ตอนที่ 778 สาวใช้ตัวแสบ 682

ตอนที่ 778 สาวใช้ตัวแสบ 682

เซี่ยชีหรั่นไม่ได้หลับ ดังนั้นเสียงต่ำนี้เธอก็ได้ยิน​เป็น​สิ่ง​แรก​

ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อทันที ราวกับว่าเธอเป็นคนที่ทำเรื่องเลวร้าย

เธอรู้ว่าว่าเธอมาจะทำให้รบกวนพวกเขา เสียงนี้ฟังแล้วรู้สึกกดดันมาก

เธอดึงผ้าห่มผืนบางขึ้นมาปิดแก้ม หวังว่าพวกเขาส่งเสียงขึ้นมาอีกเธอจะได้ไม่ได้ยิน

หลังจากนั้นไม่มีเสียงเลย เงียบสงบมาตลอด ไห่ฉิงฉิงรู้สึกผิดเล็กน้อย โม่เสี่ยวจุนก็ไม่ตั้งใจให้เซี่ยชีหรั่นได้ยิน ดังนั้นเขาก็ระวังมาก

ไห่ฉิงฉิงถูกทำให้เหนื่อยล้า ก็ไม่ได้คิดฟุ้งซ่านอีกแล้ว เธอมองไปที่โม่เสี่ยวจุนที่เปียกปอน รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ควรเป็นของเธอ

บางทีเขาอาจจะเคยชินกับการดูแลใครสักคน ก็เหมือนกับการดูแลน้องสาว

วันนี้ผมใจร้อนหน่อย ฉิงฉิง ผมชอบคุณ คุณ​ไม่ต้องคิดมากแล้ว เซี่ยชีหรั่นเป็นน้องสาวของผมและจะเป็นน้องสาวของผมตลอดไป ผมมีคุณอยู่แล้ว คุณต่างหากที่เป็นผู้หญิงของผม เรื่องเล็กน้อยผมไม่ทำผิดหรอก โอเค นอนเถอะ" โม่เสี่ยวจุนพูดเบาๆ" ไห่ฉิงฉิงพยักหน้าอย่างมีความสุขพร้อมกับน้ำตาในดวงตาของเธอ

"โอเค แค่คำพูดของคุณคำนี้ก็เพียงพอแล้ว ฉันเชื่อคุณ มีคุณนอนด้วย ไม่ต้องคิดมันอีกต่อไปแล้ว ธุระของเธอจะพัฒนาไปอย่างไร พูดตามตรงพวกเราก็คิดแทนไม่ได้ คุณคิดว่าถ้าฉันอยากอยู่กับคุณ พี่ชายของฉันจะยุ่ง พ่อแม่ของฉันจะยุ่ง ก็ไม่มีปัญญายุ่ง" ไห่ฉิงฉิงยังพูดเบา ๆ เพราะเธอไม่ต้องการให้ เซี่ยชีหรั่นได้ยินคำพูดเหล่านี้

"ฉันรู้ นอนเถอะ" โม่เสี่ยวจุนกอดไห่ฉิงฉิงนอนลงไม่นานไห่ฉิงฉิงก็หลับไป

ฟ้าสว่าง เซี่ยชีหรั่นก็ตื่นแต่เช้า

ไห่ฉิงฉิงบางครั้งจะนอนตื่นสาย โดยเฉพาะดึกๆที่เหนื่อยล้า เช้าวันนี้ก็เลยไม่ตื่น

โม่เสี่ยวจุนได้ยินเสียงของเซี่ยชีหรั่น นึกว่าเธอจะไปเจอคนแซ่เย่ตั้งแต่เช้า หน้าก็บึ้งขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

เขารีบลุกขึ้นจากเตียง สวมรองเท้าแตะแล้วออกไป เห็นเซี่ยชีหรั่นเพิ่งไปล้างหน้าแปรงฟัน

แต่ไหนแต่ไรเธอก็ไม่ชอบรบกวนคนอื่น เวลาที่ไม่ได้แปรงฟัน จะรู้สึกอึดอัด แต่เธอก็ไม่ได้ถามไห่ฉิงฉิงกับโม่เสี่ยวจุนว่าอยากได้แปรงสีฟัน

เธอยืนอยู่หน้าอ่างล้างจานในครัว เปิดก๊อกน้ำแล้วบ้วนปาก

"ทำไมตอนนี้เธอยังต้องเกรงใจฉันขนาดนี้อีกหรอ? ทำไมไม่บอกฉันว่าอยากได้แปรงสีฟันล่ะ?" โม่เสี่ยวจุนถามด้วยความโกรธ

