ตอนที่449 สาวใช้ตัวแสบ 353

ตอนที่449 สาวใช้ตัวแสบ353

ยัยตัวเล็ก! สามคำนี้ยิ่งทำให้เซี่ยชีหรั่นกัดฟันกรอด แต่ว่าเธอต้องการให้เขากลับมา จึงได้แต่ทำตามที่เขาบอก เดินผ่านโต๊ะทำงานแล้วไปยืนข้างเขา

เมื่อแต่ก่อน เขายื่นมือมาดึงเธอลง เธอก็ลงไปนั่งอยู่บนตักเขา เขาเข้ามาใกล้หูของเธอ แล้วถามเสียงเบา: “ตอนเช้ายังบรรเลงเพลงรักกับฉันอยู่ไม่ใช่หรือไง? ยังบอกว่าฉันนั้นเก่งกว่าพระเจ้าอีก นี่เพิ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง เธอไม่คิดว่าตัวเองเปลี่ยนเร็วไปหน่อยหรือไง?”

“ฉัน......” เซี่ยชีหรั่นโดนเขาถามจนชะงัก ก็จริง เพิ่งจะผ่านมาสองสามชั่วโมงเอง เขาก็เปลี่ยนจากคนเก่งไปเป็นคนที่โง่ที่สุด ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น

แต่ว่าจะมาโทษเธอก็ไม่ได้ ตอนที่เธอพูดว่าเขาเป็นคนเก่ง นั้นมันเพราะอยากให้เขาปล่อยเซียวแย่ไปไม่ใช่เหรอ?

“พวกเราไม่พูดเรื่องนี้แล้ว ได้มั้ย? หลิน เซียวแย่เขาไม่เคยทำอะไรฉันเลยจริงๆ เขาก็ไม่ได้ตั้งใจทำให้นายโกรธ ได้ยินมาว่าเขาอยู่ที่นี่มานานแล้ว ทำแบบนี้กับพนักงานเก่าแก่ แถมไม่มีเหตุผลที่เป็นทางการไปไล่เขาออก มันจะทำให้พนักงานของบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ปรู้สึกไม่ปลอดภัยนะ”

เย่เชินหลินฟังเซี่ยชีหรั่นพูดอย่างเงียบๆ แล้วจึงเบะปากอย่างไม่รู้ตัว ยัยตัวเล็กของเขามองการณ์ไกลจริงๆ แถมยังคิดถึงความรู้สึกของคนอื่นอีก

“เรื่องของโม่เสี่ยวจุน พวกเราโกรธกันมาหลายวัน วันนี้ก็มามีเรื่องเซียวแย่อีก นายคิดจะไม่สนใจฉันไม่นานแค่ไหนเนี่ย?” เย่เชินหลินบีบคางเธอ และถาม

ถ้าหากเธอกล้าพูดว่าจะไม่สนใจเขา ก็รอดูว่าเขาจะจัดการเธอยังไง

เซี่ยชีหรั่นถอนหายใจ แล้วค่อยๆ พูด: “นั่นมันคนละเรื่อง แต่ว่าถ้านายยังยืนยันว่าจะไล่เซียวแย่ออก ฉันก็จะไม่ชื่นชมนายเหมือนแต่ก่อนจริงๆ แต่ว่าฉันจะไม่ไม่สนใจนาย”

“จากที่ดูเป็นผู้ชายความกดดันนั้นสูงจริงๆ” เย่เชินหลินพูดนิ่งๆ

“หลิน ฉันขอร้องแหละโอเคมั้ย? นายอย่าไล่เขาออกเลย แบบนี้ไม่ดีจริงๆ” เห็นว่าอารมณ์ของเย่เชินหลินไม่ได้ไม่ดีนัก เซี่ยชีหรั่นจึงทำได้แค่งัดไม้ตายสุดท้ายมาใช้ = ลูกอ้อน

“ขอร้องยังไง? จะขอร้องคนก็ต้องแสดงอะไรหน่อยสิ?” เย่เชินหลินจ้องไปที่ริมฝีปากของเธอ แล้วพูดอย่างช้าๆ ทีละคำๆ

เขาทำงานของช่วงเช้าวันนี้เสร็จแล้ว ตอนนี้ยังพอมีเวลาให้กับเธอ

เซี่ยชีหรั่นกัดปาก แถมหน้าแดงพูดว่า: “พูดแล้วนะ ฉัน......ฉันจูบนาย นายจะไล่เขาออกไม่ได้นะ” พูดจบ ก็ไม่ให้โอกาสเขาได้ปฏิเสธ เธอประกบจูบลงไปที่ปากเขาอย่างเร็ว ก็ผละออก

เย่เชินหลินรู้สึกพอใจ ใช้มือจับใบหน้าเล็กเอาไว้ แล้วจึงจูบกลับเธอไปหนักๆ จูบอยู่นานกว่าจะผละออก

เซี่ยชีหรั่นที่โดนจูบก็โมโหเล็กน้อย แถมยังกลัวว่าเขาจะบอกว่าไม่นับ จึงรีบถาม: “งั้นแบบนี้นายก็จะไม่ไล่เขาออกแล้วใช่มั้ย? ขอบคุณนะ!”

