บทที่ 653 ไปเป็นราชทูตอาณาจักรเหลียง

บทที่ 653 ไปเป็นราชทูตอาณาจักรเหลียง

บทที่ 653 ไปเป็นราชทูตอาณาจักรเหลียง

ห้าเดือนให้หลัง รายงานด่วนทางการทหารถูกส่งมาไกลนับแปดพันลี้จากชายแดน

อาณาจักรเฟิ่งหลินส่งป้ายขอสงบศึก ทั้งสองฝ่ายพักรบ

อาณาจักรเฟิ่งหลินไม่รบ อาณาจักรเหลียงย่อมไม่รบแล้วเช่นกัน

ว่ากันว่าทัพเรือของอาณาจักรเหลียงที่ตั้งขบวนแล้ว ถูกอาณาจักรเรียกกลับไปเป็นการชั่วคราว

สงครามครั้งนี้ประหนึ่งลมจากการผายลมที่พัดมาทำให้ราษฎรต้องงงงวย อย่างไรก็ตามมีสิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ ไม่มีผู้ใดปรารถนาสงคราม โดยเฉพาะเมื่อมีผู้ปกครองอาณาจักรโง่เขลาเบาปัญญาเช่นนี้

“สงครามครั้งนี้ยุติลงเป็นการชั่วคราว ภายหน้ายังไม่ชัดเจนว่าจะมีสงครามอีกครั้งหรือไม่ เช่นนั้นตอนนี้จงอ๋องสามารถกลับมายังราชสำนักได้หรือไม่?” ลู่เซวียนเอ่ยถาม

“ตอนนี้ยังไม่อาจกลับมาได้ อย่างน้อยยังต้องรอให้มั่นใจว่าอาณาจักรเฟิ่งหลินจะไม่ทำสงครามแล้วจึงจะกลับมายังราชสำนักได้” ลู่อี้เอ่ย

“เหตุใดจู่ ๆ อาณาจักรเฟิ่งหลินจึงยุติสงครามเล่า?” ลู่เซวียนถาม

“สงครามกลางเมือง” เซี่ยคุนเอ่ยหนึ่งคำ

“ได้ยินว่าฮ่องเต้เฒ่านั่นสวรรคตแล้ว ฮ่องเต้หุ่นเชิดถูกขุนนางเก่าแก่คอยชักใย สงครามครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะขุนนางกบฏเหล่านั้น” ลู่อี้กล่าว

“เช่นนั้นฮ่องเต้หุ่นเชิดรอดพ้นจากการชักใยแล้วหรือ?”

“ขุนนางชั่วผู้นั้นจู่ ๆ ก็ป่วยตาย ราชสำนักอาณาจักรเฟิ่งหลินจึงเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ส่วนต่อไปอาณาจักรเฟิ่งหลินจะเป็นอย่างไรนั้น พวกเราอยู่ห่างไกล ไม่มีวิธีรู้ข่าวได้อย่างรวดเร็ว”

เมื่อฮ่องเต้ประกาศว่าลู่อี้จะถูกส่งไปอาณาจักรเหลียงในฐานะราชทูตเพื่อเข้าร่วมพิธีฉลองวันเกิดของไทเฮาอาณาจักรเหลียง ลู่อี้ที่ใบหน้านิ่งสงบอยู่ตลอดเวลาพลันแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา

เขาหันกลับไปมองเซวียนอ๋องที่อยู่ข้าง ๆ พอคาดเดาได้ว่าผู้ใดเป็นสาเหตุของเรื่องนี้

“ขอแสดงความยินดี ท่านโหวลู่” เซวียนอ๋องกล่าวด้วยรอยยิ้ม “นี่เป็นโอกาสที่จะได้สร้างคุณงามความชอบ รอท่านโหวลู่กลับมาอีกครั้ง ตำแหน่งคงเลื่อนขึ้นไปอีกขั้นแล้ว”

“ผู้น้อยมีวันนี้ได้ต้องขอบคุณเซวียนอ๋องที่ดูแล เซวียนอ๋องยังเยาว์วัยกลับมีวิสัยทัศน์ถึงเพียงนี้ ช่างเป็นคนหนุ่มที่นำหน้าคนรุ่นก่อนอย่างแท้จริง”

“ชมเกินไปแล้ว ชมเกินไปแล้ว” เซวียนอ๋องประกบมือขึ้นมา “อันที่จริงแล้วพวกเราไม่จำเป็นต้องเป็นเช่นนี้ ก่อนหน้านี้พวกเราล้วนทำงานเข้ากันได้เป็นอย่างดี ข้านับถือท่านโหวลู่มาเสมอ กับฉาวอวี่ก็เป็นดั่งพี่น้องกัน หากพวกเราสามารถร่วมมือกันเช่นนี้ต่อไปได้ ย่อมมีผลลัพธ์ที่แตกต่างอย่างแน่นอน” ถ้าเห็นข้อความนี้จากที่อื่นโปรดกลับมาเยี่ยมเราบ้างนะ ไอรีนโนเวล ขอบคุนจ้า

“ท่านอ๋องมีผู้วางแผนรอบกายมากมาย สมองของผู้น้อยไม่ดีเท่าคนรอบกายท่านอ๋อง อาณาจักรเหลียง… ผู้น้อยเติบโตมาท่ามกลางชนบท ยังไม่เคยไปที่นั่นมาก่อน ครั้งนี้ฉวยประโยชน์จากท่านอ๋องแล้ว”

ณ จวนลู่โหว มู่ซืออวี่วางพู่กันในมือลงแล้วเงยหน้ามองลู่อี้ “เป็นราชทูตไปอาณาจักรเหลียง?”

“ใช่แล้ว!” ลู่อี้รับถ้วยน้ำชาจากซางจือ “วันนี้ตอนหารือช่วงเช้าเขาประกาศมันออกมา ไม่มีเวลาให้ข้าได้ตอบสนองแม้แต่น้อย”

“สองอาณาจักรเพิ่งสู้รบกัน ถึงแม้จะเป็นเพียงรอยขีดข่วนบนพื้นผิว ไม่ได้ร้ายแรงก็ถือว่าเริ่มสงครามไปแล้ว เวลานี้ท่านเป็นราชทูตไปอาณาจักรเหลียง สถานการณ์ของท่านอันตรายเป็นอย่างยิ่ง”

“ไม่ผิด”

“เซวียนอ๋องอยากจัดการท่านใช่หรือไม่? เดิมทีเขาอาจไม่คิดจะให้ท่านมีชีวิตกลับมา”

“ตอนนี้ข้าเป็นอุปสรรคขวากหนามสำหรับเขาจริง ๆ เขาคิดจะกำจัดข้าก็สามารถเข้าใจได้”

มู่ซืออวี่แค่นเสียงหึ “ตอนนั้นเขากินดื่มสำราญอยู่ที่บ้านเราทุกวัน ข้ายังคิดว่าเขาเป็นเด็กหนุ่มที่ไม่เลว อำนาจช่างเป็นสิ่งที่น่าหวาดกลัวจริง ๆ สามารถเปลี่ยนคนผู้หนึ่งให้กลายมาเป็นอย่างนี้ได้”