ตอนที่376สาวใช้ตัวแสบ280

ตอนที่376สาวใช้ตัวแสบ280

เย่เชินหลินตัวแข็งไปหมด หยุดก้าวเท้าต่อทันที หันหลังไปมองเธออย่างอ้ำอึ้ง

“เธอพูดอะไรนะ พูดใหม่อีกรอบหนึ่ง!”

ในที่สุดเขาก็ยอมฟังเธอพูดแล้ว ในที่สุดเธอก็ได้พูดคำว่าโม่เสี่ยวจุนยังไม่ตายออกมาแล้ว

เซี่ยชีหรั่นวิ่งไปหาเขาอย่างตื่นเต้น พูดสิ่งที่เธอพูดออกมาเมื่อกี้อีกรอบ: “โม่เสี่ยวจุนยังไม่ตาย! เขา...”

เขาเห็นแสงแพรวพราวแห่งความสุขในดวงตาของเธอ ทันใดนั้นก็ได้เข้าใจแล้วว่าทำไมเมื่อเธอเห็นคลิปที่ตัดสินโทษของหวีหงทาวกลับมีท่าทางที่นิ่งเฉย ความจริงเธอควรจะดีใจ ควรจะร้องไห้ เธอไม่มีสักอย่างเลย เห็นเธอดูคลิปอย่างสงบ คำตอบเป็นแบบนี้นี่เอง

“เขายังไม่ตาย? เธอรู้ได้ไงว่าเขายังไม่ตาย เธอคงดีใจมากใช่ไหม”

“ฉันดีใจ ฉันดีใจอยู่แล้ว คุณก็ควรจะดีใจสิ เขาเป็นน้องชายของคุณ!”

สิ่งที่เธอเคยพูดโผล่ขึ้นมาในหัวของเขา เธอบอกว่าเธอมีคนที่รักมาก เธอรักเขามากกว่ารักชีวิตตัวเองอีก

เขาไม่รู้ว่าเขาเย่เชินหลินเป็นอะไรกันแน่ จนถึงขณะนี้แล้วเธอยังจะโกหกเพื่อโม่เสี่ยวจุนอีก เธอก็ไม่แคร์อารมณ์ของเขาสักนิดเลยเหรอ เมื่อก่อนเธอโกหกคือเพื่อที่จะแก้แค้นให้โม่เสี่ยวจุน แล้วตอนนี้เธอโกหกเพื่ออะไรอีก เพื่อที่จะขอความร่ำรวยในอนาคตให้โม่เสี่ยวจุนงั้นเหรอ

เย่เชินหลินไม่พูดไม่จา เซี่ยชีหรั่นไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

ตั้งแต่เธอคิดว่าโม่เสี่ยวจุนอาจจะยังไม่ตาย เส้นประสาทของเธอก็ตื้นตันสุดฤทธิ์ตลอด เธอแทบอยากจะเล่าทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในใจเธอออกมาให้เย่เชินหลินฟัง เธอหวังว่าเขาจะเชื่อเธอ หวังว่าเขาจะเชื่อว่าโม่เสี่ยวจุนคือน้องชายของเขา

“คุณเย่ คุณไม่ดีใจเหรอ เขาเป็นน้องชายของคุณจริงๆ! ทั้งครอบครัวของคุณสามารถมีโอกาสอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันได้สักทีแล้ว DNA ที่คุณไปตรวจครั้งที่แล้วเป็นของปลอม ตัวจริงของโม่เสี่ยวจุนยังมีชีวิตอยู่ แน่นอนว่าผลที่คุณได้คุณจะไม่พึงพอใจอยู่แล้ว คุณฟังฉันนะ ฉันไม่ได้โกหกคุณจริงๆ เขายังมีชีวิตอยู่แน่นอน แค่หาเขาเจอให้ได้ แล้วไปทำการตรวจอีกครั้งก็สามารถแน่ใจแล้วว่าเขาคือน้องชายของคุณ”

เซี่ยชีหรั่นพูดสิ่งที่เธออยากพูดออกมาทั้งหมดในครั้งเดียว เธอมองเขาด้วยสายตาคาดหวังอย่างร้อนแรง รอเขาพูดว่า ได้ เราจะรีบหาขาให้เจอ

ใครจะไปรู้สีหน้าของเขายังคงเย็นชาเหมือนเดิม แน่นอนว่าเธอไม่รู้เช้านี้เขาได้ผลการตรวจของเขาและเหยนชิงเหยียนแล้ว เขามีน้องชายแล้ว ไม่ว่าเธอจะบอกว่าโม่เสี่ยวจุนมีลักษณะคล้ายคลึงกันกับเขาจุดไหนบ้าง ก็ไม่ได้ชัดเจนกว่าผลที่เขาได้มา

“ความหมายของเธอคือ โม่เสี่ยวจุนยังมีชีวิตอยู่ แต่เธอไม่รู้ว่าตอนนี้มันอยู่ที่ไหน ใช่ไหม” เย่เชินหลินค่อยๆ พูดออกมา สีหน้าเฉยชา ดูไม่ออกว่าในใจของเขาโกรธแค่ไหน รู้สึกผิดหวังตัวในเธอแค่ไหน

