ตอนที่ 579 สาวใช้ตัวแสบ 483

ตอนที่ 579 สาวใช้ตัวแสบ 483

เย่เชินหลินบีบคางของเซี่ยชีหรั่นอย่างรุนแรงและถามเธอว่า "ทำไมคุณถึงได้มาแตะต้องลูกผม ถ้าเด็กเป็นอะไรไป ผมจะไม่ปล่อยคุณไว้แน่!"

หลังจากพูดจบ เขาก็สลัดเซี่ยชีหรั่นและสั่งให้การ์ดของเซี่ยชีหรั่น

"เฝ้าเธอไว้อย่างใกล้ชิดและรายงานที่อยู่ของเธอให้ฉันทราบตลอดเวลา ถ้าเด็กมีปัญหาฉันจะไปพบเธอโดยเร็วที่สุด! ผู้หญิงเลว! ฉันไม่เคยคิดว่าเธอจะร้ายกาจขนาดนี้!"

เซี่ยชีหรั่นมองไปที่ด้วยความชะงัก ไม่อยากเชื่อว่าเขาเชื่อจริงๆว่าเธอทำอะไรลูกเขา

"หลิน ฉันไม่ได้ตั้งใจ คุณคิดว่าฉันตั้งใจจริงๆงั้นเหรอ?" เซี่ยชีหรั่นถามเย่เชินหลินอย่างร้อนรน ทำเพียงแค่มองไปที่เธออย่างเย็นชาและถามว่า "ถ้าคุณไม่ได้ทำ แล้วจะใคร? ทำไมคุณต้องมาหาเธอ ได้รับอนุญาตจากผมรึยัง คุณเกลียดเธอ เกลียดที่เธอท้องลูกผม ดังนั้นคุณเลยทำร้ายจิตใจเธอ เซี่ยชีหรั่นนะเซี่ยชีหรั่น ผมมองคุณผิดไป คุณไปซะ อย่าให้ผมเห็นหน้าคุณอีก!”

หลังจากพูดอย่างดุดัน เย่เชินหลินก็หันไปมองที่หัวของส้งหลิงหลิงด้วยความกังวลและถามเบาๆ "ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้ คุณไม่รู้หรือว่าเธอจะทำให้คุณลำบาก ทำไมคุณไม่หลบ?"

ส้งหลิงหลิงมีความสุขมาก เธอแทบจะกลั้นมุมปากของเธอไว้และพูดเบาๆว่า "หลิน ไม่เป็นไรค่ะ"

"คุณรู้ได้ไงว่าไม่เป็นไร ไปตรวจที่โรงพยาบาลสักหน่อยจะได้รู้ว่าลูกก็โอเค" เย่เชินหลินเป็นเหมือนคนรักของเธอ ใบหน้าเครียดมองไปที่ท้องของส้งหลิงหลิง เขามองแบบนั้นและไม่หันไม่มองเซี่ยชีหรั่นอีก

เซี่ยชีหรั่นตกตะลึงอยู่ที่เดิม ไม่สามารถขยับได้ เธอมองดูพวกเขาไปไกลขึ้น น้ำตาไหลและดวงตาค่อยๆพร่ามัว

เหมือนภาพที่เธอเห็นครั้งล่าสุดในโรงพยาบาล เธอเห็นพวกเขาด้วยตาของเธอเองและเห็นความสนใจของเย่เชินหลินที่มีต่อเด็กๆ

ไม่มีการเปรียบเทียบครั้งที่แล้วพฤติกรรมของเขา ครั้งนี้เป็นการบอกเธออย่างชัดเจนว่าเด็กคนนั้นสำคัญกว่าเธอเซี่ยชีหรั่น

เขาบอกว่าให้การ์ดที่เขาจัดให้ติดตามเธออย่างใกล้ชิด ถ้าเด็กมีปัญหาเขาจะมาหาเธอเพื่อคิดบัญชีโดยเร็วที่สุด

เมื่อส้งหลิงหลิงถามเธอว่าเย่เชินหลินจะเชื่อใคร เธอมั่นใจมากว่าเขาจะเชื่อเธอ เธอจะเชื่อเธอและเขาจะไม่สงสัยเลย

เธอมีเหตุผลอะไรที่ทำให้ลูกของส้งหลิงหลิงต้องลำบาก? ถ้าเธอไม่ได้รักเขาเย่เชินหลิน ทำไมเธอถึงมาที่ส้งหลิงหลิงเพื่ออะไร?

