ตอนที่ 584 สาวใช้ตัวแสบ 488

ตอนที่ 584 สาวใช้ตัวแสบ 488

ยังไงตอนนี้เธอไม่ต้องเกรงกลัวอะไร มีลูกอยู่ ทำเกินไปยังไง เย่เชินหลินก็ไม่มีทางทำร้ายเธอ เวลานี้ไม่แย่งชิงแล้วจะรอแย่งชิงเมื่อไหร่?

หลินต้าฮุยรู้ เวลานี้ส้งหลิงหลิงก็เป็นเหมือนดั่งหมาบ้า ใครพูดก็จะกัดคนนั้น

อีกอย่าง ต่อให้เขาพูดหว่านล้อมก็ไม่มีประโยชน์ เรื่องนี้ยังไงก็ต้องให้คุณเย่เป็นคนตัดสินใจ

เขาจะให้ส้งหลิงหลิงพักอยู่ในห้องนอนนี้ ใครจะพูดยังไงก็ไม่มีประโยชน์ ถ้าเขาไม่อยากให้ เขาก็จะมีวิธีห้ามส้งหลิงหลิงได้ ต่อให้ส้งหลิงหลิงจะร้ายกาจยังไง เธอรักเย่เชินหลิน อย่างน้อยก็ชอบเย่เชินหลิน เธอจึงกลัวเขาอยู่

หลินต้าฮุยล้วงโทรศัพท์ออกมาจากในกระเป๋า แล้วโทรหาเย่เชินหลิน พูดตรงเข้าประเด็นเลยว่า “คุณเย่ ผมได้ส่งคุณหนูส้งมาถึงบ้านพักแล้ว ตอนนี้คุณหนูส้งกำลังเลือกห้องนอน คุณคิดว่า ให้เธอพักอยู่ห้องไหนดี?”

วิธีถามของหลินต้าฮุย ส้งหลิงหลิงแลดูไม่พอใจ

เธอเหลือกตาใส่หลินต้าฮุยอย่างไม่พอใจ พูดขึ้นเสียงดังอย่างเยือกเย็นว่า “ฉันจะอยู่ที่ห้องนอนหลักชั้นสอง คุณช่วยบอกเย่เชินหลินด้วย”

หลินต้าฮุยมีความคิดเป็นของตัวเอง เขาคิด เขาถามแบบนี้ คุณเย่ก็จะพูดว่าให้ส้งหลิงหลิงพักอยู่ที่ห้องรับแขกชั้นหนึ่ง เขาก็จะใช้คำพูดนี้ตอบส้งหลิงหลิง แบบนั้นเขาก็จะไม่ต้องทำร้ายเซี่ยชีหรั่นด้วยมือตัวเองแล้ว

ส้งหลิงหลิงก็เจ้าเล่ห์มาก ตะโกนแบบนี้ เย่เชินหลินจะต้องได้ยินคำพูดของเธอแล้ว

หลินต้าฮุยจึงทำเป็นว่าเย่เชินหลินไม่ได้ยิน และก็ไม่สนใจว่าส้งหลิงหลิงจะสร้างความลำบากใจให้เขายังไง เขาตั้งใจถามขึ้นอีกว่า “คุณเย่ พ่อบ้านบอกว่าให้คุณหนูส้งทนอยู่ที่ห้องรับแขกชั้นหนึ่งไปก่อน คุณคิดว่า...”

แววตาเย่เชินหลินมองดูท้องฟ้ากว้างใหญ่ด้านนอกอย่างหดหู่ ไม่พูดอะไรอยู่พักหนึ่ง ไม่มีใครเห็นท่าทีของเธอ ไม่มีใครเห็นท่าทีความเจ็บปวดที่เหมือนดั่งมีดทิ่มแทงตรงกลางอกของเขา

หลินต้าฮุยยังคงรอคำตอบจากปลายสายอย่างตื่นเต้น เขาเชื่อว่าต่อให้คุณเย่จะสร้างเรื่อง ก็ไม่ถึงขั้นให้คนแซ่ส้งสารเลวนั่นแตะต้องห้องนอนของเซี่ยชีหรั่น

สำหรับผู้หญิงคนหนึ่ง ที่นอนของเธอให้ผู้หญิงคนอื่นมานอนนั้น จะเจ็บปวดขนาดไหน

เย่เชินหลินไม่พูดอะไร เขาจึงต้องถามขึ้นว่า “คุณเย่?”

……………

เซี่ยชีหรั่นนั่งรออยู่ที่ร้านกาแฟลู่เต่า สักพักโม่เสี่ยวหนงก็มาแล้ว

เธอนั่งลง แล้วก็รีบถามเซี่ยชีหรั่นอย่างร้อนใจว่า “พี่ พี่บอกว่าพี่รู้หมอแล้ว งั้นพี่ยังไงหรือ? วางแผนจะทำยังไงต่อ? พี่ของไม่ยอมปล่อยคนแซ่เย่ให้คนอื่นไปใช่ไหม? หรือว่าพี่คิดว่าเขาไม่สะอาด ยังไงในเรื่องความรักพี่เป็นโรครักความสะอาด ฉันรู้ โอ้ย ฉันจะพี่นะ เรื่องราวก็เป็นแบบนี้แล้ว พี่ต้องใจกว้าง นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย แต่พี่จะแพ้ส้งหลิงหลิงไม่ได้ หากพี่ยอมถอย ก็เท่ากับให้เธอได้สมหวังไม่ใช่หรือ? พี่ พี่พูดอะไรบ้างสิ พี่จะให้ฉันร้อนใจตายหรือ?”

