ตอนที่ 682 สาวใช้ตัวแสบ 586

ตอนที่ 682 สาวใช้ตัวแสบ 586

“ผมนัดดีกว่าครับ ท่านก็รู้ เพราะเมื่อก่อนเซี่ยชีหรั่นเคยเป็นคู่หมั้นของเย่เชินหลิน พวกเขาจึงยังไม่ค่อยรับได้ ท่านให้เวลาผมหลายวันหน่อยได้ไหมครับ?” หลบไม่พ้นแล้วจริงๆ ไห่ลี่หมินจึงต้องรับปากแบบนี้

“ให้เวลาคุณสามวัน น่าจะพอแล้ว คนหนุ่มอย่างคุณ พูดโน้มน้าวพ่อแม่เพราะความรัก ง่ายจะตาย ผมเชื่อคุณ” คิ้วไห่ลี่หมินยิ่งขมวดแน่น มือก็กำหมัดแน่นอย่างไม่รู้ตัว

ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา จะต้องทำให้จงหวีฉวนเชื่อว่าเขารักเซี่ยชีหรั่นจริงๆ และเซี่ยชีหรั่นก็รักเขา และจะรักกันตลอดไป

ต่อให้ในใจไม่ยินยอมเป็นอย่างยิ่ง แต่เขาก็ยังรับปากอย่างดีใจเป็นที่สุดว่า “ผมจะพูดให้พ่อกับแม่เข้าใจให้ได้ ชีหรั่นเป็นผู้หญิงที่ดีขนาดนี้ พวกเขาต้องยอมรับแน่”

“ผมเชื่อคุณ เห็นคุณพูดแบบนี้ ผมก็วางใจแล้ว เห็นทีผมควรเริ่มเตรียมสินสมรสให้ลูกสาวผมเสียแล้ว”

หลังจากที่จงหวีฉวนโทรหาไห่ลี่หมินเสร็จแล้ว ก็เรียกคนสนิทข้างกายคนหนึ่งเข้ามาถามว่า “ให้ส่งคนไปเอาเรื่องที่รองประธานส้งถูกจับให้ส้งหลิงหลิงรู้ ทำไปถึงไหนแล้ว?”

“ขออภัยครับท่านประธาน ไม่สำเร็จ บ้านพักตระกูลเย่ก็มีคนออกมา แต่คนของเราเข้าใกล้ไม่ได้เลย ดูเหมือนทางด้านคุณเย่มีการเตรียมการป้องกันไว้ ได้มีคำสั่งไม่ให้ใครติดต่อกับคนภายนอก”

“ไม่ได้เรื่อง” จงหวีฉวนด่า แล้วก็พูดว่า “ตระกูลส้งล่ะ? ไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลยหรือ?”

“มีครับ ท่านประธาน ช่วงบ่ายส้งซูหาวกับเซียวเสี่ยวลี่วิ่งเต้นไปทั่ว คิดพึ่งอาศัยความสัมพันธ์...”

นี่ยังต้องรายงานหรือ ยังไงก็ไม่มีใครช่วย จงหวีฉวนโบกมืออย่างเบื่อหน่าย

“อันนี้ไม่ต้องพูด พูดมาว่าพวกเขาคิดหาหนทางเอาเรื่องไปบอกส้งหลิงหลิงไหม”

“พวกเราเพิ่งเห็นส้งซูหาวกับเซียวเสี่ยวลี่ขับรถออกไป ดูเหมือนกำลังมุ่งหน้าไปทางบ้านพักตระกูลเย่”

“จับตาดู ดูว่าพวกเขาเข้าไปได้ไหม ดูว่าบ้านพักตระกูลเย่มีความเคลื่อนไหวอย่างไร?”

“ครับ ท่านประธาน”

จงหวีฉวนโกรธมาก เย่เชินหลินเจ้าเล่ห์ เวลาคับขันยังไล่คนสองคนที่เขาส่งไปกลับมา ตอนนี้เขาอยากแจ้งเรื่องให้กับส้งหลิงหลิง ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแล้ว

หากเขาเดาไม่ผิด เย่เชินหลินคุ้มกันแน่นหนาขนาดนี้ ส้งซูหาวกับเซียวเสี่ยวลี่ไป เย่เชินหลินก็ไม่ให้พวกเขาได้เจอส้งหลิงหลิงหรอก ไปก็เสียเวลาเปล่า

แล้วก็ไม่นาน ก็ได้ยินลูกน้องมารายงานว่า ส้งซูหาวกับเซียวเสี่ยวลี่กลับมาอย่างล้มเหลว ไปถึงเพียงหน้าประตูบ้านพัก ยังไม่ทันได้เข้าประตูใหญ่ ก็ถูกขับไล่ออกมาแล้ว

