ตอนที่ 680 สาวใช้ตัวแสบ 584

ตอนที่ 680 สาวใช้ตัวแสบ584

ถึงตอนกลางคืน เธอบนเตียงที่เย่เชินหลินเคยนอนนั้น หวนคิดถึงช่วงเวลาสั่นๆที่เธอกับเย่เชินหลินได้เจอกัน เวลาเพียงสั้นๆ แต่เธอก็พอใจมากแล้ว พวกเธอเข้าใจกันและกันขนาดนั้น กลมกลืน และหวานซึ้ง

เขาดีที่สุด สามารถให้คำว่าสมบูรณ์แบบมาบรรยาย เธอคิดอยู่อย่างเงียบๆ

หลังจากวางสายเย่เชินหลินแล้ว เธอยังคงถือโทรศัพท์ไว้ เปิดดูรูปของเขาแล้วก็ยิ้มหัวเราะอยู่คนเดียว นี่อาจเป็นสิ่งที่ผู้หญิงที่ตกอยู่ในห้วงแห่งความหลงใหลทุกคนต่างก็ทำกัน

หลิน ฉันก็หวังที่อยากจะเจอคุณ จริงๆ หวังอยากให้พวกเราไม่ต้องห่างกันแม้เพียงวินาทีเดียว

ฉันยังอยากไปเที่ยวรอบโลกกับคุณ ถึงตอนนั้นก็จะมีเพียงแค่เราสองคน ฉันถ่ายรูปให้คุณ คุณถ่ายรูปให้ฉัน หลังจากนั้นเวลาที่ห่างก็สามารถเอาหวนกลับมาดู

โลกกว้างใหญ่ขนาดนั้น ชั่วชีวิตนี้พวกเราก็คงเดินไม่ทั่ว

พวกเราเดินทางไปด้วย แก่ไปด้วย แบบนี้โรแมนติกที่สุด

แน่นอน พวกเราก็จะมีลูกของพวกเรา คุณบอกว่าไม่รีบ ฉันก็ไม่รีบแล้ว รอเมื่อเวลาเหมาะสม พวกเราค่อยมาวางแผนเตรียมมีลูก ลูกของพวกเรา จะต้องฉลาดโดดเด่นเหมือนคุณ

เซี่ยชีหรั่นคิดถึงภาพที่เธอเห็นในฝันอยู่บ่อยๆ ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง เป็นคำพูดที่ดีตามที่พูดกันไป ไม่สนใจเด็กว่าคนนั้น จะเป็นลูกของเย่เชินหลินกับส้งหลิงหลิง หรือว่ากับเธอ

ในเวลานี้ เธอพูดกับตัวเองตลอดว่า หากเป็นเหมือนดั่งในฝัน เธอก็มีความสุข ลูกของเขา ก็เป็นส่วนหนึ่งของเขา เธอจะต้องรักลูกของเขา รักเหมือนกับเป็นลูกแท้ๆของตัวเอง

“ก๊อกๆ ก๊อก” มีคนมาเคาะประตูเบาๆ

เซี่ยชีหรั่นฟังก็รู้ว่าเป็นเสียงไห่ลี่หมินมาเคาะประตู เขาระมัดระวังเป็นอย่างมาก ทุกครั้งที่มาเคาะประตูไม่ค่อยส่งเสียงดัง คงกลัวว่าจะเป็นการทำให้เธอตกใจ คิดว่ามีเรื่องร้ายแรงอะไรเกิดขึ้น เบาไปก็กลัวเธอจะไม่ได้ยิน

ไห่ลี่หมินเป็นผู้ชายที่ดีที่หาได้ยากมาก ในใจเซี่ยชีหรั่นคิดเช่นนั้น

“ลี่หมินหรือ? เชิญ” เซี่ยชีหรั่นพูดเสียงเบา ไห่ลี่หมินปิดประตูเปิดเข้ามา

“ผมมาดูอาการของคุณ ง่วงหรือยัง? ง่วงแล้วก็นอนเช้าหน่อย”