โม่เสี่ยวหนงร้อนใจแน่นอน เธอยังอยากอาศัยเซี่ยชีหรั่นเพื่อให้ได้ใกล้ชิดกับเย่เชินหลิน หากเซี่ยชีหรั่นไปจากเย่เชินหลินแล้ว แผนการของเธอก็จะสูญเปล่าแล้วสิ

ดังนั้นต่อให้เซี่ยชีหรั่นคิดอยากจะถอยออกมา เธอก็จะพูดโน้มน้าวใจ ให้เธอเปลี่ยนใจ ให้เธอกลับมาเริ่มต้นใหม่ แย่งเย่เชินหลินกับส้งหลิงหลิง เธอไม่เชื่อว่า เย่เชินหลินที่รักเซี่ยชีหรั่นขนาดนั้น เซี่ยชีหรั่นจะไม่มีทางชนะเลยหรือ

เซี่ยชีหรั่นยิ้มบางๆ พูดขึ้นด้วยเสียงเบาว่า “เธอพูดมากขนาดนี้ ฉันจะพูดแทรกได้ยังไง?”

“ไม่ใช่มั้ง พี่ พี่ยังมีอารมณ์หัวเราะ? ปล่อยวางได้แล้ว? ไม่เอาเขาแล้ว? ยกเขาให้กับคนแซ่ส้ง?”

เซี่ยชีหรั่นส่ายหัว พูดขึ้นว่า “ไม่ เสี่ยวหนง เรื่องนี้เธอพูดถูก ฉันจะหลีกทางให้ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นจะเป็นการทำให้ส้งหลิงหลิงได้ใจ จุดประสงค์ของเธอก็คือเพื่อทำลายฉัน ฉันจะยอมให้เธอประสบความสำเร็จได้อย่างไร?”

เธอคิดถึงการตัดสินใจตอนที่เพิ่งรู้เรื่องนี้ รู้สึกว่าตัวเองผิดมากจริงๆ

ต่อไปเธอจะไม่มีทางคิดเช่นนั้นอีก ขอเพียงเธอมั่นใจว่าเย่เชินหลินรักเธอ เธอก็จะยืนยันอดทนให้ถึงที่สุด ไม่ว่าระหว่างพวกเขาจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ไม่ว่าเขาจะแสดงท่าทีเย็นชาแค่ไหน เธอก็จะต้องรับมืออย่างอดทน

“นี่สิถึงจะเป็นพี่สาวที่ดีของฉัน ตกใจหมด ฉันคิดว่าเธอจะไม่มีเหตุผล ถอยออกมาแล้ว ดี ในเมื่อเป็นแบบนี้ โม่เสี่ยวหนงจะช่วยเต็มที่ ร่วมต่อสู้เพื่อพี่” โม่เสี่ยวหนงตบหน้าอกอย่างมีคุณธรรม เซี่ยชีหรั่นอมยิ้มอีกครั้ง มองดูโม่เสี่ยวหนงแล้วพูดอย่างภูมิใจว่า “เธอมีใจคิดแบบนี้ก็พอ แค่นี้พี่ก็ดีใจแล้ว เธอไม่ช่วยพี่หรอก อย่างเธอยิ่งช่วยก็ยิ่งยุ่ง ฉันมีวิธีแล้ว วางใจเถอะ เธอจะไม่ได้สมใจแน่”

“อะไรเรียกว่ายิ่งช่วยยิ่งยุ่ง พี่ พี่พูดแบบนี้ไม่เป็นธรรมเลยนะ นี่พี่ดูถูกฉัน” โม่เสี่ยวหนงแลดูไม่พอใจ

“ไม่ใช่ เสี่ยวหนง เธอคิดไปถึงไหนแล้ว ใช่ว่าเธอจะไม่รู้ว่าส้งหลิงหลิงเป็นใคร เธอเป็นลูกสาวของใคร มีเรื่องกับเธอจะไม่เป็นผลดี ฉันกลัวว่าเธอไปมีเรื่อง ต่อไปเธอจะมาเอาคืน ฉันไม่กลัว ยังไงนี่ก็เป็นเรื่องของฉัน และฉันก็จะกลัวไม่ได้ เธอกลับมาหาฉันบ้างก็พอแล้ว หากอยากอยู่ตงเจียงสักพัก ก็ไปอยู่ที่บ้านแม่ของฉัน ไม่อยากอยู่ล่ะก็รีบกลับกองถ่ายไป ห่างไกลจากเรื่องพวกนี้หน่อยก็ดี”