ตอนที่ 562 สาวใช้ตัวแสบ 466

ตอนที่ 562 สาวใช้ตัวแสบ 466

“หรั่นหรั่น เป็นอะไรเหรอลูก？”จ้าวเหวินอิงลุกขึ้น และรีบวิ่งไปหาลูกสาว จิ่วจิ่วก็รีบตามไปอย่างรีบร้อน

เซี่ยชีหรั่นสีหน้าไม่สู้ดีนัก ริมฝีปากสั่น เธอพูดกับแม่ของเธอว่า：“ลูกจะออกไปข้างนอกครู่นึงนะคะ”

“เกิดเรื่องอะไรขึ้น？”จ้าวเหวินอิงถามขึ้นอย่างร้อนใจ ในฐานะที่เป็นแม่ เธอจะวางใจให้ลูกสาวออกไปข้างนอกคนเดียวได้อย่างไรกันล่ะ？

“เย่เชินหลินดื่มเหล้าเมาอยู่ที่ผับ ลูกต้องรีบไปดูเขาค่ะ！”เมื่อเซี่ยชีหรั่นพูดจบ เธอก็ได้ยินเสียงของหลี่เหอไท้ดังออกมาจากห้องหนังสือ

“ผมจะไปกับคุณเอง ไม่ต้องร้อนใจไป！”หลี่เหอไท้มายืนอยู่ที่เบื้องหน้าของเธอ จากนั้นก็ประคองเซี่ยชีหรั่นที่ดูเหมือนจะอ่อนล้า

หากข้อความของไห่ลี่หมินเขียนเพียงเย่เชินหลินเมาอยู่ที่ผับ เซี่ยชีหรั่นคงไม่ร้อนใจเช่นนี้

ความสามารถในการดื่มสุราของเย่เชินหลินนั้น เซี่ยชีหรั่นรู้เป็นอย่างดี เธอยังจำได้ว่ามีอยู่ครั้งหนึ่งที่เขาดื่มเหล้าเยอะมาก เธอคิดว่าจะต้องลากเขาส่งโรงพยาบาลเป็นแน่ แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด

ดังนั้นในครั้งนี้ เธอก็ไม่รู้จริงๆว่าเขาต้องดื่มหนักขนาดไหนถึงได้มีอาการหนักขนาดนี้

“แม่วางใจเถอะครับ ผมจะไปเป็นเพื่อนเธอเอง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมจะดูแลเธอเป็นอย่างดี”ก่อนที่หลี่เหอไท้จะออกจากบ้านก็ได้พูดรับปากกับแม่ของเธอ แต่แม้ว่าจะเป็นเช่นนี้ จ้าวเหวินอิงก็ยังคงอดเป็นห่วงไม่ได้

“หรั่นหรั่น มีเหอไท้ไปเป็นเพื่อนลูก ลูกก็อย่าได้ร้อนใจไปเลย”

“ค่ะ แม่”เซี่ยชีหรั่นพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แต่ก็ไม่ได้หยุดฝีเท้าลง ยังคงรีบตามหลี่เหอไท้ออกไปข้างนอก

“เขาไปดื่มเหล้าที่ไหน ดื่มมานานแค่ไหนแล้ว？”หลี่เหอไท้ถามขึ้น เซี่ยชีหรั่นพยักหน้าและพูดว่า：“คงเป็นเพราะว่าไห่ลี่หมินส่งข้อความมาหาเธอหลายครั้งและบอกว่า เขาแย่มากแล้ว ฉันอยากจะถามเขาว่า ต้องพาส่งโรงพยาบาลหรือเปล่า”

หลังจากที่เซี่ยชีหรั่นบอกที่อยู่ของเขา ก็รีบกดเบอร์โทรของไห่ลี่หมินและโทรหาเขาทันที

“ผมขอตัวไปห้องน้ำสักครู่” ไห่ลี่หมินพูดขึ้น และไม่สนใจด้วยว่าเย่เชินหลินจะสงสัยหรือไม่ เมื่อเขาเดินออกห่างระยะหนึ่ง ถึงได้กดรับโทรศัพท์

ความสามารถในการดื่มเหล้าของเย่เชินหลินนั้นดีมาโดยตลอด แม้ว่าเขาจะดื่มเหล้าฝรั่งไปแล้วสองถึงสามขวดแต่เขาก็ยังสามารถประคองสติได้เป็นอย่างดี

เขารู้ว่าไห่ลี่หมินนั้นออกไปโทรศัพท์ แต่ว่าแต่ไหนแต่ไรมาไห่ลี่หมินนั้นก็งานยุ่งมาโดยตลอด ก็เลยไม่ได้คิดว่าโทรศัพท์สายนั้นจะเกี่ยวข้องกับเซี่ยชีหรั่น จึงก้มหน้าดื่มเหล้าต่อไป