ไห่ลี่หมินมีภารกิจในการปกป้องดอกไม้ ก่อนนอนยังต้องมาดูว่าให้แน่ใจว่าเธอยังอยู่ ปลอดภัยปกติดีทุกอย่าง

กลางวันวันนี้ เย่เชินหลินแอบส่งคนชุดดำหลายคนนั้นมาแล้ว ผู้ชายหลายคนเบียดกันอยู่ในห้องรับแขกนั่น ถึงแม้จะคับแคบ พวกเขาผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี ต่างก็สามารถปรับตัวได้

“ยังไม่นอนเร็วขนาดนั้น ลี่หมิน คุณมานั่ง เรามาคุยหน่อยดีไหม?” เซี่ยชีหรั่นพูด ไห่ลี่หมินยิ้มอย่างอ่อนโยน ดึงเก้าอี้ไม้ตัวเล็กที่มีในห้องเพียงตัวเดียว มานั่งข้างเตียงเธอ

“อยากคุยอะไร? อย่ามาพูดกับผมว่าคุณคิดถึงเขา ผมหึง” ไห่ลี่หมินพูดอย่างเล่นๆ ใบหน้าเซี่ยชีหรั่นแดงระเรื่อ ยิ้มพูดขึ้นว่า “ไม่พูดถึงเขา เพิ่งโทรคุยกับเขาไป ตอนนี้พวกเรายังไม่พูดถึงเขา ฉันแค่อยากพูดกับคุณว่าขอโทษ”

“ทำไมต้องขอโทษ? เพราะคุณไม่สามารถรักผม จึงต้องพูดขอโทษผมหรือ?” ไห่ลี่หมินถาม เซี่ยชีหรั่นหุบยิ้มบนใบหน้า มองดูไห่ลี่หมินอย่างจริงจัง

“นี่เป็นส่วนหนึ่ง ฉันรู้ว่าคุณดีกับฉันมาก ฉันซาบซึ้งมาก แต่ฉันทำอะไรเพื่อคุณไม่ได้เลย ขอโทษด้วย อีกอย่าง ฉันรู้สึกว่าฉันกับเย่เชินหลินค่อนข้างเห็นแก่ตัว พวกเราทำแบบนี้ ไม่เท่ากับว่ากำลังหลอกใช้คุณหรือ? หากคุณได้เจอกับผู้หญิงที่คุณถูกใจ ผู้หญิงคนนั้นอาจจะเข้าใจผิดคิดว่าคุณมีอะไรกับฉัน”

ท่าทางเซี่ยชีหรั่นดูจริงจังจริงๆ คิ้วงามขมวดอยู่ ท่าทางเป็นกังวล

ไห่ลี่หมินคิด อาจจะเป็นเพราะเขาเห็นเธอใสซื่อไร้เดียงสา และเธอคิดเผื่อคนอื่นเสมอ จึงชอบเธอ

เซี่ยชีหรั่นดีงามมาก เขากล้าพูดว่า ผู้ชายปกติทุกคนไม่มีใครที่ไม่หวั่นไหวเพราะเธอ นอกจากคนที่มีเจ้าของแต่แรกอยู่แล้ว และคนนั้นก็จะต้องดีงามอย่างที่สุดด้วยเหมือนกัน

“ที่แท้ก็พูดเรื่องนี้ ผมคิดว่าผมเคยคุยกับคุณแล้ว ผมทำทุกอย่างเพื่อคุณด้วยความเต็มใจ คุณต้องรู้ว่าตัวเองมีเสน่ห์แค่ไหน ผู้ชายทุกคน สามารถได้ทำอะไรเพื่อคุณบ้างล้วนเป็นความภาคภูมิใจที่สุดในชีวิตของเขา” ตอนที่ไห่ลี่หมินพูดคำพูดพวกนี้นั้น ล้วนพูดมาด้วยความจริงใจ

ถึงแม้สองวันนี้เขาได้รู้จักกับหลินหลิง ยังมีความสัมพันธ์ทางกายกับหลินหลิง แต่ในใจเขา เซี่ยชีหรั่นดีกว่าหลินหลิงอย่างมาก