ตอนที่ 761 สาวใช้ตัวแสบ 665

ตอนที่ 761 สาวใช้ตัวแสบ 665

เป้าหมายของพ่อบ้านบรรลุเรียบร้อย เขาจึงขี้เกียจยุ่งเรื่องของเธออีกต่อไป

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ คุณส้งค่อยๆดื่มเถอะ ผมยังมีธุระด้านนอก คงต้องขอตัวก่อน” พ่อบ้านนำซุปถั่วเขียววางลงบนโต๊ะข้างเตียง แล้วจึงหันหลังเดินจากไป

หลังจากเขาออกไป ส้งหลิงหลิงกลับจ้องมองชามซุปถั่วเขียวไม่ขยับ พี่เลี้ยงที่มีความเป็นมืออาชีพเดินขึ้นมา พูดกับเธอว่า：“คุณส้ง คุณจะไม่ถือโอกาสดื่มตอนร้อนๆหรอคะ？”

อันที่จริงเธอต้องการเตือนเธอว่า ผู้หญิงที่เพิ่งจะคลอดลูกควรจะกินของร้อนๆ

ส้งหลิงหลิงจะไม่รู้ว่าตนเองจะต้องกินของตอนร้อนๆได้อย่างไร แต่เพื่อเธอจะได้บรรลุเป้าหมาย ถึงตั้งใจอยากกินของเย็นๆ

“ร้อน รอเย็นก่อนแล้วค่อยกิน”ส้งหลิงหลิงพูดอย่างรำคาญ ผู้หญิงคนนั้นเห็นท่าทางของเธอแบบนี้จึงไม่กล้าพูดอะไรอีก

พี่เลี้ยงหลี่ก็อยู่ภายในห้อง เธอมองเห็นส้งหลิงหลิงอยากกินซุปถั่วเขียว แถมยังเป็นซุปถั่วเขียวเย็น รู้สึกไม่เหมาะสม จึงเดินขึ้นมาพูดด้วยเหตุผล

“คุณส้ง ถั่วเขียวมีฤทธิ์เย็น หากรับประทานเย็นๆ เกรงว่าท้องไส้ที่เพิ่งจะคลอดบุตรคงจะทนไม่ไหว นอกจากนี้คุณหนูยังดื่มนมจากคุณ หากท้องไส้ของคุณไม่ดี ฉันกลัวว่าจะส่งผลกระทบต่อเขาด้วย”

สิ่งที่ส้งหลิงหลิงต้องการคือผลลัพธ์ที่ไม่ดี เธอถลึงตา กวาดมองไปที่ พี่เลี้ยงหลี่อย่างเยือกเย็น พูดกับเธออย่างไม่สบอารมณ์ว่า：“ทำไมแกเรื่องเยอะจัง？คนยากจนอย่างพวกแกอยู่ที่บ้านกินของตามที่หนังสือบอกหรอ？ฤทธิ์เย็นอะไรกัน แกรู้เยอะจังเลยนะ ฉันถามแกหน่อย หรือว่าช่วงเวลาหลังคลอดหนึ่งเดือนฉันเป็นเหมือนนักโทษ กินอะไรไม่ได้เลยหรอ？มันจะมากเกินไปขึ้นทุกทีแล้วนะ แถมแกยังมาสั่งสอนฉัน แกเบื่อชีวิตแล้วใช่ไหม？”

……

คำพูดที่รุนแรงของส้งหลิงหลิงทำให้พี่เลี้ยงหลี่ไม่กล้าพูดอะไรอีก เธอมองเห็นส้งหลิงหลิงโกรธจริงๆ จึงขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า：“ขอโทษค่ะคุณส้ง ฉันพูดมากไปเอง”

แม้ว่าเธอพูดขอโทษแล้ว แต่ความโกรธของส้งหลิงหลิงยังคงคุกรุ่น ถามเธออย่างเหน็บแนมว่า：“ไอ๊หยา อย่ามาทำเป็นขอโทษ มันไม่น่าให้อภัย แกคิดว่าเป็นคนใกล้ชิดของคุณนายเย่ใช่ไหม？ดังนั้นจึงมีสิทธิก้าวก่ายเรื่องของฉัน คิดว่าแกคือเจ้านาย ฉันคือคนรับใช้”

พี่เลี้ยงหลี่รีบส่ายหน้า พูดว่า：“คุณส้ง ฉันผิดไปแล้วจริงๆ จากนี้ไปฉันจะไม่พูดมากแล้ว”

ส้งหลิงหลิงจ้องตาแข็ง คำรามอย่างโกรธเกรี้ยว：“รู้ว่าผิดก็ไสหัวออกไปซะ！ ฉันไม่อยากเห็นหน้าแก！ลูกของฉันแกก็ห้ามอุ้ม！ ออกไป！

สีหน้าของพี่เลี้ยงหลี่ไม่สู้ดีนัก ผู้คนมากมายต่างมองมาที่เธอ น้ำตาของเธอร่วงหล่นลงมาทีละหยด

“ยังไม่ไสหัวไปอีก หรือฉันยังพูดไม่ชัดเจน？”

“ฉัน……”พี่เลี้ยงหลี่กัดริมฝีปาก อยากจะพูดอะไรบางอย่างที่ตอนนี้เธอจะต้องออกไป

แต่เธอไม่เต็มใจที่จะจากไปเช่นนี้ ทำได้เพียงคิดอยู่ในใจว่า เธอควรจะให้คุณเย่กับคุณนายเย่รู้ว่าส้งหลิงหลิงเป็นคนอย่างไร

