ตอนที่333 สาวใช้ตัวแสบ237

ตอนที่333 สาวใช้ตัวแสบ237

เธอก้มมองพื้นด้วยสีหน้างงๆ เหมือนคนพูดอะไรไม่ออก พลางคิดนู้นนี่นั้นไปคนเดียวอยู่นั้น ประตูก็เปิดออก และเย่เชินหลินก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเธอด้วยสีหน้าดีอกดีใจ

หากตอนนี้ไม่มีม่านประตูมาขวางกั้น เธอคงจะบินไปอยู่ตรงหน้าเขา จับที่ใบหน้าของเขาด้วยความดีใจ สบตาเขา และพูดกับเขาว่า: “ฉันเฝ้ารอคุณมาเนิ่นนาน เฝ้ารอทุกลมหายใจเข้าออก ในที่สุดคุณก็กลับมาแล้ว!”

แต่ทว่า ในตอนนี้เธอสูญเสียความมั่นใจทั้งหมดที่จะกล้าเข้าไปหาเขา เธอไม่รู้ว่าจะเข้าไปหาเขาด้วยสถานะอะไรและด้วยเหตุผลอะไร

เธอยืนขึ้นด้วยสีหน้าจืดชืดไปทางเขาที่ยิ้มเล็กน้อย และพูดเบาๆ ว่า: “คุณเย่ กลับมาแล้วหรอคะ?”

ใช่ครับ เขายังคงเป็นเป้าหมายทางการค้าของเธอ เธอยังต้องการพึ่งความสามารถของเขาเพื่อที่จะฟ้องร้องคดี หวีซานซานและพ่อของเธอให้ถึงที่สุด

ความรู้สึกของเธอไม่ได้สำคัญอีกต่อไป ยิ่งไปกว่านั้นเธอก็ไม่รู้สึกผิดอะไรอีกแล้ว เธอคิดถึงเขา รอเขา อยากเห็นเขามีความสุข นั้นคือสิ่งที่เธอสมัครใจทำทั้งหมด แต่เขากลับไม่สนใจไยดีเธอเลยแม้แต่น้อย แต่เธอก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่พอใจเขาได้อยู่ดี

เย่เชินหลินไม่ได้พูดอะไรกับเธอเลย แต่มองเธออย่างเย็นชา เขาค่อยๆ เดินเข้ามาหาเธออย่างช้าๆ และดูมีสง่าราศี และหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ

เขาเอื้อมมือออกมาอย่างช้าๆ และยกคางของเธอขึ้นมาเบาๆ แล้วพูดขึ้นอย่างคลุมเครือว่า: “คุณส่งข้อความมาหาผมหลายครั้ง ผมได้รับแล้วนะครับ”

คุณดึงฉันทำไมกันคะ? คิดว่าฉันยังรู้สึกแย่ไม่พออีกหรอคะ? ในใจของเซี่ยชีหรั่นรู้สึกปวดร้าว ฉันเข้าใจแล้ว ต่อไปฉันจะไม่พูดจาแบบนี้อีก ฉันรู้ตัวดีว่าฉันเป็นใคร

“รอผมอยู่ตลอดหรอ?” เขาถามขึ้นเบาๆ

เซี่ยชีหรั่นไม่ได้พูดอะไร เธอถูกบังคับให้มองไปที่เขา จริงๆ แล้วเธอไม่ได้อยากจะหลบหน้าเขาหรอก เธอพยายามตั้งสติ ใจเย็นเหมือนน้ำนิ่งไหลลึก แต่ในใจกลับเต้นแรงตุบตับๆ

“ทำไมถึงไม่กระตือรือร้นเหมือนอย่างที่ฉันคิดไว้นะ?” เขาพูดขึ้นพร้อมยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ กระตือรือร้นเป็นคำธรรมดาทั่วไปที่ดูมีความหมายแฝงอย่างมีนัยยะ ดูเหมือนว่าเธอจะคิดถึงเขามาก และอยากให้เขากลับมาหาเธอ ในตอนนี้เธอรู้สึกอยากจะมอบทั้งกายและใจให้กับเขา

หลังจากที่เธอจีบเขามานานแสนนาน คำว่าศักดิ์ศรีนั้น เธอได้โยนทิ้งไปหมดแล้ว ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรก็ตาม เธอไม่ควรจะรู้สึกแย่ แต่ก็รู้สึกไปแล้ว และเธอควรจะอดทนเอาไว้

เธอหัวเราะแห้งๆ เจื่อนๆ แทบจะดูไม่ออกเลยว่าเธอหัวเราะ

“คุณเย่ แล้วคุณจะให้ฉันทำอย่างไรหล่ะคะ?”