เซี่ยชีหรั่นที่ทั้งใจแค่อยากจะเห็นความจริงทุกอย่างแจ้งชัด แค่อยากจะให้เขาได้เชื่อเธอ ซึ่งเธอก็ไม่ได้คิดอย่างอื่นอีกแล้ว พยักหน้าทันทีและรีบพูดว่า: “ใช่ ก็คืออย่างนี้ ฉันเดาว่าเขายังมีชีวิตอยู่ ไม่ใช่สิ เขาต้องยังมีชีวิตอยู่แน่นอน”

“ตอนนั้นเธอยังไม่ได้แน่ใจว่ามันตายหรือยังก็มาแก้แค้นให้มันแล้วเหรอ” เขาเอ่ยถามขึ้นอีก เมื่อเขาถามประโยคนี้ออกไปในใจของเขาเสียใจแค่ไหน เพื่อโม่เสี่ยวจุนแล้ว เธอซึ่งเป็นคนที่ไม่ใจร้อนกลับกลายเป็นคนประมาทและใจร้อนขนาดนี้

“คือตอนนั้นฉันนึกว่าคนที่ตายก็คือเขา ใครก็คิดว่าเป็นเขา ตอนนั้นเขาเช่าบ้านหลังหนึ่งใกล้ๆ ที่ทำงานของเขา ฉันกับเขาเจอหวีซานซานตอนที่เราออกไปเดินเล่น เธอบอกว่าจะทำให้เขาตาย เราก็ไม่ได้ไปสนใจอะไร นึกว่าหวีซานซานแค่มาขู่เราเฉยๆ หลังจากที่เราจากกันในคืนนั้น เขาก็ได้กลับไปบ้านเช่า เช้าวันถัดไปเมื่อฉันได้ข่าวก็รีบไปดูที่นั่นเลย บ้านหลังนั้นถูกเผาจนเหลือแค่โครง ส่วนศพของคนนั้นก็เละเทะจนไม่เห็นหน้าเห็นตาแล้ว…อันที่จริงก็ไม่เชิงเละเทะ แต่คือเผาจนหดตัว ผิวหนังก็ไม่เห็นแล้ว ตอนนั้นฉันเสียใจแทบตาย ในใจคิดว่าเขาอาศัยอยู่คนเดียว คนที่ตายต้องเป็นเขาแน่นอน ไม่มีทางเป็นคนอื่นหรอก โดยเฉพาะหลังจากนั้นหวีซานซานออกมาเรียกร้องให้ตำรวจรีบตัดสินคดี ยังมีการไปถึงบ้านตระกูลโม่ใช้เงินซื้อใจคนในครอบครัวตระกูลโม่อีก คุณลองคิดนะ หวีซานซานเป็นคนทำ เป้าหมายของเธอก็คือเสี่ยวจุน แล้วเขายังตายในบ้านเช่าที่เขาอาศัยคนเดียว เป็นใครก็ต้องเชื่อว่าคนที่ตายก็คือเขา ฉันไม่เคยสงสัยจุดนี้เลยสักนิด ศพนั้นไปถึงกองคดีอาญาตรวจสอบได้ไม่นาน ครอบครัวตระกูลโม่ก็ถูกเรียกร้องเอาศพนั้นไปเผา ฉันไม่เห็นด้วย แต่ก็ต้องยอมแม่ฉัน ในที่สุดก็ถูกเผาแล้ว หลังจากนั้นฉันก็ได้ไปยื่นคำร้อง ยังไงก็คือว่าผ่านอุปสรรคต่างๆ นาๆ มาหลายอย่าง แต่ก็ไม่มีข่าวของเขาสักอย่างเลย ดังนั้นฉันก็ไม่เคยคิดว่าเขายังมีชีวิตอยู่ตั้งแต่แรก”

ประโยคนั้นที่ว่ายังไงก็คือว่าผ่านอุปสรรคต่างๆ นาๆ มาหลายอย่างยิ่งทำให้ในใจของเย่เชินหลินเสียใจ ถึงแม้เธอจะพูดออกมาอย่างเฉยชา แต่เขารู้อย่างชัดเจนว่าเธออาจจะผ่านเรื่องอะไรมาบ้างแล้ว

เพื่อเขาเธอยอมทุกอย่าง ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่สุนัขตัวหนึ่งที่มีความเกี่ยวข้องกับโม่เสี่ยวจุนเธอก็จะช่วยมันโดยที่ไม่นึกถึงชีวิตตัวเอง แค่นี้ก็เห็นแล้วว่าเพื่อเขาเธอยอมทำทุกอย่างจริงๆ

ในใจเย่เชินหลินได้คิดอีกหลายๆ อย่าง สีหน้ากลับสงบเช่นเคย ถามเธอเบาๆ ว่า: “ช่วงนี้เธอป่วยอยู่ ไม่ได้ออกไปจากวิลล่า แล้วเธอรู้ได้ไงว่าเขายังไม่ตาย”