ตอนที่ 11 ฉันไม่ได้รสนิยมแย่นะ

เอ็ดมุนด์นิ่งค้างไปพักหนึ่งก่อนจะหลุดหัวเราะแก้เก้อออกมา “ไม่จะดีกว่า”

ที่วินธรัป คอร์เปอเรชั่น เอ็ดมุนด์ง่วนอยู่กับการทำงานในขณะที่เอลสเพ็ธใช้เวลาทั้งวันอยู่ป้อมยามอีกตามเคย

สำหรับวันที่สาม เธอต้องใช้เวลาอยู่กับเบลค วินธรัป

เขาเป็นดาราชื่อดังที่มีแฟนๆ นับล้านคน บังเอิญว่าวันนี้เป็นวันเกิดของเขาพอดีและวันครบรอบสิบปีการเดบิวต์ของเขา เพราะอย่างนั้นเขาจึงใช้เวลาทั้งวันในการซ้อมเพื่อขึ้นคอนเสิร์ตคืนนั้น เขาจึงไม่มีเวลามาดูแลเธอ

ช่วงบ่ายๆ โอฟีเลียมาที่คฤหาสน์ตระกูลวินธรัปในตอนบ่ายก่อนจะไปชมคอนเสิร์ตด้วยกันกับสมาชิกตระกูลวินธรัปที่เหลือ เอลสเพ็ธที่เพิ่งตื่นขึ้นมาจากการงีบกลางวันเดินลงมาชั้นล่างและเห็นว่าโอฟีเลียกำลังมาหาเธอพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า “เอลสเพ็ธ พวกเราเพิ่งวางแผนจะไปซื้อเสื้อผ้าแล้วก็หาของขวัญให้เบลคระหว่างนั้นไปด้วย ทำไมเธอไม่ไปด้วยกันกับเราล่ะ”

หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เอลสเพ็ธก็ไม่ได้ปฏิเสธข้อเสนอนั้นไปและตามคนที่เหลือออกไปจากวิลล่า

เมื่อพวกเขาไปถึงที่ห้างสรรพสินค้า โอฟีเลียก็ลากเธอเข้าไปร้านเสื้อผ้าผู้หญิงชื่อดังร้านหนึ่งและกล่าวว่า “เอลสเพ็ธ คุณหน้าตาดีมากเลย ฉันว่าคุณต้องดูดีในชุดนี้แน่ๆ เลยค่ะ”

ชายหนุ่มทั้งสี่คนยืนรออยู่ที่ทางเข้าขณะที่โอฟีเลียเหลือบตาไปมองพวกเขาก่อนเธอจะหยิบเดรสสีเขียวเข้มมาจากราวเสื้อผ้า “ตัวนี้ดูดีนะ ทำไมไม่ลองใส่ดูล่ะ”

เมื่อมองดูเดรสตัวนั้นแล้ว เอลสเพ็ธก็เห็นได้ว่าชุดนั้นดูค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่ทีเดียว

พอเห็นว่าเอสเปธไม่พูดอะไร โอฟีเลียจึงหยิบอีกชุดหนึ่งขึ้นมาแล้วถาม “แล้วชุดนี้ล่ะ”

เอลสเพ็ธหรี่ตามองชุดเดรสที่ทั้งใหญ่และโป๊ก่อนจะตอบกลับไป “โอฟีเลีย คุณไม่ต้องแสร้งทำดีกับฉันก็ได้ถ้าคุณไม่ชอบฉัน แล้วคุณก็ไม่ต้องใช้วิธีแบบนี้มาทำให้ฉันขายขี้หน้าด้วย ถึงฉันจะโตมาในบ้านนอกแต่รสนิยมแฟชั่นของฉันก็ไม่ได้แย่ไปกว่าคุณหรอกนะ”

“เอลสเพ็ธ คุณเข้าใจฉันผิดแล้วค่ะ” โอฟีเลียคอตก แน่นอน เธอคิดว่าเพราะเอลสเพ็ธมาจากบ้านนอก เอลสเพ็ธก็คงไม่รู้อะไรเกี่ยวกับแฟชั่นนักเพราะเธอมักจะสวมเสื้อยืดธรรมดาเป็นประจำ ใครจะไปเดาออกกัน

ในทางตรงกันข้าม เอลสเพ็ธไม่ได้สะทกสะท้านกับท่าทีของโอฟีเลียและมองไปรอบๆ ร้าน แล้วเธอก็ขอให้พนักงานเอาชุดทั้งหมดที่เธอชอบใส่ถุง เมื่อถึงเวลาจ่ายเงิน เธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมา

ในตอนนั้นเองที่นิ้วเรียวสองคีบบัตรเครดิตสีดำยื่นให้พนักงานตรงแคชเชียร์ “รูดด้วยบัตรผม”