ตอนที่286สาวใช้ตัวแสบ 190

ตอนที่286สาวใช้ตัวแสบ 190

บางครั้งหากยึดมั่นเกินไป ก็อาจจะเหมือนใบไม้บังภูเขา เป็นคนต้องมีสติ ต้องฟังก่อน แล้วค่อยเลือก ไม่ใช่ว่าเมื่อสัมผัสแล้วก็ตัดสินใจแน่วแน่เลย และนี่ก็คือสิ่งที่ทุกคนมักพูดเสมอว่าทำตัวให้เป็นเหมือนดั่งแก้วน้ำที่ว่างเปล่า

หลวงจีนเฒ่าไม่ได้พูดอย่างที่ใจส้งหลิงหลิงอยากได้ยิน เธอเสียใจอย่างที่สุด แม้แต่รอยยิ้มบนใบหน้ายังแข็งทื่อไปบ้าง

ในใจนางกำลังคิดอยู่ว่า เรื่องง่ายๆแค่นี้ก็ยังพูดออกมาไม่ได้ ตั้งใจที่จะแกล้งเธอใช่ไหม?

ความจริงฉันยังตั้งใจวางแผนไว้ว่า หากพูดได้ดี ฉันก็จะบริจาคเงินให้เยอะหน่อย เพราะยังไงฉันก็ไม่ขาดเงิน แต่ในเมื่อไม่รู้จักคิด ฉันก็จะไม่มีทางให้เยอะ สำนึกเสียใจไปเถอะ

สีหน้าท่าทางของเธอเพียงแป๊บเดียว กลับไม่อาจรอดพ้นสายตาของหลวงจีนเฒ่า

“ขอบคุณไต้ซือ หนูขอบริจาคค่าธูปเทียน.....” ส้งหลิงหลิงคิด ต่อให้ยังไงเธอก็จะไม่ให้ใครมองว่าเธอขี้เหนียว แค่เพียงให้น้อยหน่อย แต่ยังไงก็ต้องให้ ใครจะไปคิดว่าเมื่อเธอกำลังพูดยังไม่จบ หลวงจีนเฒ่ากลับยิ้มแล้วส่ายหัวพูดขึ้นว่า “สีกาอย่าได้สิ้นเปลืองเลย ได้พบกันคือพรหมลิขิต ดั่งที่ได้พูดไป ล้วนขอมอบให้สีกา เพียงหวังให้ระมัดระวังอย่างรอบคอบ”

“เจ้า” ส้งหลิงหลิงโกรธคำพูดของหลวงจีนเฒ่ามาก พูดอย่างโกรธเคืองออกไปคำหนึ่งว่า “เจ้า”

เย่เชินหลินยืนอยู่ไม่ไกล สะกิดขึ้นอย่างไม่พอใจ เตือนส้งหลิงหลิง ในวัดในวาจะเสียมารยาทไม่ได้

ใบหน้าส้งหลิงหลิงร้อนผ่าวอย่างทรมานขึ้นมาทันที เหมือนโดนคนตบหน้ามา แล้วก็คิดขึ้นมาได้ว่าตนเองโดนหลวงจีนเฒ่าพูดให้โกรธจนเสียสติ

เธอรีบโกยรอยยิ้มกลับมา แล้วเปลี่ยนมาพูดขึ้นว่า “ท่านช่างมีเมตตา ขอบคุณจริงๆค่ะ” พูดจบ แล้วก็ให้การคำนับ

นางเปลี่ยนได้อย่างรวดเร็ว เย่เชินหลินก็ไม่ติดใจอะไร พูดขึ้นว่า “กลับกันเถอะ นี่ก็ใกล้เวลาทานอาหารเที่ยงแล้ว”

“คุณชายเย่ ท่านไม่เสี่ยงเซียมซีหน่อยหรือ?” จิ่วจิ่วถามขึ้นอย่างทะเล้น

ความหมายของเธอคือ ดูสิ ผู้หญิงสองคนที่อยู่ที่นี่ล้วนเสี่ยงเพื่อท่าน ก็ดูไม่เห็นได้ผลตามที่คาดหวัง

ท่านเป็นคนสำคัญ บางทีเมื่อเสี่ยงแล้วอาจจะสามารถรู้ได้อย่างแน่ชัด

เย่เชินหลินกลับไม่พูดอะไร เพียงแค่ทักทายหลวงจีนเฒ่าอย่างมีมารยาท แล้วก็เดินจากไป

ส้งหลิงหลิง เซี่ยชีหรั่นกับจิ่วจิ่วจึงต้องตามหลังไป ออกจากประตูแล้ว จิ่วจิ่วยังไม่แล้วใจ เดินไปด้านข้างเย่เชินหลิน แล้วชักชวนว่า “คุณชายเย่ องค์ชายเย่ ท่านลองไปเสี่ยงดูสิ อย่าได้เกรงใจเลย”

เย่เชินหลินยักคิ้ว แล้วพูดว่า “เกรงใจอะไร? ใครจะไปเหมือนพวกเจ้า อะไรก็เชื่อ? อย่าเอะอะเลย กลับไปทานข้าว”