ตอนที่ 1012
บทที่ 1012 วิกฤตรายล้อมทุกทาง
October 21, 2026
บทที่ 1012 วิกฤตรายล้อมทุกทาง
บทที่ 1012 วิกฤตรายล้อมทุกทาง
สิงเจียซือถอดเครื่องประดับศีรษะออก ปล่อยผมคลายลงมาหลวม ๆ
“อย่างนี้สบายขึ้นมาก”
เพื่อที่จะสวมมงกุฎหงส์ สิงเจียซือจำต้องทาน้ำมันจำนวนมากลงบนผม บัดนี้คลายออกเล็กน้อยแล้ว ไม่ได้แน่นถึงเพียงนั้น สบายหัวขึ้นมากทีเดียว
“อีกประเดี๋ยวข้าจะกำชับบ่าวรับใช้นำอาหารมาให้เจ้า เจ้าไม่จำเป็นต้องรอข้า ต้องการสิ่งใดก็ให้บ่าวรับใช้เตรียมให้”
“เจ้าค่ะ”
“ไยเจ้าต้องก้มหน้าอยู่ตลอดเวลา?” ลู่ฉาวอวี่เลิกคิ้ว
สิงเจียซือเงยหน้าขึ้นมองเขา เพียงแวบเดียว ดวงตานางฉายแววประหลาดใจ
นางยกมือขึ้นลูบใบหน้าแล้วกระซิบ “ใต้เท้ายังต้องรับรองแขก ท่านไปทำธุระของท่านเถิด ไม่ต้องห่วงข้า”
ลู่ฉาวอวี่ยื่นมือไปทางนาง
สิงเจียซือตื่นตระหนก เบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างในทันที
ลู่ฉาวอวี่หยิบถ้วยชาถ้วยหนึ่งมาจากตรงนั้นแล้วส่งให้นาง “ดื่มน้ำสักถ้วยเถอะ”
สิงเจียซือ “…”
เขาเพียงแค่จะหยิบถ้วยน้ำหรือ?
นางกำลังคิดอะไรกัน?
สิงเจียซือมองลู่ฉาวอวี่ที่หันหลังรินน้ำชาอีกถ้วย
เขาสวมชุดแต่งงานสีแดง เมื่อเทียบกับความเย็นชายามปกติ วันนี้เขาดูสง่างามขึ้นเล็กน้อย รู้สึกราวกับสีแดงภายในห้องไม่อาจบดบังความหล่อเหลาของเขาได้แม้แต่น้อย
รูปร่างของเขาสูงเพรียว ชวนให้คนรู้สึกไว้วางใจและปลอดภัย
“ใต้เท้าไม่ต้องรีบไปรับรองแขกหรือ?”
สกุลลู่ขาดแคลนคนรับรองแขกตั้งแต่เมื่อไหร่?
แน่นอนว่าไม่ขาดแคลน
อีกทั้งเมื่อฝ่าบาทและฮองเฮาอยู่ที่นี่ ถึงแม้แขกคนอื่น ๆ ถูกละเลย ก็ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยอะไร
“หากเจ้าเหนื่อยก็เข้านอนตั้งแต่หัวค่ำเถอะ”
“เจ้าค่ะ”
“เช่นนั้นข้าออกไปก่อนแล้ว”
“ใต้เท้าค่อย ๆ เดิน”
ลู่ฉาวอวี่ออกจากห้องไปแล้ว
ฉิงโหรวกับฉิงฮุ่ยค้อมคำนับ
“ดูแลคุณหนูของพวกเจ้าให้ดี หากนางต้องการสิ่งใดเพียงแค่บอกคนในจวน”
“เจ้าค่ะ ท่านเขย”
สิงเจียซืออยู่ข้างในได้ยินคำพูดของฉิงโหรวกับฉิงฮุ่ยก็รู้สึกแก้มร้อนผ่าว ๆ ขึ้นมา
ลู่ฉาวอวี่กำลังจะไปรับรองแขกที่เรือนหน้า
ขณะที่เขาผ่านประตูข้างไปก็เห็นคนยกอาหารเข้ามา
“บ่าวรับใช้ในจวนนี้ช่างสายตากว้างไกล” หยางจงเซิงที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยขึ้น “แต่ก็นะ พระชายาแต่ไรมาก็เอาใจใส่ยิ่งนัก บัดนี้ไม่ง่ายเลยกว่าจะมีลูกสะใภ้ บ่าวรับใช้ในจวนย่อมรุดไปประจบประแจงนาง”
ลู่ฉาวอวี่หยุดฝีเท้า
“ใต้เท้า มีอะไรหรือขอรับ?”
“คนที่ผ่านไปเมื่อครู่สูงไปหน่อยหรือไม่?”
“สูงหรือ?”
จางอี้เอ่ย “ดูเหมือนจะสูงเล็กน้อยจริง ๆ เกือบจะสูงเท่าข้าแล้ว สาวใช้ผู้หนึ่งรูปร่างสูงขนาดนี้ โดดเด่นยิ่งนัก”
“ไม่เพียงสูง ทว่ายังถืออาหารได้มากมายเพียงนั้น แม้กระทั่งน้ำแกงข้างในยังไม่หกด้วยซ้ำ” ลู่ฉาวอวี่กล่าวเสริม “ผิดปกติ”
“ใต้เท้า ท่านหมายถึง…”