“พวกเลี้ยงเสียข้าวสุก” จงหวีฉวนด่า ลุกขึ้นมาจากเก้าอี้หนังแท้

เรื่องเล็กแค่นี้เห็นทีเขาก็ต้องไปด้วยตัวเองสักครั้งแล้ว มีเพียงเขาไป ถึงจะสามารถรับประกันว่าส้งหลิงหลิงจะได้รับรู้ และแน่นอนนี่ก็เป็นผลดีอย่างหนึ่ง นั่นก็คือสถานการณ์ของส้งหลิงหลิง เขาจะสามารถได้เห็นเองในตอนนั้น

เย่เชินหลิน ในเมื่อจะยกลูกสาวให้แต่งงานกับคุณ คุณยังคิดว่าคุณจะสามารถปกป้องเด็กคนนั้นได้หรือ? เรื่องผมจงหวีฉวนจะทำ ยังไม่เคยพลาดสักครั้ง

ต่อให้เย่เชินหลินจะไม่ให้ใครเข้าบ้านของเขา เขาก็ยังไม่กล้าพอที่จะไม่ให้เกียรติคนที่มีอำนาจที่สุดในตงเจียง เขาก็จะเข้าใจ หากเขาโกรธ พ่อของเขาก็จะไม่ได้อยู่อย่างเป็นสุข

……..

หลังจากที่ส้งซูหาวกับเซียวเสี่ยวลี่เจอทางตัน ส้งซูหาวโศกเศร้ามาก เซียวเสี่ยวลี่กลับตั้งสติขึ้นมาใหม่อย่างรวดเร็ว แล้วพูดกับเขาว่า “ไม่เป็นไร พวกเรายังมีเซี่ยชีหรั่น วันนี้ฉันส่งคนไปเฝ้าอยู่ที่ที่ว่าราชการเมืองหลินเจียง ขอเพียงไห่ลี่หมินปรากฏตัว พวกเขาก็จะสะกดรอยตามไป หาเซี่ยชีหรั่นเจอ ยังไงก็จะต้องมีโอกาสลงมือ”

ส้งซูหาวพยักหน้า จับตัวเซี่ยชีหรั่นมาได้แล้ว เขาจะดีใจมาก ถึงแม้จะมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็ยังลืมไม่ลงเรื่องที่เขาพยายามข่มขื่นเธอตั้งสองครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ

เรื่องทุกอย่างเกิดจากนารีเป็นเหตุ เป็นเพราะเธอแย่งผู้ชายของพี่สาวไป

เซี่ยชีหรั่น หากเธอตกอยู่ในมือของผม ผมส้งซูหาวต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต ผมก็จะเล่นคุณทั้งนอกแล้วในให้สาสม...

ตอนที่ไห่ลี่หมินโทรมา เย่เชินหลินกำลังนั่งอยู่ในห้องหนังสือ กำลังครุ่นคิดว่าต่อนี้ไปคนมากมายจะทำอย่างไรกันบ้าง

“เชินหลิน จิ้งจอกเฒ่าอยากเจอผมกับเซี่ยชีหรั่น ผมรับปากเขาแล้ว พรุ่งนี้จะพาชีหรั่นกลับตงเจียง เขายังบอกว่าอยากเจอพ่อกับแม่ของผม ตกลงเรื่องวันแต่งงานของผมกับเซี่ยชีหรั่น ผมพยายามหาข้ออ้างยื้อเวลา ถูกเขาจำได้ ไม่รู้จะทำยังไง ผมก็เลยรับปากเขา ผมบอกว่าภายในสามวันจะนัดให้พ่อแม่ของผมไปพบเขา ผมคิดว่าผมจะเล่าความจริงให้พ่อกับแม่รู้ ขอให้พวกเขาให้ความร่วมมือกับเราไหม”

เย่เชินหลินเงียบคิดอยู่แป๊บหนึ่ง แล้วก็ตอบตกลงด้วยเสียงแหบว่า “ทำตามที่คุณพูดเถอะ ผมเชื่อว่าคุณจะสามารถจัดการได้เป็นอย่างดี”

“ทางด้านพ่อแม่ผมคงไม่มีปัญหาอะไร หากพวกเขารู้ว่าตอนนี้ผมกับเซี่ยชีหรั่นกำลังแสดงละคร พวกเขาจะดีใจมาก กลัวก็แต่ว่าคุณลุงกับคุณน้าจะไม่พอใจเซี่ยชีหรั่น คิดว่าเธอหลายใจ” ไห่ลี่หมินพูดอย่างเป็นกังวล นิสัยของฝู้เฟิ่งหยีเขาก็พอรู้อยู่บ้าง อะไรที่เธอเชื่อแล้ว ก็จะเปลี่ยนแปลงได้ยาก

นี่ถึงจะเรียกว่าเพื่อนที่ดีต่อกัน ไม่ว่าเรื่องอะไรก็คอยคิดเผื่อเขา

“ไม่เป็นไร วันนี้ประธานเย่พูดแล้ว เขากับแม่ของผมรู้ว่าพวกเรากำลังทำอะไรอยู่ เขาพูดแล้วว่า เซี่ยชีหรั่นจะเป็นสะใภ้เพียงคนเดียวที่เขายอมรับ วางใจเถอะ”