“ไม่เห็นจะต้องทำอะไรเลย ฉันไม่ชอบผู้หญิงที่ตื่นเต้นเร้าใจสักหน่อย” เขาพูดอย่างใจเย็น และค่อยๆ ก้มศีรษะมาจูบที่ริมฝีปากบางๆ ของเธอ

ตั้งแต่เข้าประตูมา ทุกประโยคที่เขาพูดดูเนิบนาบ เชื่องช้าและคลุมเครือมาก แต่ทว่าการจูบของเขากลับร้อนแรง เร่าร้อน แทบไม่เหลือความสง่าราศีไว้เลย เขาดูกระตือรือร้นมากจนเธอต้านทานไม่ไหว มือของเขาค่อยๆ เอื้อมไปจับที่ศีรษะของเธอ เอนคอเธอขึ้นเล็กน้อย และเริ่มจูบเธออย่างดูดดื่ม

ริมฝีปากของเขาครอบริมฝีปากเธอ และไม่เหลือพื้นที่ในอากาศเลยสักนิด

เธอไม่ต้องการให้เขาจูบเธอ เธอไม่ต้องการ แต่เธอก็ต่อต้านเขาไม่ไหว

แต่แล้ว ทุกอย่างก็เริ่มต้นขึ้น เธอบอกกับตัวเองว่าเธอจะไม่ล้มตัวลง ไม่ว่าเธอจะต้องการหรือไม่ต้องการ แต่ตอนนี้สมองของเธอกลับไม่แล่น เหมือนเธอกำลังจะลอย สับสนและมึนงงอย่างบอกไม่ถูก

ตอนนี้เซลล์สมองของเธอไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น เหมือนคนที่กำลังจะเป็นลม และเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเขา

อยากจูบเธอ อยากจูบเธอใจจะขาด นี่คือสิ่งที่เขาคิดทุกนาทีหลังจากที่เขาแยกกับเธอ

มันเป็นความมั่นใจและความภาคภูมิใจของผู้ชายที่ไม่ต้องการให้ผู้หญิงรู้ว่า เขาคิดถึงเธอมากกว่าที่เธอคิดถึงเขา

เขาเป็นผู้ชาย ผู้ชายส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้น จะไปตามผู้หญิงเห็นทีคงจะเป็นไปไม่ได้

เขาพยายามหักห้ามใจตัวเอง ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วคิดถึงเธอมาก ส่วนเธอเอง มีความสุขและพยายามทำทุกวิถีทางที่จะได้อยู่ใกล้ๆ กับเขา

หากส้งหลิงหลิงไปชอบผู้ชายคนอื่นแล้ว เขาก็คงจะตัดขาดความรู้สึกระหว่างเขาและเธอ ปล่อยให้เธอเก็บข้าวเก็บของและเดินไปตามทางของเธอ

แต่เพราะเป็นเธอ เขาเกลียดเธอเข้าไส้ มือข้างหนึ่งของเขาพยายามพยุงคอและหลังของเธอไว้ ในขณะที่มืออีกข้างของเขาลูบไล้หลังเธออย่างหนักหน่วง

เขาโอบรัดเธอแน่มาก ถ้าหากแน่นกว่านี้ แน่นอนว่าเธอคงจะหายใจไม่ออกแล้ว

สำหรับเธอ มันเป็นช่วงเวลารอคอยเป็นช่วงที่ยาวนานมาก แต่สำหรับเขาแล้ว เขาไม่ได้คิดเช่นนั้นเลย

คุณกล้าพูดถึงชื่อผู้ชายคนอื่นอีกละก็ ผมจะจัดการเธอแน่ๆ! ครั้งนี้เธอจำไว้ หากเธอคิดถึงมัน ก็อย่าทำให้ผมรู้ เพราะถ้าเธอพูดชื่อมันอีก ผมจะไม่มาหาเธออีกเลย

เขาจูบเธอหนักมากขึ้นไปอีก มากที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ให้สมกับที่เขาคิดถึงเธอมาหลายวันหลายคืนผ่านริมฝีปากและลิ้นที่เขามอบให้เธอทั้งหมด แสดงให้เห็นถึงสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อให้เธอรู้และพยายามจะพูดกับเธอทั้งหมด เขาจูบเธอซ้ำไปซ้ำมา บดขยี้ขึ้นเรื่อยๆ

และไม่รู้ว่าตอนไหน เขาผลักเธอลงไปบนเตียง และจูบเธออย่างเร่าร้อน ไล่ตั้งแต่ริมฝีปากของเธอ ไล่ไปที่คางอันนุ่มนวล จากนั้นก็ไหลไปสู่ไหปลาร้าสีขาวดั่งงาช้างที่เซ็กซี่มาก ต่ำลงไปเรื่อยๆ …..

เซี่ยชีหรั่นสูดหายใจเข้าลึกๆ และพยายามกลัดกั้นใจตัวเองไม่ให้คิดไปไกล

เธอสัมผัสถึงความเร่าร้อนที่อยู่ภายในกายของเขา ดูเหมือนเขาจะรีบเร่งและใจร้อนกับเธอมาก แต่น่าเศร้าที่เธอได้ครอบครองเขา เพียงแค่กาย

การมีอะไรกันแค่กาย แต่ไม่ได้ออกมาจากจิตใจ เป็นเรื่องที่น่าเศร้ายิ่งนัก แต่สำหรับเธอ ทุกอย่างออกมาจากจิตใจ ซึ่งเขาเองก็คงจะไม่เคยรู้