บทที่ 1175 ตอนพิเศษ (61.2)

บทที่ 1175 ตอนพิเศษ (61.2)

บทที่ 1175 ตอนพิเศษ (61.2)

“ท่านป้า พวกเรารับคำขอบคุณของท่านไว้แล้ว เรื่องของบ้านท่านยังต้องให้ท่านจัดการ พวกเราทางนี้ไม่ต้องให้ท่านมาพะวงแล้ว”

“ได้ ๆ เช่นนั้นข้าน้อยขอตัวก่อน”

หลังจากจางซื่อกลับไป หยางชิงซือก็เอ่ยปากขึ้น “ข้าพอคาดเดาได้แล้วว่าเหตุใดนางจึงเป็นเช่นนี้”

“เพราะเหตุใด?”

“เพราะสถานะของสามีเจ้าเปลี่ยนไปแล้วน่ะซี สถานะของเจ้าย่อมสูงส่งขึ้นตามไปด้วย ตามกฎแล้วเจ้าเป็นถึงฮูหยินนายอำเภอ ภายหน้าความเป็นอยู่ของพวกเขาย่อมขึ้นอยู่กับเจ้า”

หลิวจิ่วจู๋กล่าว “ข้าไม่รู้สึกว่าข้าในตอนนี้แตกต่างอะไรกับก่อนหน้า สามีข้าก็เช่นกัน เอาละ ไม่ต้องเอ่ยถึงเรื่องเหล่านี้แล้ว รีบมาช่วยดูสบู่หอมที่ข้าทำออกมาใหม่เร็วเข้า”

หลิวจิ่วจู๋ยังคงทำการค้าต่อไป

ลู่ฉาวจิ่งเองก็ยังคงผกผันอยู่ในเส้นทางขุนนางต่อไป

ข้างบ้านมีความเคลื่อนไหว ทว่าเนื่องด้วยไม่ได้ทำเรื่องเลวร้ายอะไรอีก นางจึงไม่ใคร่จะสนใจนัก

บางครั้งยังได้ยินจากบ่าวรับใช้ในจวนบอกว่าจางซื่อไถ่ตัวนางโลมหน้าตาสะสวยผู้หนึ่งมาแล้ว นางโลมผู้นั้นเดิมได้ซ่อนเงินส่วนตัวเอาไว้ บัดนี้ถูกจางซื่อไถ่ตัวออกมาเพื่อเป็นการขอบคุณ นางไม่เพียงแต่หาท่านหมอมาเขียนใบสั่งยา แต่ยังซื้อยาที่ดีที่สุดมา โดยจ่ายในส่วนของหวังสือจู้ให้อีกด้วย ด้วยเหตุนี้จึงทำให้จางซื่อรู้สึกดีขึ้น

ส่วนเรื่องของนางโลมผู้นั้นกับหวังสือจู้ หลิวจิ่วจู๋ได้ยินบ่าวรับใช้พูดคุยกันถึงเรื่องราวของพวกเขาระหว่างที่นางกำลังทำสินค้าใหม่

เริ่มแรกที่หวังสือจู้เริ่มหางานทำ เพราะรู้หนังสือเพียงไม่กี่ตัว งานง่าย ๆ เหล่านั้นเดิมทีย่อมตกมาไม่ถึงเขา หากเป็นเพียงคนงานทั่วไปหรือคนฝึกงานก็หาเงินได้ไม่มาก หลังจากสอบถามรอบ ๆ อยู่หลายครั้งก็พบว่าหอเมามายกำลังรับสมัครคนงานระยะยาว ค่าแรงต่อเดือนสูงมาก ดีกว่าทำงานเป็นลูกจ้างทั่วไประยะยาวหรือคนฝึกงานที่อื่น ดังนั้นเขาจึงไปสมัครที่นั่น

เมื่อเขาเข้าไปในหอเมามายแล้วถึงได้รู้ว่าตนเข้าไปในกองไฟกองหนึ่ง

คนงานระยะยาวที่ว่าในความเป็นจริงคือเครื่องมือจัดการกับนางโลมที่หลบหนี

หอเมามายไม่ใช่สถานที่สูงส่งอะไร กว่าครึ่งของแม่นางที่อยู่ที่นี่ถูกคนขายมา อีกครึ่งหนึ่งซื้อมาจากนายหน้าค้าทาส

ไม่มีสตรีดี ๆ ที่ใดยินดีทำการค้าพรรค์นี้ ดังนั้นพวกนางจึงร้องไห้ ก่อเรื่อง แขวนคอตายอยู่เนือง ๆ มีความเป็นไปได้ที่สตรีหัวรั้นประเภทนั้นจะแขวนคอตายแทนที่จะข่มขู่ให้คนกลัว เมื่อพบกับสตรี ‘จัดการยาก’ ประเภทนี้ก็ต้องใช้วิธีการพิเศษบางอย่าง

ในเมื่อหวังสือจู้เข้าไปในหอเมามายแล้ว เขาจึงกลายเป็นหนึ่งใน ‘วิธีการพิเศษ’ ที่ว่า

แม่นางนามหลี่หนิงเซียงผู้นั้นเป็นแม่นางจากสกุลเศรษฐี เนื่องด้วยกิจการของที่บ้านล้มละลาย บิดาของนางตายด้วยน้ำมือโจร หลังจากบิดาของนางเสียชีวิต แม่เลี้ยงจึงขายนางในราคาสูงเพื่อชดใช้หนี้

หลี่หนิงเซียงเข้าใจดี ถึงแม้จะไม่มีบัญชีเหล่านั้น ทว่าเมื่อขาดการปกป้องจากบิดา สถานะที่บ้านของนางก็ยากที่จะรักษาไว้

หลังจากถูกขายให้กับหอเมามายแล้ว หลี่หนิงเซียงไม่ยินยอมรับรองลูกค้า

แม่เล้าพยายามทุกวิถีทาง ทั้งข่มขู่และโน้มน้าวใจ ทว่านางก็ไม่ถูกหลอกล่อ แม่เล้าโมโหจึงมอบตัวนางให้กับหวังสือจู้ โดยต้องการให้หวังสือจู้พรากความบริสุทธิ์ไปจากนาง

หวังสือจู้เดิมคิดจะทำให้ผ่าน ๆ ไป

ทว่าเมื่อเห็นความหยิ่งในศักดิ์ศรีของหลี่หนิงเซียง สุดท้ายเขากลับทนไม่ไหวจึงคิดจะทำให้นางรู้สึกดีขึ้น

แม้นจะคิดคำนวณเป็นพันหมื่นก็นึกไม่ถึงว่าแม่เล้าได้เติมเครื่องปรุง ‘พิเศษ’ ลงในอาหาร ด้วยเหตุนี้หวังสือจู้จึงกลายเป็นสัตว์ร้ายทำภารกิจที่แม่เล้ามอบหมายให้จนสำเร็จ

หลังจากเกิดเหตุการณ์นั้น หวังสือจู้จึงรู้สึกติดค้างต่อหลี่หนิงเซียง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากหลี่หนิงเซียงสูญเสียความบริสุทธิ์ไป ไม่นานนางก็กลายเป็นต้นไม้เขย่าเงินให้กับแม่เล้า

น่าเสียดาย นางไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่องจึงขายได้ในราคาไม่สูง นางจึงกลายเป็นนางโลมที่ใช้ร่างกายดึงดูดลูกค้า ต่างจากนางโลมคนอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียงด้านความสง่างาม