ตอนที่ 690 สาวใช้ตัวแสบ 594

ตอนที่ 690 สาวใช้ตัวแสบ 594

เขาฉลาดไม่ใช่เหรอ? เขาสามารถปฏิบัติกลยุทธสร้างความสับสนให้ศัตรูที่อยู่ตรงหน้า โดยการโจมตีอย่างคิดไม่ถึงจากด้านข้างได้ไม่ใช่เหรอ?

ยังเล่นเอาเจ้ายุทธภพอย่างฉันหัวหมุนติ้ว

เขาไม่เชื่อ เขาฉลาดขนาดนี้ ไอ้เฒ่าอย่างเขาก็ฉลาดแบบนี้เหมือนกัน

ฉันจงหวีฉวนยังไม่เคยแพ้ !

ไอ้เด็กน้อย เล่นกับฉัน ฉันเล่นให้นายตายหมดบ้าน!

ถ้าหากเซี่ยชีหรั่นเป็นจงหยุนซาง จะมากจะน้อย เขาอาจเกรงกลัวบ้าง จะไม่ทำลายความสุขของเธอ ไม่ไปแตะต้องตระกูลเย่ เธอไม่ใช่จงหยุนซาง เขาไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวอะไร เขาจะไม่ออมมือแม้แต่น้อย

"พูดอย่างนี้ คุณหลอกลี่หมินกับหยุนซางใช่มั้ย?"คุณนางจงถาม

"คุณว่าล่ะ คุณไม่เห็นเหรอลูกสาวคุณทำกับผมยังไง ในใจลูกพ่อเป็นคนเย็นชาโหดร้ายไปแล้ว ผมคงต้องรีบเปลี่ยนแปลงให้ลูกประทับใจมั้ย”

"นั่นมันไม่สำคัญ เขาก็แค่โมโหชั่วขณะ ในใจรู้น่าว่าคุณหวังดีกับเขา ดีล่ะไม่พูดเขาละ ว่าแต่ว่า คุณจะทำให้ลูกแท้ๆของคุณเซี่ยชีหรั่นกับเย่เชินหลินแตกแยกยังไง"

จงหวีฉวนชักสีหน้า ขมวดคิ้วขึ้นมาแบบไม่พอใจ

"ผมทำอะไรคุณไม่ต้องถาม มีความสามารถก็ไปทำเอง ไม่มีความสามารถก็รอดูเฉยๆ!"

เยว่มู่หลานฟังแล้วความโมโหพุ่งขึ้นอีก ที่จงหวีฉวนกล้าท้าทายเธอ พอดีไม่มีคนอื่นอยู่ สองคนก็ทะเลาะขึ้นมาอีก

จงหยุนซางกับไห่ลี่หมินไปใจกลางบาร์ เธอไม่ได้ปราศรัยมากมาย ถามตรงหัวข้อเลย "ส้งหลิงหลิงลูกนั่นยังอยู่ ครั้งที่แล้วฉันคิดว่าพ่อฉันสามารถทำให้ไม่มีแล้ว สุดท้ายก็ล้มเหลว เดี๋ยวนี้คุณคิดยังไงต่อ หรือจะทนเห็นปล่อยให้ส้งหลิงหลิงคลอดลูกออกมา?"

จงหยุนซางพูดออกมา ไห่ลี่หมินก็เดาความหมายเธอออกทันที

"ผมคุยกับเชินหลินแล้ว เขาหวังให้คลอดเด็กนั่นออกมา ผมก็รับปากเขาแล้ว คุณจะทำยังไงผมไม่สน ผมอยู่กลาง ไม่สนับสนุน แต่ก็ไม่คัดค้าน ผมแค่รู้สึกว่าคำพูดของเชินหลินก็มีเหตุผล พวกเราไปลงมือกับคนกำลังท้องแก่ ก็ดูเหมือนจะโหดร้ายไปหน่อย เผื่อเด็กนั่นไม่มีแล้ว ตระกูลส้งก็ล้มละลาย กลัวส้งหลิงหลิงจะรับไม่ไหวบ้าไปก่อน ถึงเธอจะร้าย แต่ก็ไม่ถึงขั้นที่ได้รับจุดจบขนาดนี้ แล้วคุณว่าไง?”