“ฮันโหล？หรั่นหรั่น！”ไห่ลี่หมินรับโทรศัพท์และพูดขึ้นด้วยเสียงเบา

“เขาเป็นอะไรเหรอ？พวกคุณยังอยู่ในผับ？ทำไมยังไม่ไปโรงพยาบาลอีก？”น้ำเสียงของเซี่ยชีหรั่นนั้นดูร้อนใจเป็นอย่างมาก ความสงสัยของเธอนั้นทำให้สีหน้าของไห่ลี่หมินเปลี่ยนไป

การที่เธอเป็นเช่นนี้ ใครจะไปจีบเธอติดล่ะ？

ดูเหมือนว่า ความรู้สึกที่เซี่ยชีหรั่นมีต่อเย่เชินหลินนั้นมากมายเหลือเกิน แม้กระทั่งตัวเธอเองก็ไม่รู้ตัวเลย

“ตอนนี้เขาดีขึ้นแล้ว ได้สติแล้ว ผมจะพาเขาไปโรงพยาบาล แต่เขาก็ไม่ยอม เขาเอาแต่เรียกชื่อของคุณ ผมคิดว่าทางดี คุณมาโน้มน้าวเขาด้วยตนเองเถอะ”

เมื่อได้ยินว่าเขานั้นเริ่มได้สติแล้ว เซี่ยชีหรั่นก็โล่งอกในทันที แต่เธอก็ยังขมวดคิ้วอยู่

“ได้ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ อย่าให้เขาดื่มต่อล่ะ！”

“ผมจะพยายาม คุณก็รู้ว่าผมก็ไม่อาจที่จะโน้มน้าวเขาได้”

“ขอบคุณมากนะคะ！”หลังจากที่เธอวางสายลง เธอก็ถอนหายใจลึกเฮือกหนึ่ง และพูดกับหลี่เหอไท้ว่า：“พี่หลี่เหอไท้ เร็วกว่านี้อีกหน่อยได้ไหมคะ？”

หลี่เหอไท้เป็นคนขับรถพาเธอออกมาด้วยตนเอง ไม่ได้เรียกให้คนขับรถมาขับให้

เมื่อเซี่ยชีหรั่นเร่งขึ้น เขาก็รับปาก และเพิ่มความเร็วขึ้นในทันที

ไห่ลี่หมินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ของตน เมื่อเห็นเย่เชินหลินเปิดเหล้าขวดใหม่ และดื่มไปจนเหลือแค่ก้นขวด เขาก็รีบแย่งขวดเหล้ามา เพราะไม่อยากให้เขาดื่มต่อไปอีกแล้ว

“เอามานี่นะ！คุณจะมาเจ้ากี้เจ้าการกับผมทำไม？”เนื่องจากดื่มไปเยอะมาก ตาของเย่เชินหลินจึงแดงก่ำและคิดว่าการกระทำของไห่ลี่หมินเช่นนี้ เกิดขึ้นเพราะเป็นความต้องการของเซี่ยชีหรั่น กระทั่งตอนนี้เขาก็ยังอยากที่จะต่อยเขาอย่างแรงอีกสักหนึ่งที

ใครก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะแตะต้องผู้หญิงคนนี้！ไม่มีสิทธิ์！

คำพูดเหล่านี้เขาทำได้แค่เพียงพูดอยู่ในใจ เขารู้สึกเกลียดตัวเองอย่างที่สุด และก็ไม่รู้ด้วยว่าควรจะทำอย่างไรต่อไป

ไห่ลี่หมินไม่ยอมส่งเหล้าให้เขา เขาหันหน้าไปที่เค้าเตอร์บาร์ แล้วส่งสัญญาณให้กับบริกรคนหนึ่งให้เปิดเหล้าให้กับเขาหนึ่งขวด

ความสามารถในการดื่มเหล้าของพวกเขาทั้งสองนั้นบริกรต่างรู้ดีและก็รู้เป็นอย่างดีด้วยว่าพวกเขาทั้งสองนั้นเป็นใคร หากเขาต้องการที่จะดื่ม เขาก็ไม่กล้าที่จะขัดขืน

ขณะที่บริกรเดินเข้ามาใกล้ เพื่อที่จะนำเหล้าไปเสิร์ฟ ไห่ลี่หมินก็ขมวดคิ้วขึ้นพร้อมกับโบกมือ เพื่อบอกเป็นนัยว่าอย่าเสิร์ฟเหล้าให้กับเขา ให้รีบกลับไป

“เอามานี่！”เย่เชินหลินออกคำสั่งอย่างดุดัน บริกรทำได้เพียงทำตามคำสั่งแล้วเดินไปข้างหน้า ไห่ลี่หมินขมวดคิ้วและออกคำสั่งขึ้นว่า：“เอากลับไป！ไม่เห็นเหรอว่าเขาดื่มเยอะเกินไปแล้ว？”