ใครยินดีที่จะรับลูกของคนอื่นและถือว่าเด็กคนนั้นเป็นของเธอเอง ถ้าเธอไม่รักเย่เชินหลิน เธอจะทำได้ไหม?

เธอใจดีขนาดนี้แล้ว แต่กลับถูกเย่เชินหลินเหยียบย่ำ

เย่เชินหลิน!

ตอนที่กำลังเอ่ยชื่อนี้ใน หน้าอกของเธอรู้สึกเหมือนถูกขุดด้วยมีด

เธอยืนอยู่ที่นั่นเป็นเวลานาน พวกเขาทั้งหมดเดินจากไป เธอยังไม่ได้สติกลับมา เย่เชินหลินยังคงดูเย็นชาในความทรงจำของเธอ และภาพนั้นเหมือนคมดาบที่ทิ่มแทงเธออย่างดุเดือดไม่แสดงความเมตตา

เซี่ยชีหรั่น เธอประเมินตำแหน่งตัวเองในใจเขาสูงเกินไปแล้ว?

เธออวดดีเกินไปที่มาที่นี่

โง่อะไรอย่างนี้!

เซี่ยชีหรั่นเช็ดน้ำตาและพูดกับตัวเองว่าไม่เป็นไร ไม่เป็นไร การรู้ว่าเขาเป็นคนแบบไหนตอนนี้ดีกว่ามารู้ทีหลัง เธอน่าจะรู้สึกโชคดี

"คุณนายเย่ คุณอยากกลับบ้านมั้ย" คนขับรถเซี่ยชีหรั่นเบาๆ พวกเขาก็ทนไม่ได้จริงๆ

ถ้ารู้แบบนี้ทีแรก พวกเขาน่าจะหยุดเธอ

ผู้หญิงสองคนล็อกประตูอยู่ในห้องและไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พวกเขาเชื่อว่าเซี่ยชีหรั่น นายหญิงของพวกเขาจะไม่ทำอะไรที่ทำร้ายคนอื่น

"กลับไปเหรอ" กลับไปไหนล่ะ? เซี่ยชีหรั่นรู้สึกสับสนเล็กน้อย แต่ในเวลานี้เธอยังไม่อยากเชื่อว่าเย่เชินหลินไม่ไว้ใจเธอจริงๆและคิดว่าเธอจงใจทำร้ายส้งหลิงหลิง

"คุณนายเย่ อย่าเสียใจเลยครับ จากมุมมองของเราคุณเย่คงต้องสับสนอยู่ถึงได้พูดอะไรรุนแรงกับคุณ เราทุกคนเชื่อว่าคุณที่จิตใจดีจะไม่ทำร้ายคนหรอก"

แม้ว่าพวกเขาจะเชื่อเธอ แต่เซี่ยชีหรั่นก็ไม่เชื่อ เซี่ยชีหรั่นจะไม่เศร้าได้อย่างไร?

เธอมองไปข้างหน้าอย่างเศร้าๆ อีกครั้งแล้วกระซิบว่า "ฉันจะกลับบ้าน รบกวนด้วยนะคะ"

"คุณนายเย่ เชิญครับ!"

ภายใต้การคุ้มครองของคนขับรถและการ์ด เซี่ยชีหรั่นเดินไปที่ตรอกและขึ้นรถ เธอถือโทรศัพท์มือถือไว้ในมือตลอดทาง

มันเป็นการกระทำของจิตใต้สำนึกที่เธอทำเมื่อเธอไม่สบายใจและจิตใจของเธอก็ยังคงคิดถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น ความโกรธของเย่เชินหลินหาได้ยาก เมื่อเขามองไปที่เธอ เขาอยากจะกินเธอจริงๆ

เย่เชินหลินไม่ได้อยู่ในรถคันเดียวกับส้งหลิงหลิง แต่เขาก็ตามไปที่โรงพยาบาลด้วยและสีหน้าของเขาก็เย็นชาผิดปกติเมื่ออยู่ในรถ เขาพลิกโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าและมองดูรูปถ่ายในโทรศัพท์ต่อไป

เมื่อส้งหลิงหลิงถูกส่งตัวไปตรวจ หลินต้าฮุยกระซิบกับเขาตรงทางเดิน: "คุณเย่ คุณส้งแค่ช้ำ ผมไม่คิดว่าคุณนายเย่เป็นคนทำ"