"ไม่ใช่ ตอนที่ฉันตื่นพวกคุณ​ยังหลับกันอยู่ คุณเป็นพี่ชายของฉัน ฉันจะเกรงใจอะไรคุณคะ?" เซี่ยชีหรั่นยิ้มและมองที่โม่เสี่ยวจุน พยายามทำให้ความสัมพันธ์​พวกเขาเหมือนแต่ก่อน

แต่พวกเขาก็เข้าใจว่ามันไม่เหมือนเดิมแล้ว พวกเขายังคงแตกต่างจากพี่น้องทั่วไป พวกเขาเคยเป็นคู่รักที่สัญญาว่าจะเป็นหรือตายก็จะอยู่ด้วยกัน

"เธอรู้ว่าฉันเป็นพี่ชายเธอก็ดี ฉันเป็นพี่ชายเธอ ฉันก็มีสิทธิ์ที่จะดูแลเธอ"

"ค่ะ ฉันรู้" เซี่ยชีหรั่นตอบอย่างแผ่วเบา

แน่นอนว่าเธอรู้น้ำใจของเขา ยี่สิบปีกว่าแล้ว เมื่อไหร่ที่เขาไม่ได้เอาผลประโยชน์​เธอไว้หน้าสุด ก็คือตอนนี้เขามีไห่ฉิงฉิงแล้ว เขาในเมื่อวานเพื่อเธอแล้ว แม้แต่ชีวิตก็ไม่เอา

เธอหวังว่าเขาจะไม่สนใจเธอมากนัก เธอหวังว่าเขาจะสามารถทุ่มเทความคิดทั้งหมดให้กับไห่ฉิงฉิง และหวังให้ทั้งสองคนก็มีความสุขอย่างแท้จริง

โม่เสี่ยวจุนไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่เอื้อมมือไปที่ตู้บนผนังห้องครัวหยิบยาสีฟันแปรงสีฟันและถ้วยน้ำยาบ้วนปากอันใหม่แล้วยื่นให้เซี่ยชีหรั่น

"ไม่ต้องแล้ว เสี่ยวจุน ฉันล้างเสร็จแล้ว" เซี่ยชีหรั่นจับใบหน้าที่เย็นชาของโม่เสี่ยวจุน ยิ้มอีกครั้งแล้วพูดว่า "โอเคโอเค ฉันรู้ว่าครอบครัวของคุณมีเงินมากมาย ไม่สนใจว่าจะเสียชุดแปรงฟันไปเปล่าๆ ฉันใช้ก็ได้ "

เธอเริ่มแปรงฟัน โม่เสี่ยวจุนหันกลับมาแล้วพูดว่า "รอก่อน ฉันจะไปซื้ออาหารเช้า"

"อาหารเช้ายิ่งไม่ต้องเลยจริงๆ ฉันจะไปทำงาน ข้างๆบริษัท​พวกเรามีร้านขายอาหารเช้าที่ไม่เลวเลยแหละ…... โอเคละ คุณไปเถอะ"

โม่เสี่ยวจุนออกไปแล้ว เซี่ยชีหรั่นหลังจากบ้วนปากก็อยากวิ่งออกไปทันที

เธอเข้าใจอารมณ์ที่ดื้อรั้นของโม่เสี่ยวจุน เขาอาจไม่ต้องการให้เธอออกไปจากที่นี่ ต้องการให้เธออยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่งและแยกจากเย่เชินหลินโดยสิ้นเชิง

หลังจากนั้นไม่นาน โม่เสี่ยวจุนก็ซื้ออาหารเช้ากลับมา ซื้อมาสองอย่างที่เซี่ยชีหรั่นชอบกินมาก่อนและอีกอย่างที่ไห่ฉิงฉิงชอบกิน ของเขาเองก็เหมือนกับของไห่ฉิงฉิง เขาจะเอาพวกรายละเอียดเล็กๆให้ไห่ฉิงฉิงรู้สึกปลอดภัย

วางอาหารเช้าไว้บนโต๊ะ โม่เสี่ยวจุนก็ไปปลุกไห่ฉิงฉิงตื่น

"ขอฉันนอนอีกสักพัก" ไห่ฉิงฉิงพูดด้วยความงัวเงีย

"ถ้าคุณจะนอนก็ตื่นขึ้นมากินอาหารเช้าก่อนค่อยนอน ไม่กินอาหารเช้าจะไม่ดีต่อกระเพาะนะ เร็วสิ! " โม่เสี่ยวจุนจริงจังมาก ไห่ฉิงฉิงแลบลิ้น ลืมตาและลุกขึ้นนั่ง