จงหยุนซางแต่ไหนมาก็ไม่ได้เป็นคนใจร้ายไห่ลี่หมินพูดแบบนี้ พอเธอคิดดูดีๆ ก็รู้สึกความคิดตัวเองนั้นมีความลำเอียงอยู่บ้าง

พูดถึงมุมมองตั้งแต่เกิด เธอกับส้งหลิงหลิงมีบางอย่างที่คล้ายกัน เพราะฉะนั้นเธอพอจะเข้าใจสถานการณ์ของส้งหลิงหลิง

เขาไม่ได้ไปที่ถนน ถ้าไปเดินอยู่ที่ถนนหากเจอคนรู้จัก เขาต้องถูกคนเหยียดหยามดูถูกแน่ หากลูกก็ไม่มีแล้ว ความหวังสุดท้ายที่จะอยู่ต่อก็คงไม่เหลือ อย่าว่าแต่เป็นบ้าเลย แม้แต่คิดฆ่าตัวตายก็คงเป็นไปได้

จงหยุนซางเงียบไปสักพัก แล้วพูดขึ้น “ช่างเถอะ พวกเราไม่มีสิทธิ์ที่จะไปตัดสินชีวิตใคร ไม่ควรทำเกินไป เด็กนั่นฉันไม่ยุ่งละ ต่อไปส้งหลิงหลิงจะเป็นยังไง อยู่ที่การตัดสินใจของเขา แล้วแต่โชคชะตาของเขาแล้วกัน”

ไห่ลี่หมินเห็นด้วยกับความคิดของจงหยุนซาง ในที่สุดพวกเขาก็มีความคิดเหมือนกัน ก็เป็นอย่างที่จงหยุนซางพูดจริงๆ ต่อไปส้งหลิงหลิงกับลูกจะเป็นยังไงก็ต้องขึ้นอยู่กับโชคชะตา

สองคนพูดคุยต่อสักพัก ไห่ลี่หมินเห็นมีผู้หญิงคนหนึ่งแต่งตัวโป๊กำลังเดินมาทางผู้ชาย

หลินหลิง?ไห่ลี่หมินขมวดคิ้ว จ้องตามหลังผู้หญิงแบบไม่กะพริบ

เห็นเธอเดินไปหยุดหน้าผู้ชาย มือข้างหนึ่งกอดคอผู้ชาย แล้วตามด้วยประทับรอยจูบ

“ไม่สำรวม!” ไห่ลี่หมินด่าเสียงต่ำ ในสมองหวนนึกถึงฉากที่เขาทับร่างหลินหลิงอยู่ใต้ร่างเขาแล้วลูบไล่ไปทั่วตัวเธอ ไม่รู้เพราะอะไร ความโกรธพุ่งขึ้นสมองทันที

อย่าแม้แต่จะคิด เขายืดตัวตรงลุกขึ้นยืน ภายใต้จงหยุนซางที่กำลังมองอย่างประหลาดใจแล้วเดินไปทางสองคนที่กำลังจูบอย่างดูดดื่ม

นี่มันอะไรกัน?จงหยุนซางไม่เคยเห็นไห่ลี่หมิน ร้อนรนขนาดนี้ แต่ไหนแต่ไรเขาเป็นคนที่ควบคุมตัวเองได้เก่งนี่

"หลินหลิง!" ไห่ลี่หมินกัดฟันเรียก ยื่นมือดึงแขนผู้หญิงที่ตัดผมสั้นถึงหู แยกสองคนที่กำลังจูบกันอยู่ออกจากกัน

"นายเป็นใคร? เป็นบ้า?" ผู้หญิงคนนั้นหันมา จ้องมองไห่ลี่หมินด้วยความโกรธ ด่าอย่างโมโห

นั่นใช่หลินหลิงที่ไหนเล่า! มองผิดอย่างมหันต์

"ขอโทษครับ ผมดูคนผิด! พวกคุณต่อเลยครับ!" ไห่ลี่หมินพูดจบ หมุนตัวจะเดินไป ผู้ชายคนนั้นกลับไม่ยอมที่จะเลิกลาจะสู้กับเขาให้ได้

แต่ผู้หญิงกลับมองเขา แล้วดึงแขนผู้ชาย พูดเสียงนุ่มนวล " เอาละ ที่รักพวกเรารีบกลับบ้านพักผ่อนดีกว่า อย่าไปสนใจเขาเลย"

ถ้าไม่ใช่เขาเป็นคนทำผิดก่อนละก็ เขาจะยอมให้ไอ้เด็กเสเพลนี่ชี้จมูกเหรอ? ไห่ลี่หมินหน้าเย็นชา

สุดท้ายก็ทนได้ที่จะไม่ไปชกเขา แล้วขอโทษเขาอีกครั้ง หันตัวกลับไปนั่งที่ของตัวเอง

"หลินหลิง? คุณคิดว่าเธอเป็นหลินหลิง? พูดไปแล้ว ดูจากด้านหลังมีส่วนคล้ายจริงๆ" ระหว่างที่จงหยุนซางถาม คอยสังเกตการเปลี่ยนแปลงสีหน้าท่าทีของไห่ลี่หมินตลอด