“ฉันบอกว่าจะไล่เขาออกตอนไหน” เย่เชินหลินพูดอย่างเย็นชา: “ฉันแค่ย้ายเขาเท่านั้นเอง ไปเป็นผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดของบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ป ที่จริงแล้วเป็นการเลื่อนตำแหน่ง”

“ห้ะ?” เซี่ยชีหรั่นผิดคาดจริงๆ ตอนนี้หัวหมุน เธอจึงตบหัวไปทีนึง ในใจคิด เธอเปลี่ยนเป็นคนขี้ใจร้อนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เซียวแย่บอกแค่ว่าจะไป บอกว่าจะออก ทำไมเธอถึงคิดได้แค่ว่าเย่เชินหลินจะไล่เขาออกนะ ทำไมคิดไม่ถึงเรื่องโดนย้ายกันนะ? แถมยังเอาคนแซ่เย่บางคนไปคิดในแง่ร้ายอีก

เธอมองเขา นานเป็นครึ่งวันกว่าจะค่อยๆ ดึงสติกลับมาได้ แล้วจึงพูดขอโทษเขาอย่างอึดอัดเล็กน้อย: “ขอโทษนะ ฉันใจร้อนไปหน่อย เข้าใจนายผิดแล้ว”

เย่เชินหลินกระแอม แล้วทำสีหน้าเหมือนไม่มีอยากสนใจเธอ

“จะโทษฉันคนเดียวก็ไม่ได้ ฉันเข้ามาก็บอกเลยว่านายไม่ควรไล่เขาออก ทำไมนายไม่บอกฉันล่ะ?” เซี่ยชีหรั่นพูดเสียงเบา

“ถ้าบอกเธอไปจะได้เห็นมั้ยว่าเธอร้อนรนเพราะเขาถึงขนาดไหน?”

“นาย!”

“ยังดี เธอไม่ถึงกับกระวนกระวายมากนัก เมื่อเทียบกับคนแซ่โม่ ยังห่างกันอีกไกล” คำพูดน้อยใจของเย่เชินหลินทำให้เซี่ยชีหรั่นรู้สึกขายหน้าเล็กน้อย ขณะเดียวกันก็เห็นว่าเขาอารมณ์ไม่แย่ เธอถึงถามเขาเสียงเบา: “เสี่ยวจุนยังโอเคมั้ย? นายจะขังเขาก็ขัง แต่ถ้าเขาบาดเจ็บก็อย่าเมินเขาล่ะ คุณไห่โกรธขนาดนั้น ใครจะรู้ว่าต่อไปพวกเขาอาจจะกลายมาเป็นรอบครัวเดียวกัน เพราะงั้น......”

“เธอเป็นห่วงแค่เขาเหรอ? ฉันบาดเจ็บ ทำไมไม่เห็นเธอถามฉันสักคำ?”

“นายบาดเจ็บตอนไหน? อย่าบอกนะว่าพวกนายทะเลาะกันอ่ะ? เสี่ยวจุนทำร้ายนายเหรอ?” เซี่ยชีหรั่นถามอย่างกระวนกระวาย จากนั้นจึงมองเขาขึ้นๆ ลงๆ เขาใส่เสื้อผ้าอยู่ ก็มองไม่ออกว่ามีส่วนไหนแปลกไป

“เขามีสิทธิ์อะไรมาทำร้ายฉัน? เธอประเมินแฟนเธอต่ำไปนะ!” เย่เชินหลินพูดอย่างหงุดหงิด พอพูดจบก็ถลกแขนเสื้อขึ้น แล้วยื่นแขนไปข้างหน้าเซี่ยชีหรั่น

เซี่ยชีหรั่นถึงจะรู้ว่าเขาบาดเจ็บที่ตรงนี้ ก้มหน้ามองดู จึงเห็นที่แขนของเขามีรอบฟันบางๆ ที่ตอนนี้กลายเป็นสะเก็ดแผลแล้ว

“ขอโทษนะ หลิน ฉันคงกัดเจ็บแน่ๆ เลยใช่มั้ย? ขอโทษนะ!”

“เจ็บ แต่เจ็บใจมากกว่า” เย่เชินหลินมองไปที่เซี่ยชีหรั่น พูดขึ้นเสียงเบา เธอละสายตาจากแผลของเขา แล้วมองไปที่ตาของเขา ตาคู่นั้นที่จ้องมองเธอแต่ไปด้วยความรู้สึก

เธอถูกคำว่า เจ็บ ทำให้ใจของเธอเจ็บจนช็อก น้อยครั้งนักที่เย่เชินหลินจะบอกความรู้สึกของเขาตรงๆ ดังนั้นคำพูดในตอนนี้ ทำให้ใจเธอสั่นมาก