ตอนที่ 864 สาวใช้ตัวแสบ 768

ตอนที่ 864 สาวใช้ตัวแสบ 768

ผ่านไปประมาณยี่สิบนาที มือถือของเธอดังขึ้นอีกรอบ เนื่องจากสถานที่ที่พักอาศัยของพวกเขาลึกลับมากเกินไป คนนนอกจะหาเจอได้ยาก หลี่เหอไท้จึงต้องโทรหาเธอเพื่อถามพิกัดที่แน่นอน

“คุณรออยู่ที่หน้าโรงแรมฮิลตัน องครักษ์ของฉันจะไปรับคุณหลังจากสิบนาที” เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยพูดอย่างดีใจ

“ได้ ” หลี่เหอไท้ตอบอย่างง่ายดาย

เขาอยู่หน้าโรงแรมแล้ว เขาหรี่ตามองไปด้านในสักพัก สีหน้าเต็มไปด้วยความลำบากใจ

สิ่งที่ควรทำก็ทำแล้ว หวังว่าความสามารถบอดี้การ์ดของเขาสามารถปกป้องเซี่ยชีหรั่นได้

ฉันจะพยายามกลับมาให้เร็ว ชีหรั่น ไม่ต้องห่วง เธอแค่นอนพักผ่อนให้ดีก็พอ

เวลาที่เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยมาพอดีมาก ไม่เกินสิบนาทีและไม่น้อยกว่า รถของพวกเขาก็อยู่หน้าโรงแรมฮิลตันแล้ว

หลี่เหอไท้ขึ้นรถ องครักษ์ของเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยดึงผ้าม่านพิเศษบนรถลง ทำให้เขาไม่รู้ว่าจุดหมายอยู่ที่ไหน

นี่เขายังคำนึงถึงความปลอดภัยของเจ้าหญิง เขาให้ความร่วมมืออย่างเงียบเงียบ และไม่พูดอะไรมากหรือถามคำถามอะไรตั้งแต่ต้นจนจบ

จากเดิมใช้เวลาเพียงสิบนาทีจากโรงแรมฮิลตันไปยังสถานที่ที่เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยพักอยู่ เพื่อไม่ให้หลี่เหอไท้รู้ พวกเขาใช้เวลาวนไปวนมายี่สิบนาทีจึงจะมาถึง

ก่อนที่จะขับรถเข้าไปในที่พัก องครักษ์ที่นั่งเคียงข้างกับหลี่เหอไท้พูดกับเขาเป็นภาษาอังกฤษ: "ขออภัย เพื่อความปลอดภัยของเจ้าหญิง เราต้องปิดตาของคุณ"

“ไม่มีปัญหา”

องครักษ์หยิบผ้าปิดตาสีดำออกมาสวมบนศีรษะของหลี่เหอไท้ และด้านหน้าของเขาก็มืดสนิทไปหมด

เขาหลับตาลง จากนั้นรถก็หยุด และเขาก็เดินไประยะหนึ่ง เหมือนจะเข้าไปในบ้านหลังหนึ่งแล้ว

“องค์หญิง คุณหลี่ถึงแล้ว ” หลี่เหอไท้ได้ยินองครักษ์พูด

“เชิญเขาเข้ามาเถอะ” เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยพูด จากนั้นองครักษ์เปิดประตูออกและนำผ้าบนหัวของเขาออกในเวลาเดียวกัน

“คุณหลี่ เชิญครับ ” องครักษ์พูดจบ หลี่เหอไท้ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว จากนั้นองครักษ์ก็รีบปิดประตูลง

ใช้เวลาหนึ่งหรือสองวินาทีในการปรับให้เข้ากับแสงอีกครั้ง หลังจากนั้นหลี่เหอไท้ก็ได้ยินเสียงดนตรีเบาเบาในห้อง จากนั้นเขาก็มองไปข้างหน้าและเห็นเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยเต้นรำอยู่ภายใต้แสงไฟที่คลุมเครือ

การเต้นรำของเธอมีเสน่ห์มาก ซึ่งจงใจที่จะยั่วยวนเขา

“องค์หญิง !” หลี่เหอไท้เรียกแล้วค่อยๆเดินเข้าไปหา

แขนที่อ่อนนุ่มของเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยวางอยู่บนไหล่ของเขา และร่างที่สง่างามของเธอก็แนบชิดกับร่างกายของเขา

ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนก่อนแล้ว หลี่เหอไท้รู้สึกรังเกียจกับพฤติกรรมของเธอเล็กน้อย และเขาก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับร่างกายของเธอมากนัก

“ไม่ได้เจอกันนาน ไม่ต้องรีบ คืนนี้ฉันต้องการความโรแมนติก”เขาพูดข้างหูเธอ

เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยยินยอม เพื่อให้หลุนต๋าปู้กับคนอื่นอื่นได้เวลามากขึ้น ถ้าเขายิ่งช้าจะยิ่งดี

ทั้งสองเต้นรำสักพัก แม้เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยอยากดึงเวลาไว้ อย่างไรก็ตามการที่หลี่เหอไท้ยั่วยวนที่เอวของเธอ จึงทำให้เธอรู้สึกอดทนไม่ได้แล้ว

ไม่ว่านิ้วเรียวของเขาจะไปที่ส่วนไหนของร่างกายที่บอบบางของเธอ เธอก็รู้สึกชาไปหมดและอดไม่ได้ที่อยากจะเข้าหาเขา

ทุกครั้งที่เธอจะเข้าใกล้ เขาก็จะออกห่างเล็กน้อย ความทรมานของตัณหาแข็งแกร่งขึ้น

“องค์หญิง ....” หลี่เหอไท้เรียกอย่างเบาเสียง เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยยิ้มอย่างมีเสน่ห์และกล่าวว่า: "เมื่อมีเพียงเราสองคน ฉันชอบที่จะได้ยินคุณเรียกฉันว่าที่รัก"

“ที่รัก ” หลี่เหอไท้เข้าใกล้หูของเธอ พูดด้วยลมหายใจที่ร้อน ร่างกายของเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยสั่นเล็กน้อยจากนั้นก็เข้าใกล้เขามากขึ้น

จู่จู่หลี่เหอไท้ก็กระชับแขนของเขาและกอดเธอ ยังไม่ทันได้เริ่มอย่างเป็นทางการ หัวใจของเธอก็หลงใหลไปหมด

ผู้ชายคนนี้ ทำไมจังหวะดีเช่นนี้ เพียงแค่การล้อเล่น ก็ทำให้เธอกำลังจะถึงจุดสูงสุดของความปรารถนา

“ บอกฉันสิ พี่ชายของเธออยากจะทำอะไรกับน้องสาวฉัน ? หื้ม ? แค่อยากจะให้อ้อยอิ่งสักพักหรืออยากให้น้องสาวของฉันเป็นเจ้าหญิงของเขา? ถ้าเป็นอย่างหลัง ฉันจะไม่คัดค้าน ”

แน่นอนว่าหลี่เหอไท้รู้ว่าเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยขอให้เขามาที่นี่ เพื่อจะลงมือกับเซี่ยชีหรั่น ซึ่งเขาก็ไม่เชื่อในสิ่งที่เธอจะบอกเขาจริง

ถ้าเขาไม่มาคืนนี้ พวกเขาจะไม่หยุดแค่นั้น เขายังคาดเดาได้ว่าพวกเขาจะลงมือในคืนนี้ ซึ่งป้องกันได้ง่าย ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะเสี่ยง

เพราะเขาไม่สนใจร่างกายของเธอ จึงต้องหาประเด็นคอยดึงเวลาไว้

“เจ้าหญิง ? ” เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยหัวเราะแล้วพูด : “ คุณไม่เคยได้ยินหรอ ? เจ้าหญิงของพี่ชายของฉันเป็นผู้ที่กำหนดไว้แล้ว เธอคือเจ้าหญิงประเทศเยว่ไลประเทศเพื่อนบ้านของเรา ”

เจ้าหญิงวิกตอเรียองค์นี้เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยเป็นคนแนะนำให้กับพี่ชายของเธอเอง โดยไม่มีเหตุผลอื่นใดเหตุผลหลักคือเจ้าหญิงเป็นคนที่เงียบสงบ และไม่มีความคิดที่ไม่ดี และจะไม่ยึดบัลลังก์กับเจ้าชายหย่าหลุน