ตอนที่441 สาวใช้ตัวแสบ 345

ตอนที่441 สาวใช้ตัวแสบ 345

“เธอโง่ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? เธอเป็นคนตระกูลไห่เหรอ? เขาไม่ได้ชอบเธอเลย เขายอมรับกับพวกฉันด้วยปากของเขาเอง ที่เขาเข้าใกล้เธอทั้งหมดก็เป็นเพราะว่าจะเอาเงินสิบล้านไปให้......” ไห่ลี่หมินพูดถึงตรงนี้ ก็มองไปที่เซี่ยชีหรั่น ทำให้ไห่ฉิงฉิงยิ่งเข้าใจ โม่เสี่ยวจุนเข้าใกล้เธอ เพราะว่าเซี่ยชีหรั่น

แต่ว่าขณะเดินทางก็คิดไว้แล้ว ไม่ว่าเขาจะเข้าใกล้เธอไห่ฉิงฉิงเพราะว่าอะไร เธอรู้แค่ว่าเธอลืมเขาไม่ลง เธอต้องให้เขารักเธอให้ได้!

“แล้วมันยังไง?” ไห่ฉิงฉิงหัวเราะประชด แล้วถามกลับไห่ลี่หมิน: “นายก็ชอบเซี่ยชีหรั่นไม่ใช่เหรอ? นายชอบเธอ เธอไม่ได้ชอบนาย แถมเพราะเธอนายจึงไม่มองผู้หญิงคนอื่นเลยสักนิดไม่ใช่เหรอ?”

คำถามของไห่ฉิงฉิงทำให้ไห่ลี่หมินคิ้วขมวด สีหน้าของเย่เชินหลินก็กระอักกระอ่วนอย่างเห็นได้ชัด หน้าของเซี่ยชีหรั่นก็เริ่มแดงขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

เป็นครึ่งค่อนวันไห่ลี่หมินถึงพูดขึ้นเสียงเบา: “สถานการณ์ของฉันไม่เหมือนกับเธอ ไม่ผิดที่ฉันชอบเซี่ยชีหรั่น แต่เธอไม่มีจุดมุ่งหมายเพื่อมาเข้าใกล้ฉัน คุณโม่คนนี้ เขาล่อลวงผู้หญิงเพื่อเงิน......”

“ฉันไม่ให้นายว่าเขา! ก็ฉันรักเขา! วันนี้นายจะปล่อยก็ปล่อย ไม่ปล่อยก็ต้องปล่อย!” ไห่ลี่หมินขมวดคิ้ว กระแทกเสียงทุกคำพูด เธอต้องให้พี่ชายเธอเข้าใจ เรื่องนี้ไม่มีการประนีประนอม

โม่เสี่ยวจุนมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าเขาอยู่ห่างๆ ไห่ฉิงฉิงมาแล้ว ที่จริงมันเกินที่เขาคาดไว้เล็กน้อย

ตอนที่เขาเข้าใกล้เธอ เขาไม่เคยบอกเธอเลยว่ามีเป้าหมายอะไร แต่ว่าเขาก็รู้สึกได้ว่าไห่ฉิงฉิงรู้ว่าเขามีเป้าหมายจึงเข้าหาเธอ เธอแค่ไม่ถาม

วันนี้เธอได้ยินกับหูตัวเองว่าเพราะว่าเซี่ยชีหรั่นเขาจึงเข้าหาเธอ เธอยังพูดแบบนี้ออกมาได้ เขาไม่ใช่ไม้ท่อนนึงนะ ก็ต้องมีใจสั่นบ้างแหละ

เพราะว่าตื้นตันใจ ตอนนี้เขาจึงรู้สึกผิดต่อเธอมากขึ้นไปอีก

“เขาไม่ได้ชอบเธอ ไห่ฉิงฉิง หรือว่าเธออยากจะได้ยินเขาพูดจากปากของเขาเอง เธอถึงจะเลิกคิดห้ะ?” พอไห่ลี่หมินยิงคำถามอย่างโมโหจบ ก็หันหน้าไปมองโม่เสี่ยวจุนอย่างเย็นชา มองเขาเหมือนกับการเตือน แล้วออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “นายบอกกับเธอเอง ว่านายไม่ได้ชอบเธอ จากนั้นนายจะเป็นอิสระ”

ไห่ฉิงฉิงกลัวว่าโม่เสี่ยวจุนจะพูดว่าเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอ แบบนี้เธอก็ไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะพยายามต่อไปยังไง

ในขณะที่เสียงคำสั่งของไห่ลี่หมินหยุดลง เธอจึงรีบหันมองไปทางโม่เสี่ยวจุน เธอไม่ได้พูดอะไรเลย แต่สายตาเธอเต็มไปด้วยความตึงเครียดกับความคาดหวัง กลัวว่าเขาจะพูดอย่างไร้ความรู้สึก

โม่เสี่ยวจุนเหลียวมองไปที่ไห่ฉิงฉิง จากนั้นจึงยืนขึ้น แล้วสบตากับไห่ลี่หมิน แล้วพูดออกมาทีละคำๆ “ขอโทษด้วย ฉันโกหกไม่ได้ ฉันชอบฉิงฉิง!”

