ตอนที่ 505 สาวใช้ตัวแสบ 409

ตอนที่ 505 สาวใช้ตัวแสบ 409

หมัดของเย่เชินหลินกำแน่น แล้วจึงตัดสินใจ นายกล้าทำลายงานแต่งงานของเราขนาดนี้ ถึงแม้นายจะเป็นพ่อแท้ๆ ของเธอ ก็อย่ามาโทษที่ฉันเอาคืนแล้วกัน

“หลิน มื้อเย็นนายยังจะกินปลาย่างน้ำแดงมั้ย? หรือว่าฉันทำอย่างอื่นให้นายกินดีกว่า！” ขณะที่เย่เชินหลินจมดิ่งกับความคิด นอกประตูก็มีเสียงของเซี่ยชีหรั่นดังเข้ามา

เย่เชินหลินยกยิ้ม เปลี่ยนเป็นสีหน้าที่มีความสุข ลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ประตู เปิดประตูออกแล้วกอดผู้หญิงของเขา พูดอย่างอ่อนโยน: “คืนนี้ไม่ต้องให้เธอทำอาหาร พวกเราไปกินข้าวที่บ้านคุณแม่ดีมั้ย?”

“ดี!” เซี่ยชีหรั่นตอบกลับมาคำเดียว

สำหรับเธอแล้ว ได้นั่งกินข้าวกับแม่ที่เธอรักที่สุดแล้วยังมีผู้ชายที่เธอรักที่สุดด้วย ก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีที่สุดบนโลกแล้ว

“เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วเตรียมตัวออกกัน” เขาขยี้ผมเธออยู่สองครั้ง แล้วพูดอย่างสบายๆ

“โอ๊ย ไมนิสัยงี้ ชอบทำหัวคนอื่นยุ่งทุกครั้งเลย”

เซี่ยชีหรั่นพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่มเย่เชินหลินที่ใจอึดอัดเมื่อครู่ก็เปลี่ยนเป็นสว่างทันที เขาคิดว่า ขอแค่พวกเขารักกัน อะไรก็ไม่เป็นปัญหา

ขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้น โทรศัพท์เขาก็ดังขึ้น

พรุ่งนี้เป็นวันที่ส้งหลิงหลิงจะออกนอกประเทศ ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็ต้องระวังไว้

เขาผละออกจากเซี่ยชีหรั่น แล้วพูดอย่างนุ่มนวล: “ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ ฉันไปรอเธอที่หน้าประตู”

“อืม!” เธอพยักหน้า เขารีบออกมาอย่างเร็ว แล้วล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง เมื่อเห็นเนื้อหาในโทรศัพท์ สีหน้าของเขาก็ขุ่นมัวทันที......

ข้อความบนโทรศัพท์เป็นไห่ลี่หมินที่ส่งมา สั้นๆ ง่ายๆ แค่ไม่กี่ตัว: คืนนี้จะคุยกับนายเรื่องที่ส้งหลิงหลิงท้อง

หัวคิ้วของเย่เชินหลินหลินขมวด ถึงแม้ข้อความของไห่ลี่หมินนั้นสั้น แต่ก็พอจะบอกได้ว่าเรื่องของส้งหลิงหลิงแดงกว่าเก่า อยากจะปกปิดเรื่องนี้กับเซี่ยชีหรั่นยิ่งยากขึ้นไปอีก

เขาเคยสังเกตไห่ฉิงฉิงกับโม่เสี่ยวจุน เขาเห็นไห่ฉิงฉิงตั้งแต่เล็กจนโตด้วยตัวเอง เธอเก็บความลับมิด ไม่เอาไปพูดเรื่อยเปื่อยหรอก

ก็เป็นไปไม่ได้ที่โม่เสี่ยวจุนจะติดต่อกับไห่ลี่หมินกันสองคน คุณแม่ไห่ก็ไม่ใช่คนที่จะปล่อยข่าวส่วนตัวของคนอื่น เพราะงั้นที่ไห่ลี่หมินรู้ เป็นไปได้มากว่าประธานจงจะมีเอี่ยว

เท่าที่เห็นถ้าเขาไม่ทะเลาะแล้วเลิกกับเซี่ยชีหรั่น เขาคงจะไม่ยอมหยุด

จะให้พูดเซี่ยชีหรั่นก็ถือว่าเป็นลูกสาวของเขา ทำไมเขาต้องทำอะไรแบบนี้ด้วยนะ? เพราะว่าเขาเคยคุกคามเขา แล้วเขาแค้น หรือเพราะว่าจงหยุนซาง.......

