ตอนที่ 657 สาวใช้ตัวแสบ 561

ตอนที่ 657 สาวใช้ตัวแสบ 561

“เชินหลิน เธอจะกลับมาได้เมื่อไร หลิงหลิงไม่มีลูกแล้วต้องยากที่จะรับได้ในช่วงเวลาหนึ่งอย่างแน่นอน คาดว่าเธอเห็นเราไม่ทอดทิ้งเธอ ในใจก็จะรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย เธอสามารถที่จะเข้าใจความรู้สึกของคนที่เป็นบิดาคนหนึ่งหรือไม่ ถือเสียว่าลุงขอร้องเธอ มาช่วยลุงปลอบเธอหน่อยเถอะ ได้ยินมาว่าหลังจากแท้ง ภาวะซึมเศร้าสามารถทำให้หญิงสาวพังทลายลงได้นะ ลุงเป็นบิดาของเธอ ลุงสงสารและเป็นห่วงเธอจริงๆ”

“ครับ คุณลุงส้ง ผมจะรีบกลับไปให้เร็ว รู้ผลแล้ว คุณลุงจะต้องบอกผมในทันทีนะครับ! ผมยังคงหวังว่าจะสามารถรักษาลูกของผมเอาไว้ได้!” เย่เชินหลินเอ่ยอย่างตั้งใจจนจบ ถึงได้วางสายโทรศัพท์ด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก

คนอื่นที่เหลือล้วนมองมาที่เขา โดยเฉพาะเซี่ยชีหรั่นที่บนใบหน้าเต็มไปด้วยความเป็นห่วง

“หลิน เด็กเป็นอะไรหรือคะ” เธอถามอย่างร้อนใจ

แน่นอนว่าตัวเธอเองไม่ได้มีความรู้สึกอะไรต่อลูกของส้งหลิงหลิง แต่นั่นก็เป็นลูกของเย่เชินหลินนะ เธอกลัวว่าเด็กจะเป็นอะไรแล้วเย่เชินหลินจะเป็นทุกข์ เขาเป็นทุกข์ ใจของเธอก็รู้สึกไม่ดีไปด้วย

“ไม่มีอะไรหรอก ทานข้าวเถอะ” อารมณ์ของเย่เชินหลินเยือกเย็น ทั้งแต่ต้นจนจบมีเพียงแค่คิ้วที่ขมวดเท่านั้น

ไห่ลี่หมินที่ได้รับข่าวจากจงหยุนซางก็นึกว่าเรื่องนี้จะไม่มีการหักเปลี่ยนใดๆแล้ว

สาเหตุที่เย่เชินหลินสงบนิ่งได้ขนาดนี้ เขาสามารถอธิบายได้เพียงแค่ว่า เขาไม่สนใจไยดีเด็กคนนี้ สำหรับเขาแล้ว ในใจคงจะหวังว่าไม่มีเด็กคนนี้สินะ

“จะไม่มีอะไรได้อย่างไรกันคะ เมื่อสักครู่คุณพูดอยู่ชัดๆว่าต้องการรักษาเด็กเอาไว้หลิน ถ้าหากว่าคุณเป็นกังวลใจก็รีบกลับไปเถอะค่ะ ไม่ต้องสนใจฉัน” เซี่ยชีหรั่นพูดเสียงเบา เย่เชินหลินยกริมฝีปากยิ้มไม่แยแสชั่วครู่

“เด็กโง่ ผมบอกแล้วว่าไม่มีอะไรก็คือไม่มีอะไร เด็กจะสามารถรักษาเอาไว้ได้หรือไม่ก็ต้องดูโชคชะตาของส้งหลิงหลิง ผมไม่ได้ขาดแคลนลูกคนนี้ คุณน่าจะรู้ว่า ผมหวังว่าลูกของผมจะมีคุณเป็นคนให้กำเนิดมากกว่า” คำพูดของเย่เชินหลินทำให้ใบหน้าของเซี่ยชีหรั่นแดงระเรื่อ เธออ้าปากอยากจะพูดอะไรบางอย่าง ไห่ลี่หมินก็เอ่ยต่อว่า “ชีหรั่น เชินหลินพูดถูก ไม่จำเป็นต้องกังวลมากเกินไป คุณก็รู้ว่าส้งหลิงหลิงเป็นคนแบบไหน เด็กไม่มีแล้ว ผมว่าล้วนเป็นเรื่องดีต่อตัวเด็กและผู้ใหญ่นะ”

หลินหลิงที่ฟังอย่างเงียบๆอยู่ก็รู้สึกขึ้นมาว่าโชคดีที่ตัวเธอเองกินยาคุมกำเนิด ไม่อย่างนั้นตั้งครรภ์ลูกของไห่ลี่หมินขึ้นมา เกรงว่าเขาก็คงจะพูดแบบนี้เช่นกัน คงจะนึกว่าเธอใช้การตั้งครรภ์ลูกของเขาเพื่อให้บรรลุเป้าหมายสินะ

เซี่ยชีหรั่นไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร ถ้าให้ความเห็นกันอย่างยุติธรรมแล้วล่ะก็ เธอไหนเลยจะหวังว่ามีเด็กคนนั้นมาเป็นตัวคั่นกลางระหว่างคนสองคนกัน

ถ้าหากว่าส้งหลิงหลิงเกิดเรื่องที่คาดไม่ถึงจริงๆ บางทีอาจจะเป็นเพราะฟ้าลิขิต

ในสมองมีความคิดแบบนี้พาดผ่าน เซี่ยชีหรั่นอดไม่ได้ที่จะตำหนิตัวเอง เด็กที่ใกล้จะเกิดแล้วกลับสูญเสียชีวิตไปทั้งอย่างนี้ มันโหดร้ายเกินไปหรือไม่

“ชีหรั่น อย่าโง่ไปหน่อยเลย เดิมเรื่องนี้ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ เด็กจะมีหรือไม่มี ล้วนไม่ใช่สิ่งที่คุณสามารถควบคุมได้” ไห่ลี่หมินมองออกถึงความคิดของเซี่ยชีหรั่นก็เอ่ยปลอบเธออย่างสงสารไปหนึ่งประโยค