ตอนที่ 675 สาวใช้ตัวแสบ 579

ตอนที่ 675 สาวใช้ตัวแสบ 579

ดวงตาของส้งหลิงหลิงคลอไปด้วยน้ำตาอีกครั้ง ดูเหมือนเธอจะเห็นความพากเพียรของเธอเกิดผลแล้วบ้าง

“ยื่นโทรศัพท์ให้พ่อบ้านหน่อย” เย่เชินหลินพูด ส้งหลิงหลิงทำตามอย่างดียื่นโทรศัพท์ให้พ่อบ้านอีกครั้ง

“พาส้งหลิงหลิงไปที่หน้าประตูวิลล่า เธอท้องใหญ่ขนาดนี้ เดินไกลขนาดนั้นคงจะเหนื่อย คุณจัดรถไปส่งเธอด้วย แล้วจัดคนช่วยดูแลเธอสักสองคน อย่าให้คนอื่นมองว่าเธออยู่ที่อย่างไม่มีความสุข”

เย่เชินหลินสั่งการ พ่อบ้านตอบรับทันที

หลังจากวางสาย เย่เชินหลินสีหน้ายังคงเคร่งเครียด ไห่ลี่หมินก็เดินออกมาจากห้อง เห็นสีหน้าของเย่เชินหลินไม่ค่อยดี รีบเดินเข้ามาถามเขาว่าเกิดอะไรขึ้น

“นายท่านส้งพาผู้อำนวยการหลิวฝ่ายรักษาความปลอดภัยจังหวัดมาแย่งคนที่บ้านฉัน ไห่ ถึงเวลาสำคัญแล้ว ฉันจำเป็นต้องกลับไปเดี๋ยวนี้ เธอยังไม่ตื่น คุณช่วยดูแลเธอด้วยนะ รบกวนบอกเธอให้ฉันด้วย ฉันจะคิดถึงเธอทุกวินาที อีกอย่าง คุณรู้ดี เธออาจจะมีอันตรายได้เสมอให้ความสนใจหน่อยนะ ขอร้อง”

เย่เชินหลินแสดงออกอย่างเคร่งขรึม ไห่ลี่หมินรู้ว่าเขาเชื่อใจเขามาก จึงกล้าเอาชีวิตผู้หญิงของเขามาฝากไว้ในมือเขา

“ไม่ต้องกังวล คุณสบายใจได้ หากเธอสูญเสียเส้นผมแม้แต่เส้นเดียว ฉันจะเอาชีวิตของฉันชดใช้ให้” ไห่ลี่หมินพูดด้วยเสียงต่ำ

เป็นเพียงบทสนทนาสั้น ๆ ระหว่างผู้ชายทั้งสองคนก่อนที่พวกเขาจะแยกกันไป หลินหลิงที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ ในใจมีความชื่นชมที่บอกไม่ถูก และเป็นความรู้สึกอึดอัดที่บอกไม่ถูกเช่นกัน

ส้งหลิงหลิงนั่งรถไปถึงหน้าประตูวิลล่า เห็นพ่อยืนอยู่ด้านนอกประตู กำลังมองไปข้างหน้า

“หลิงหลิง พ่อมารับลูกกลับบ้าน กลับไปกับพ่อนะ ไม่ต้องกลัวนะ ผู้อำนวยการหลิวอยู่ที่นี่ด้วย เย่เชินหลินคงไม่กล้าขัดขวาง” รองประธานส้งเดินเข้ามาหา พูดกับส้งหลิงหลิงอย่างกระตือรือร้นโดยมีประตูกั้นอยู่

ส้งหลิงหลิงสีหน้าดูเย็นชา เธอจ้องมองรองประธานส้ง ยิ้มแล้วถามด้วยความเย็นชา “พ่อ จะรับฉันกลับไปที่บ้านทำไม รับฉันกลับไปเพื่อไปทำแท้งใช่ไหม”

คำพูดของส้งหลิงหลิงทำให้รองประธานส้งรู้สึกอึดอัดมาก เขาเอามือปิดปากแล้วไอเบา ๆ เพื่อเตือนส้งหลิงหลิง “อย่าพูดไม่เรื่อย คุณไม่เห็นหรือว่าผู้อำนวยการหลิวก็อยู่ด้วย ไม่กลัวเขาจะหัวเราะเยาะหรือ”

“ฉันไม่กลัว” ส้งหลิงหลิงเงยศีรษะขึ้น

“พ่อ คุณก็รู้ว่าถ้าฉันมีลูกคนนี้แล้ว ฉันก็จะตายได้ คุณยังไม่เห็นจะสนใจความเป็นความตายของฉันเลย ร่วมมือกับประธานจงลงมือกับลูกของฉัน ในฐานะที่คุณเป็นพ่อคนหนึ่งแม้แต่ชีวิตของลูกสาวคุณก็สามารถไม่เอาได้ คุณยังไม่กลัวคนอื่นหัวเราะเยาะ แล้วฉันจะกลัวทำไม”

รองประธานส้งสีหน้ายิ่งอึดอัด เหงื่อไหลลงบนหน้าผาก ฝีปากของเขาสู้ลูกสาวของเขาไม่ได้อยู่แล้ว คราวนี้เขาได้ทำผิดต่อเธออีก ก็ยิ่งเถียงเธอไม่ไหว

