องลูกของฉัน ตอนนี้เธอไม่ รู้ ถ้าเธอรู้แล้ว ในใจเธอจะเสียใจมากแค่ไหน ?

ฉันไม่มีทางให้เธอรู้แน่นอน ไม่ว่าเด็กคนนี้จะอยู่หรือจะไป ฉันก็ไม่ให้เธอรู้ทั้งนั้น