พอเย่เชินหลินคิดถึงตรงนี้ เซี่ยชีหรั่นก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วออกมาพอดี เธอก้าวเข้าไปคล้องแขนของเขา แล้วพูดอย่างอ่อนโยน: “เสร็จแล้ว ทำไมนายยังยืนอยู่ที่นี่ นายไม่เปลี่ยนชุดเหรอ?”

“เปลี่ยน ตอนแรกอยากจะเปลี่ยนกับเธอ แต่ก็กลัวจะอดใจไม่ไหวกินเธอ เธอรอฉันตรงนี้ก่อน แป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว” นิ้วมือของเย่เชินหลินลูบไปที่แก้มของเซี่ยชีหรั่นอย่างเจ้าชู้ ทำให้เธอดูไม่ออกว่าเขามีอะไรในใจ จากนั้นเขาก็เข้าไปในห้องนอนของทั้งสอง

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีห้องแต่งตัวส่วนตัวอยู่ แต่ชุดหรูๆ ที่ปกติใส่ ก็มีสำรองไว้ในห้องอยู่

เย่เชินหลินใส่ใจสังเกตชุดที่เซี่ยชีหรั่นใส่ คือชุดเดรสสีส้ม เขาจึงเลือกจะใส่เสื้อเชิ้ตสีส้มเข้มด้วยตัวเอง

เซี่ยชีหรั่นที่รอเขาออกมา พอเห็นเสื้อเชิ้ตของเขา ก็รู้สึกเหมือนใส่เสื้อคู่ ปากเธอก็อมยิ้มอย่างมีความสุข

“ไปกันเถอะ!” เย่เชินหลินโอบเอวเธอไว้ ทั้งสองลงมา พ่อบ้านก็ได้เตรียมรถไว้ให้แล้ว

พอถึงบ้านของเสนาธิการหลี่ มีจ้าวเหวินอิงกับหลี่เหอไท้อยู่บ้าน ตั้งแต่กลับมาถึงบ้านจ้าวเหวินอิงก็รู้สึกไร้เรี่ยวแรง ถึงแม้จะไม่ถึงขั้นป่วย แต่เธอก็ไม่มีกะจิตกะใจลงมือทำอาหาร

มื้อเย็นแม่นมเป็นคนเตรียม พวกเข้าทั้งสองเข้าประตูมา จ้าวเหวินอิงก็ฝืนยิ้มต้อนรับ ถามพวกเขา： “เหนื่อยสินะ? พักกันก่อน ดื่มชากันก่อน อาหารยังไม่เสร็จเร็วๆ นี้หรอก”

เย่เชินหลินรู้ว่าแม่ยายรีบอยากจะคุยกับเขา เธอไม่ได้มีสายตาที่โกรธเกรี้ยว เป็นเพราะเธออดทนมันไว้

เขาต้องหาเหตุผลคุยกับจ้าวเหวินอิงสองคน จ้าวเหวินอิงก็คิดแบบนี้เช่นกัน เธอมองไปที่หลี่เหอไท้ แล้วพูดกับเขา： “ลูกบอกไม่ใช่เหรอว่ามีเรื่องจะคุยกับน้องสาวน่ะ? เธอมาแล้ว ไม่เห็นลูกจะถาม”

“ใช่ครับ ชีหรั่น พวกเราออกไปเดินเล่นกัน พี่มีเรื่องอยากจะคุยกับเธอสองคน”

เซี่ยชีหรั่นมองไปที่เย่เชินหลิน นายคนนี้ขี้หึง เธอกับหลี่เหอไท้ไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด เพราะงั้นจะออกไปคุยกับเขาสองต่อสอง เธอต้องให้นายนั่นตกลงก่อน

“ไปเถอะ เดินระวังด้วยล่ะ” เย่เชินหลินพูดเสียงนุ่มนวล แล้วก็เดินไปข้างๆ หลี่เหอไท้ แล้วพูดข้างหูเขาเสียงเบา