“หลิงหลิง พ่อทำเพื่อลูกนะ คุณอย่าพูดไปเรื่อยสิ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับประธานจง พ่อกลัวว่าหลังจากคุณคลอดลูกคนนี้แล้วจะเสียใจ ฉันดูออกว่าเย่เชินหลินก็ไม่ได้จริงใจกับคุณ ฉันก็แค่อยากให้คุณออกจากความทุกข์นี้เร็วๆ” รองประธานส้งอธิบายด้วยเสียงเบาๆ

ส้งหลิงหลิงไม่เชื่อคำพูดของเขาอีกแล้ว เธอรู้แค่ว่าทุกคนอยากจะแย่งลูกของเธอไป ก็เหมือนต้องการชีวิตเธอ

เธอไม่รู้ว่าวัตถุประสงค์ที่แท้จริงของพ่อที่มาที่นี่เพื่ออะไร เป็นไปได้ที่เขาจะมาดำเนินการหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจากประธานจงต่อให้สำเร็จ

แต่ไหนแต่ไร เขาทำทุกอย่างตามที่ประธานจงสั่ง อย่าพูดถึงครั้งนี้ที่เขาทำล้มเหลว ประธานจงคงจะปฏิบัติต่อเขาไม่ดีแน่

เขาทำเพื่อแสดงให้เห็นถึงความซื่อสัตย์ จะต้องลงมือกับเธออีกแน่ เธอไม่โง่ไปกับเขาหรอก

“ไม่ว่าคุณมาเพื่ออะไร ฉันก็จะไม่ไปกับคุณ ฉันเป็นผู้หญิงของเย่เชินหลิน เด็กก็เป็นลูกของเย่เชินหลิน ฉันก็จะอยู่ที่ตระกูลเย่ ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว ฉันมีสิทธิ์ที่จะเลือกว่าจะอยู่ที่ไหน คุณไม่มีสิทธิ์ขวาง ถึงแม้จะเป็นผู้อำนวยการหลิวก็ตาม ก็ไม่มีสิทธิ์เช่นกัน”

หัวข้อเอ่ยถึงผู้อำนวยการหลิว ผู้อำนวยการหลิวก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

แต่เดิมเขาไม่ยินดีที่จะมาด้วย ทั้งสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งก็เป็นลูกชายของประธาน อีกฝ่ายก็เป็นลูกสาวของรองประธานคณะกรรมการพรรคประจำจังหวัด ล้วนไม่ใช่สามัญชนทั่วไป ขัดคนใดคนหนึ่ง ก็ไม่ได้มีผลดีอะไรต่อเขาเลย

ใครบอกให้เขาทำอะไรที่เปิดเผยไม่ได้หล่ะ แล้วยังบังเอิญให้รองประธานส้งจับได้ ถึงแม้เขาไม่อยากมาก็ต้องมา

“รองประธานส้ง ฉันว่าที่หลิงหลิงพูดก็มีเหตุผล เธอก็ใกล้จะคลอดแล้ว เด็กก็เป็นของตระกูลเย่ ก็ควรจะคลอดที่ตระกูลเย่ ท้องใหญ่ขนาดนี้แล้วไม่มีเหตุผลที่จะรับกลับบ้าน คุณดูสิข้างกายเธอมีคนคอยดูแลตั้งมากมาย แสดงว่าเย่เชินหลินก็ดีกับเธอพอสมควร ฉันก็เป็นพ่อคนหนึ่ง พวกเราในฐานะที่เป็นพ่อ มีใครบ้างไม่อยากเห็นลูกๆมีชีวิตที่มีความสุข ถ้าลูกสาวมีที่พึ่งก็อย่ารั้งเลย ท่านก็ตามใจเธอแล้วกันนะ”

รองประธานส้งขมวดคิ้ว คิดในใจว่า ถ้าฉันให้เธออยู่ที่นี่ ปัญหาคือตระกูลส้งก็คงจะแย่แล้ว

เขาคิดไว้แล้ว จะต้องควบคุมส้งหลิงหลิงไว้ ถ้าเย่เชินหลินต้องการลูกก็ต้องมาหาเขา เขาก็จะสามารถยื่นข้อเสนอและข้อตกลงกับเขาได้

แน่นอนว่าต้องมีอีกหนึ่งวิธีคือให้ส้งหลิงหลิงอยู่ที่นี่เพื่อช่วยเขาเชื่อมต่อและสื่อสารกับเย่เชินหลิน ดูจากสภาพตอนนี้แล้ว แทบจะเป็นไปไม่ได้แล้ว ส้งหลิงหลิงดื้อรั้น ตอนนี้โกรธเขาและคงจะไม่หายโกรธง่ายๆ

ถึงแม้จะทำเพื่อตระกูลส้ง เธอก็คงจะไม่สามารถเปลี่ยนใจได้ในทันที

ตอนนี้เขาอยากจะพูดกับเธอเรื่องเดิมพัน แต่ผู้อำนวยการหลิวก็อยู่ข้างๆ เขาไม่สะดวกที่จะพูด ถ้าเกิดผู้อำนวยการหลิวรู้ว่าตระกูลส้งกำลังตกอยู่ในวิกฤต ถ้าเขาไม่ตอกย้ำก็คงจะแปลกแล้ว

“ฉันจะกลับห้องแล้ว ถ้าไม่มีธุระอะไรต่อไปท่านก็ไม่ต้องมาหาฉันอีก รอเด็กคลอดแล้วงานเลี้ยงร้อยวัน พวกเราค่อยเจอกัน” ส้งหลิงหลิงพูดอย่างเย็นชา ไม่ได้ให้รองประธานส้งมีโอกาสได้พูดเลย หันหลังแล้วกลับไปเลย

คนที่ดูแลเธอพยุงแขนเธอขึ้นรถไป