ตอนที่ 652 สาวใช้ตัวแสบ 556

ตอนที่ 652 สาวใช้ตัวแสบ 556

ส้งหลิงหลิงยกขึ้นมา หยิบช้อนซุปตักเข้าปากทีละคำ ทีละคำ

หลังจากผ่านการแนบชิดไปแล้ว เซี่ยชีหรั่นก็อิงแอบแนบชิดอยู่ในอ้อมกอดแข็งแกร่งของเย่เชินหลินอย่างหวานซึ้ง

จนถึงตอนนี้ เธอราวกับยังไม่เชื่อว่าเขามาหาเธอจริงๆ

“หลิน! ดูเหมือนว่าคุณจะผอมลง” มือเล็กๆของเซี่ยชีหรั่นลูบไปที่ใบหน้าของเย่เชินหลิน เธอเห็นรอบดวงตาของเขาดำคล้ำอยู่บ้าง ดูท่าเขาจะเหมือนกับเธอที่นอนหลับไม่เพียงพอแน่นอน

“ผมจะเป็นสัตว์ป่าแล้วนะ” เย่เชินหลินแสร้งทำให้เธอฟังแล้วสับสน ก็เพียงเพราะไม่อยากให้ผู้หญิงของเขาเป็นห่วงเขาเท่านั้นเอง

ใบหน้าเล็กได้รูปของเซี่ยชีหรั่นแดงระเรื่อขึ้นมาอีกครั้ง ก้มหน้าเอ่ยเสียงเบาๆว่า “คุณน่ะชอบล้อเล่นมากที่สุดเลย”

เขาโอบเธอแน่นกว่าเดิม หัวเราะชั่วร้ายข้างใบหูเธอ พลางจูบเบาๆที่ติ่งหู ปากพึมพำว่า “จะจริงจังไปเพื่ออะไร ผมชื่นชอบที่จะล้อเล่นกับคุณ”

นานเท่าไรที่ไม่ได้สัมผัสกันอย่างผ่อนคลาย เซี่ยชีหรั่นไม่ยินยอมคิดถึงเรื่องที่พวกเขาต้องแยกจากกัน

เธอตั้งหน้าตั้งตารอให้เย่เชินหลินและไห่ลี่หมินจบกันอย่างเร็วที่สุดตลอดเวลา กลับไม่ถาม จะถามก็กลัวว่าเย่เชินหลินจะร้อนใจยิ่งกว่าเดิม

“ใกล้แล้ว ที่รัก รออีกไม่นานมาก” เย่เชินหลินรู้ความคิดของเธอ เธอไม่ถาม เขาก็รู้

ขณะที่พูดคำพูดนี้ เขาเก็บเสียงหัวเราะชั่วร้ายที่ดูไม่จริงจังไปนานแล้ว ในน้ำเสียงมีแววทอดถอนใจ น่าสงสารมากเสียจริง

“หลิน ฉันไม่สนใจว่าจะต้องรออีกชั่วระยะเวลาหนึ่ง จริงๆนะคะ แต่ก่อนพวกเราไม่มีประสบการณ์ในการคบหาดูใจเพื่อเป็นแฟนกัน ตอนนี้ได้ส่งข้อความหากันทุกวัน โทรศัพท์หากัน คนอื่นอาจจะรู้สึกว่าเป็นเรื่องธรรมดาทั่วไป แต่ฉันรู้สึกมีความสุขมาก” คำพูดอันนุ่มนวลของเซี่ยชีหรั่นราวกับหยดน้ำไหลรินเข้าไปในใจของเย่เชินหลิน เขาจูบกลุ่มผมของเธออย่างอ่อนโยน

เธอมองไม่เห็นว่าแววตาของเขามีประกายเยียบเย็นพาดผ่านไป

ทุกคนที่ทำให้ผู้หญิงของเขาเจ็บปวด เขาจะไม่ยอมให้พวกเขาได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขแน่ คนที่คิดหาทางให้พวกเขาแยกออกจากกันล้วนต้องจ่ายค่าตอบแทน

มือใหญ่ของเย่เชินหลินลูบไปที่ใบหน้าเล็กของเซี่ยชีหรั่นแล้วหยุดอยู่ที่คางเล็กแหลมของเธอ

“ยังมาพูดว่าผมผอม คุณต่างหากที่ผอมจริงๆน่ะ คางแหลมขนาดนี้แล้ว ไห่ลี่หมินคนนี้ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ กระทั่งข้าวก็ไม่ให้คุณได้ทานอิ่ม” เย่เชินหลินถามอย่างสงสาร แต่เซี่ยชีหรั่นกลับยิ้มเพียงเท่านั้น

“จะเป็นไปได้อย่างไรกันคะ คุณควรจะรู้ว่า เขาดีมากจริงๆ ดูแลฉันดีมาก เขาล้วนซื้ออาหารเช้าให้ฉันทุกวันตอนเช้า ฉันรู้สึกผิดที่ทำให้เขาต้องลำบาก อยากจะตื่นเช้าไปซื้อ สุดท้ายฉันก็มักจะไม่ตื่น”

เป็นเพราะเธอมักจะตื่นขึ้นมาคิดถึงเย่เชินหลินในช่วงกลางดึก ตีสี่กว่าก็ตื่น เมื่อใกล้หกโมงเช้า เธอก็ง่วงอีก จึงนอนต่ออีกครั้ง

นอนหลับครั้งนั้นก็นอนจนถึงเวลาฟ้าสว่าง ตอนที่ตื่นขึ้นมา ไห่ลี่หมินก็เตรียมอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว