ตอนที่ 817 สาวใช้ตัวแสบ 721

ตอนที่ 817 สาวใช้ตัวแสบ 721

พูดจบ เธอเดินออกไปจากห้องทำงานของเขาอย่างรวดเร็ว

เย่เชินหลินจะมีกะจิตกะใจอ่านเอกสารได้อย่างไร เมื่อเธอออกไป เขากระแทกแฟ้มลงบนพื้นทันที

ผู้หญิงคนนี้มันน่านัก เธอยั่วโมโหคนได้เก่งจริงๆ

เธอไม่ได้อ่อนโยนมาก พูดหยอกล้อเก่งหรอ？ทำไมเธอไม่หยอกล้อ แค่พูดสองคำก็ไปแล้ว ไม่รู้ว่าเขาโกรธมากจริงๆหรอ？

หลังจากเซี่ยชีหรั่นออกไป น้ำตาไหลลงมาอาบสองแก้ม

เธอเป็นฝ่ายผิด ดังนั้นเธอไม่อยากให้เย่เชินหลินเห็นน้ำตาของเธอ รู้สึกว่าแบบนั้นไม่ได้อะไรขึ้นมา

เธอปาดน้ำตาไปพลาง หามุมลับตาคนไปพลาง ไม่อยากให้พนักงานรักษาความปลอดภัยที่เฝ้าประตูลิฟต์เห็นเธอร้องไห้

เธอรู้ว่าเย่เชินหลินจะโกรธได้ แต่เธอไม่อาจขอให้เขาซื้อห้องชุดให้ตระกูลโม่ได้ เธอไม่สามารถหาเหตุผลที่จะใช้เงินของเขาได้

เธอถอนหายใจยาวๆ ใช้เวลานานกว่าจะเช็ดน้ำตาได้หมด คิดอยากกลับไปหาเย่เชินหลิน คิดไปคิดมา หันกลับไปอีกทาง

เขายังคงโกรธ เธอคิดว่าเขาน่าจะต้องการอยู่คนเดียวสักพัก

ในตอนนี้เซี่ยอี้ชิงได้รับสายจากเย่เชินหลิน สั่งว่าไม่ว่าอย่างไรต้องพาเซี่ยชีหรั่นไปกินข้าวกลางวัน พาไปร้านอาหารตงเจียง

“ถ้านายไม่สามารถทำให้เธอกินข้าวได้ อย่าคิดว่าจะได้ทำงานต่อ ไม่ต้องพูดว่าฉันให้นายพาเธอไป จำได้ใช่ไหม？”เย่เชินหลินแข็งกระด้าง เซี่ยอี้ชิงจนปัญญาเล็กน้อย สองคนเมื่อได้ฟังก็รู้ว่ากำลังโกรธ ดูเหมือนน่าจะเกี่ยวกับเรื่องซื้อบ้าน

เซี่ยชีหรั่นให้เขาเก็บเป็นความลับ เขาไม่พูด แต่เดาว่าคนอื่นน่าจะบอก

ในไม่ช้า เซี่ยอี้ชิงเห็นเซี่ยชีหรั่นออกมา รีบเปิดประตูต้อนรับเธอทันที

“ฉันบอกให้พวกคุณไปกินข้าวก่อนไม่ใช่หรอ？”เซี่ยชีหรั่นถาม

“พวกเรามีหน้าที่ ต้องเห็นคุณกับคุณเย่ไปกินข้าวก่อน พวกเราถึงจะสามารถไปกินได้ คุณเย่ยังคงยุ่งอยู่หรอครับ？”เซี่ยอี้ชิงถามอย่างไม่มีความผิดปกติ

“เขาไม่ได้กำลังยุ่ง เขากำลังโกรธ ”เซี่ยชีหรั่นพูดอย่างกลุ้มใจนิดหน่อย เซี่ยอี้ชิงกระซิบข้างหูเธอ：“แล้วไง เขาโกรธก็ปล่อยให้เขาโกรธไป พวกเราไปกินข้าว ถึงอย่างไรเขาก็แข็งแรงไม่กลัวหิว แต่ร่างกายบอบบางของคุณทนหิวไม่ได้”

เซี่ยชีหรั่นส่ายหน้าเบาๆ พูดว่า：“ฉันจะกินลงได้อย่างไร ฉันอยากกลับบริษัท พวกคุณไปกินข้าวเถอะ”

เซี่ยอี้ชิงรู้ว่าเซี่ยชีหรั่นจะพูดแบบนี้ เขาเปิดประตูรถให้เซี่ยชีหรั่นขึ้นไปก่อนแล้วจึงพูดกับเธอ：“พี่เซี่ย พวกเราทุกคนได้รับคำสั่งเด็ดขาดจากคุณเย่ ถ้าคุณไม่กินข้าว พวกเราคงจะตกงาน คุณก็เห็นว่าพวกเราน่าสงสารแค่ไหน คุณ……”

“โอเค ฉันจะไปกิน ร้านตงเจียงใช่ไหม”เซี่ยชีหรั่นตอบตกลงโดยไม่รอเขาพูดจบ

บางครั้งก็รู้สึกจนปัญญา เธอไม่อยากกินจริงๆ กลับทนไม่ได้ที่คนติดตามเธอต้องได้รับความเดือดร้อนจากเย่เชินหลิน

เซี่ยชีหรั่นกินมื้อเที่ยงแบบไม่รู้รสชาติอาหาร คิดไปคิดมาจึงสั่งอาหารอีกอย่างสองอย่าง สั่งคนให้ใส่ในกล่องเก็บความร้อน เพื่อให้เซี่ยอี้ชิงนำไปส่งให้เย่เชินหลิน

เธอไม่รู้ว่าเขาจะกินหรือเปล่า เพียงแต่ตอนนี้ เธอไม่มีความกล้าจะไปเจอเขาจริงๆ เธอกลัวว่าหากเขาเห็นหน้าเธอคงจะยิ่งโมโห จนไม่ยอมกิน

กลับถึงบริษัท เซี่ยชีหรั่นได้รับสายจากโม่เสี่ยวหนง ถามว่าเธอดูห้องเป็นอย่างไรบ้าง

“ซื้อเรียบร้อยแล้ว เสี่ยวหนง ถ้าเธอมีเวลาช่วงบ่าย เอาบัตรประชาชนของเธอเข้าไปส่งให้ที่นั่น ห้องจะเป็นชื่อของเธอโดยตรง”เซี่ยชีหรั่นพูด โม่เสี่ยวหนงกลับฟังไม่ออกว่าน้ำเสียงของเธอไม่มีความสุข

ห้องชุดขนาดใหญ่กลายเป็นของเธอในทันที ห้องชุดพร้อมรถ โดยสองสิ่งนี้เธอเกือบจะเป็นเศรษฐีนี

เธอคิดไปคิดมา ต้องแต่งงานกับเลี่ยวเหวยตงโดยเร็วที่สุด แบบนี้เธอยังสามารถได้รับเงินของขวัญอีกมากมาย

แน่นอนว่า เมื่อเปรียบเทียบกับเย่เชินหลิน มันไม่ใช่ทรัพย์สินจำนวนมากมาย เพียงแต่สิ่งเหล่านี้คือทางหนีทีไล่ของเธอ สิ่งเหล่านี้แน่นอนว่าก็ดีเช่นกัน

“ขอบคุณค่ะพี่ พี่ดีจริงๆ พี่คือพี่สาวที่ดีที่สุดในโลก อีกสักพักฉันจะไปที่ตึกส่วยเทียนยีบิ่น ฉันโม่เสี่ยวหนงจะมีห้องชุดแล้ว พรุ่งนี้พอกับแม่จะมา พวกเขาอยากเห็นห้องชุดที่พี่ซื้อให้พวกเขาว่าจะดีขนาดไหน ต้องดีใจมากแน่ๆ พี่รู้ไหม แม่ฝันอยากจะได้อยู่ในห้องชุดใหญ่ๆมานานแล้ว”

เสียงของโม่เสี่ยวหนงดีใจจริงๆ อย่างน้อยสิ่งเหล่านี้ที่เธอทำ ยังสามารถให้ความสุขแก่พวกเขา เซี่ยชีหรั่นก็รู้สึกชื่นใจ

ทำงานช่วงบ่าย เซี่ยชีหรั่นยากที่จะมีสมาธิ เธอคิดอยากโทรหาเย่เชินหลินหลายครั้ง ถามว่าเขายังโกรธไหม แต่ก็กลัวจะรบกวนการประชุมของเขา

เมื่อเลิกงาน เธอเฝ้ารอเย่เชินหลินมารับเธอเหมือนเคย แต่เมื่อเธอเดินมาถึงข้างรถ ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเย่เชินหลิน

“พี่เซี่ย ขึ้นรถเถอะครับ” เซี่ยอี้ชิงพูด

“ได้”เซี่ยชีหรั่นใจลอยมองไปรอบๆด้วยความคิดถึง แต่ไม่เห็นเย่เชินหลิน เธอหดหู่ใจมาก

ขึ้นรถเงียบๆ เซี่ยอี้ชิงปิดประตูรถและนั่งลงเรียบร้อย

“กลับคฤหาสน์”เซี่ยชีหรั่นนั่งเงียบ เซี่ยอี้ชิงช่วยเธอพูดกับคนขับรถ

คู่รักไม่ลงรอยกันเช่นนี้ ทางที่ดีที่สุดคือรีบแก้ไข เซี่ยอี้ชิงเข้าใจในจุดนี้

เย่เชินหลินไม่สนใจเธอ เธอกลับคฤหาสน์ไปจะเหมาะสมหรือเปล่า