เธอไม่พูดจาสักประโยค เดินออกมาอย่างเงียบๆ

“พวกแกเห็นแล้วใช่ไหม？นับจากวันนี้เก็บปากเก็บคำเมื่ออยู่ต่อหน้าฉัน！อย่าคิดว่าตอนนี้ฉันไม่ใช่คุณนายเย่ พวกแกจะแอบหัวเราะลับหลังฉัน ถึงแม้ฉันจะไม่นับว่าเป็นคุณนาย แต่อย่างน้อยฉันก็ยังเป็นแม่ของลูกเขา หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล ไม่มีใครบอกได้แน่นอน ให้กำลังใจฉัน อย่ายั่วโมโหฉัน！อย่ามาหาเรื่องหาราวให้ฉัน！”

“ค่ะ คุณส้ง！”ใครก็ไม่อยากจะโดนด่าจนน่าอับอายเหมือนพี่เลี้ยงหลี่ทุกคนตอบพร้อมเพรียงกัน ส้งหลิงหลิงยกริมฝีปากขึ้นด้วยความพอใจ

ตั้งแต่เด็กเธอคือลูกสาวคนโตของบ้านที่มีฐานะ จึงรู้ว่าบางคนที่ฐานะต้อยต่ำ ต้องสั่งสอนสักหน่อย ถึงจะเชื่อฟังอย่างว่านอนสอนง่าย

เธอหลับตาและล้มตัวลงนอน แกล้งทำเป็นหลับ

คนเหล่านั้นไม่กล้ารบกวนเธอ จึงออกไปอย่างเงียบๆ เหลือเพียงสองคนที่เข้าเวรที่อยู่ข้างนอก รอส้งหลิงหลิงเรียก พวกเธอจึงจะเข้ามา

ส้งหลิงหลิงรอจนซุปถั่วเขียวเย็นสนิทก่อนจึงเริ่มกินเข้าไป แถมยังกินอย่างรีบร้อน

เธอรู้ว่าท้องไส้ของคนที่เพิ่งคลอดลูกนั้นอ่อนแอ เกิดปัญหาได้ง่าย

หลังจากกินซุปถั่วเขียว เธอเฝ้าดูท้องของเธอตอบสนอง แต่เมื่อเทียบกับปกติก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงมาก

เมื่อคิดไปคิดมา เธอสั่งพ่อบ้านอีกครั้ง เพื่อให้คนเตรียมซุปขาหมูถั่วเหลือง ขาหมูคือของเรียกน้ำนม ทุกคนต่างรู้ดี ดังนั้นครั้งนี้พ่อบ้านจึงไม่ขัดขวาง

เดิมทีการดื่มซุปร้อนสามารถช่วยเรียกน้ำนมได้ ส้งหลิงหลิงก็รอจนซุปขาหมูเย็นลงจึงค่อยเริ่มกิน เธอไม่เชื่อว่าเธอจะไม่สามารถทำให้มันเกิดปัญหาขึ้นมาได้

ตั้งแต่เที่ยงวัน ส้งหลิงหลิงกลิ้งไปกลิ้งมา จนถึงบ่ายก็ยังไม่เกิดอะไรขึ้น

เมื่อเย่เจิ้งเหิงตื่นขึ้น เธอป้อนนมตามปกติ เมื่อลูกน้อยดื่มนมเสร็จก็ไม่มีอาการผิดปกติ เธอรู้สึกผิดหวังนิดหน่อย

ต้องการเดิมพันอีกครั้ง เพื่อให้สถานการณ์รุนแรงขึ้น เธอคิดหน้าคิดหลังแต่กลับไม่กล้าทำ ปัญหาเล็กน้อยไม่อยากทำให้รุนแรง หากเกิดเรื่องบานปลายขึ้นมาจริงๆ ลูกดื่มนมของเธอไม่ได้ เธอคงจะกลายเป็นขโมยไก่ไม่ได้ เสียข้าวสารอีกกำมือ

ส้งหลิงหลิงนอนลงบนเตียงหลังจากให้นมเสร็จ ลองคิดคาดคะเนอีกครั้ง แผนการในวันนี้ทำได้เพียงเท่านี้ ต่อจากนี้ต้องจับตาดู

……

รถของหลี่เหอไท้ตามติดรถของเซี่ยชีหรั่น ตรงมาที่ประตูคฤหาสน์และจอดลง

เซี่ยชีหรั่นก็สั่งให้รถของเธอจอด เธอลงจากรถพูดกับหลี่เหอไท้ประโยคสองประโยค อันที่จริงคิดอยากเชิญเขาเข้าไปรับประทานอาหารเย็นในบ้าน เนื่องจากเขามานัดกับจงหยุนซาง เธอจึงล้มเลิกความตั้งใจ

“รีบเข้าไปเถอะ เธอเข้าไปพี่ก็จะกลับแล้ว” หลี่เหอไท้พูด เซี่ยชีหรั่นพยักหน้า

ในใจของเธอมีคำขอบคุณอยู่มากมาย แต่กลับไม่กล้าพูดออกมา เธอรู้ว่าหลี่เหอไท้ทำแบบนี้ ไม่ได้อยากฟังเธอพูดขอบคุณ