“ไอ้เลวนี่!” ไห่ลี่หมินกระชากคอเสื้อของโม่เสี่ยวจุนไว้ หมัดกำลังจะเหวี่ยงตามมา แต่ไห่ฉิงฉิงก็ดึงแขนของพี่ชายเอาไว้ แล้วกรีดร้อง: “ห้ามชกเขานะ!”

โม่เสี่ยวจุนมองไห่ลี่หมินอย่างเชื้อเชิญ ด้วยทั้งหน้าไร้อารมณ์ เขาไม่กลัวหมัดเลย เจ็บแค่นี้

ตั้งแต่เขารู้ว่าเซี่ยชีหรั่นโดนเย่เชินหลินสั่งให้อยู่ข้างเลย ไม่มีอิสระ หัวใจของเขาหลั่งเลือดทุกๆ นาที ความมีความสุขไม่ได้เลย แม้กระทั่งจะใช้ชีวิตของเขา ไปแลกกับอิสระของเธอ เขาก็ยินดี นับประสาอะไรกับแค่คำโกหกคำนึง นับประสาอะไรกับอีแค่หมัดหมัดหนึ่ง

อีกอย่างตอนนี้คำโกหกนี้ต้องพูดต่อไป ต้องพูดต่อไปตลอดกาล ไม่งั้นเขาจะทำให้ไห่ฉิงฉิงผิดหวัง เขาโม่เสี่ยวจุนทำอะไรก็ต้องทำตั้งแต่ต้นยันจบ จะให้ความหวังคนอื่น แล้วทำให้ผิดหวังไม่ได้ ไม่ใช่แค่เขาต้องทำต่อไป แถมยังต้องทำดีต่อไห่ฉิงฉิงไปตลอดชีวิต ให้เธอไม่เสียดายกับความพยายามในวันนี้

เซี่ยชีหรั่นก็อยากจะเข้าไปห้าม ไม่ให้ไห่ลี่หมินชกโม่เสี่ยวจุน ตอนเธอขยับไปก้าวนึง ก็โดนเย่เชินหลินคล้องตัวไว้

เขามองเธออย่างเย็นชา ไม่ให้เธอช่วยผู้ชายคนนั้น

ที่จริงเขาคิดว่าโม่เสี่ยวจุนสมควรโดน อยู่ดีๆ ก็ไปล่อลวงน้องสาวคนอื่นเขา นี่ยังไม่สมควรโดนอัดอีกเหรอ?

ยิ่งน่าโมโหก็คือ เขาโกหกต่อหน้าทุกคน พูดว่าชอบไห่ฉิงฉิง

เซี่ยชีหรั่นได้ยินเขาบอกชอบไห่ฉิงฉิง ก็ไม่ได้ร้อนใจ เธอรู้ว่าเขากำลังพูดโกหก เธอรู้ว่าตอนที่เขาโกหกแบบนี้นั้นในใจเขาจะรู้สึกแย่ยังไง เขาไม่ใช่คนที่ชอบโกหก

เสี่ยวจุน นายทำแบบนั้นทำไม หรือว่านายจะไม่รู้ว่าถึงแม้นายจะมีเงินสิบล้านเย่เชินหลินก็จะไม่ยอมปล่อยมือ?

หรือว่านายจะยังไม่รู้ ว่าฉันรักเขาไปแล้ว ถึงแม้เขาจะปล่อยมือ ฉันก็ทำใจแยกจากเขาไม่ได้น่ะ? นายยอมสละตัวเองแบบนี้มันจะไม่คุ้มค่าเลย！

เธออยากจะพูดคำพวกนี้ให้โม่เสี่ยวจุนฟัง แต่ว่าตอนนี้ไห่ฉิงฉิงก็อยู่ด้วย เธอพูดไม่ได้ ถ้าหากเธอบอกให้เขาปล่อยมือ งั้นจะวางความรู้สึกของไห่ฉิงฉิงไว้ที่ไหน

หัวใจเธอกำลังทุกข์ทรมานอย่างต่อเนื่องในขณะนี้ แถมยังไม่สามารถพูดออกมาได้ ทำได้แค่มองดูคนปะทะกัน

หมัดของไห่ลี่หมินไม่ได้ชกออกไป เขาได้ยินน้องสาวร้องไห้ ทั้งโมโหทั้งแค้น ทำได้แค่เหวี่ยงออกแรงๆ โม่เสี่ยวจุนโดนเหวี่ยงลงกลับไปบนเตียงอย่างแรง

“เชินหลิน นายออกมากับฉันแป๊บ ฉิงฉิง เธอก็ออกมากับฉันด้วย!” ขณะนี้ไห่ลี่หมินไม่มีทางเลือกอื่น ทำได้แค่บอกใบ้ให้เซี่ยชีหรั่นออกโรง

เพราะเขาทำเรื่องพวกนี้ไปเพราะเซี่ยชีหรั่น กลัวว่าจะมีแต่เธอเท่านั้นที่สามารถเปลี่ยนทัศนคติของเขาได้

“ฉันไม่ไป!” ไห่ฉิงฉิงพูดชูคออย่างดื้อรั้น เธอไม่อยากเห็นโม่เสี่ยวจุนกับเซี่ยชีหรั่นคุยกันตามลำพัง ในใจของเธอ เขาเป็นผู้ชายของเธอแล้ว เธอต้องการแสดงความเป็นเจ้าของ