ตอนที่ 681
บทที่ 681 อย่าปล่อยให้มีอะไรผิดพลาด
October 21, 2026
บทที่ 681 อย่าปล่อยให้มีอะไรผิดพลาด
บทที่ 681 อย่าปล่อยให้มีอะไรผิดพลาด
หนึ่งเดือนถัดมา จงอ๋องจัดการพิธีศพของฮ่องเต้องค์ก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นจึงรับราชกิจในราชสำนัก จัดการฎีกาที่คั่งค้างอยู่ในพระราชวัง
ปัง!
เสียงต่อสู้กันดังขึ้นบนหลังคา
ลู่อี้เดินเข้ามาจากด้านนอก เห็นจงอ๋องกำลังตรวจทานฎีกาอยู่จึงเอ่ยว่า “นี่เป็นรอบที่เท่าไหร่แล้ว?”
“นับจากวันที่ฮ่องเต้องค์ก่อนถูกฝัง นี่เป็นนักฆ่ากลุ่มที่สิบห้าแล้ว”
“นักฆ่าสิบห้ากลุ่ม ลอบวางยาพิษสิบสองครั้ง อีกฝ่ายยังไม่ตัดใจยอมแพ้จริง ๆ” ลู่อี้นั่งลงตรงข้ามเขา “อีกสามวันท่านก็จะขึ้นครองราชย์แล้ว สามวันนี้สำคัญที่สุด ดังนั้นท่านต้องระวังให้มาก”
“มีท่านมาดูแลที่นี่ ข้าก็วางใจมากแล้ว”
“อย่าได้ประเมินข้าสูงเกินไปนัก” ลู่อี้เอ่ยนิ่ง ๆ “บางครั้งข้าก็เคยทำผิดพลาดเช่นกัน”
“หลังจากข้าขึ้นครองราชย์แล้ว ลูกชายท่านก็ควรกลับมาที่นี่ ในราชสำนักนี้ต้องกำจัดบางคนออกไป ย่อมต้องมีตำแหน่งว่างมากมาย เรียกลูกชายกับน้องชายฮูหยินของท่านกลับมาเถอะ!”
“รอท่านขึ้นครองราชย์แล้วค่อยว่ากัน”
“ฟังจากน้ำเสียงของท่านแล้ว ราวกับไม่แน่ใจว่าข้าจะได้ครองบัลลังก์นี้!”
“ยังไม่ถึงช่วงสุดท้าย ผู้ใดล้วนผ่อนคลายไม่ได้” ลู่อี้เอ่ย “ข้ารู้สึกว่าการแสดงดี ๆ ฉากนี้คงไม่สิ้นสุดเร็วนัก”
สามวันต่อมา พิธีขึ้นครองราชย์มีการจัดขึ้นตามกำหนด
กรมพิธีการรับผิดชอบการดำเนินงานทั้งหมด
ลู่อี้เห็นฉีเซียวเดินผ่านมาจึงร้องเรียกเขาเอาไว้ “ใต้เท้าฉี”
ฉีเซียวหยุดฝีเท้าลง
“ใต้เท้าลู่”
“วันนี้ข้าคงต้องรบกวนใต้เท้าฉีสังเกตคนรอบ ๆ หน่อยแล้ว โดยเฉพาะเซวียนอ๋อง จะต้องจับตาดูเขาอย่างใกล้ชิด”
“ใต้เท้าลู่วางใจ เรื่องฮ่องเต้องค์ใหม่ถือเป็นการตกลงที่สิ้นสุดแล้ว ข้าจะไม่ยอมให้ผู้ใดทำลายพิธีการอย่างแน่นอน”
เมื่อฮ่องเต้องค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ เขาต้องนำขุนนางบุ๋นบู๊ทั้งหมดของราชวงศ์คำนับฟ้าดินและหอสักการะบรรพชน ลู่อี้และขุนนางคนอื่น ๆ คุกเข่าลงฟังเสนาบดีกรมพิธีการกล่าวคำสรรเสริญ
ภายในอากาศ กลิ่นหนึ่งคลุ้งขึ้นมาดึงความสนใจจากลู่อี้
เขาลอบเงยหน้าขึ้น มองคนสนิทของตนซึ่งอยู่ไม่ไกล
คนสนิทเห็นสัญญาณจากเขาจึงรีบนำคนไปตรวจสอบบริเวณรอบ ๆ ทันที
ทันทีที่พิธีเริ่มขึ้นย่อมไม่อาจขัดจังหวะได้ ลู่อี้ไม่มีวิธีตระเตรียมกับผู้ใต้บังคับบัญชาของตน ทำได้เพียงปล่อยให้พวกเขาตรวจสอบเอง โชคดีที่ลูกน้องของเขาไม่ได้โง่เขลา พวกเขารู้ว่ามีปัญหาบางอย่างผ่านการสบตาจึงค่อย ๆ ตรวจสอบไปทีละอย่าง
“นายท่านเซี่ย ดูจากสายตาสื่อความหมายของใต้เท้าลู่แล้วที่นี่มีปัญหา พวกเราจะตรวจสอบอย่างไร?”
“พวกเจ้าไม่ได้กลิ่นแปลก ๆ หรือ?”
“ไม่นะขอรับ”
“ไม่?” เซี่ยคุนสูดกลิ่นในอากาศดู “มีกลิ่นแปลก ๆ จริง กลิ่นนั้นมาจากแท่นพิธี”
“เช่นนั้นจะทำอย่างไรดี? พิธีเริ่มขึ้นแล้ว ไม่อาจล้มเลิกกลางคัน หากมีปัญหาจริง ๆ ฝ่าบาทอยู่ใกล้แท่นพิธีนั้นที่สุด เช่นนั้นก็อันตรายอย่างยิ่งแล้ว”
“กลิ่นนี้คงเป็นกลิ่นของกำมะถัน บนแท่นพิธีนี้ มีเพียงตำแหน่งเดียวที่ใหญ่พอจะซ่อนกำมะถันจำนวนมากเอาไว้ได้ นอกจากกำมะถันแล้ว ย่อมต้องมีสิ่งที่ใช้จุด ไม่เช่นนั้นจะระเบิดได้ไม่ทันเวลา พวกเจ้าแยกกันตรวจสอบ จะต้องควบคุมสถานการณ์เอาไว้ให้ได้!”
“ขอรับ!”
เซี่ยคุนมองไปทางเซวียนอ๋อง
เขาดูไม่แตกต่างจากขุนนางคนอื่น ๆ นัก ราวกับยอมรับในชะตากรรมนี้แล้ว
อย่างไรก็ตาม อีกฝ่ายต่อสู้เพื่อราชบัลลังก์มานานเพียงนี้ จะยอมแพ้ไปอย่างง่ายดายได้อย่างไร?
“นายท่านเซี่ย มีบางอย่างผิดปกติ ที่นี่เงียบเกินไปแล้วขอรับ”
“ไม่ผิด เงียบเกินไปแล้วจริง ๆ ระวังถูกซุ่มโจมตี พวกเจ้ารีบแยกกันตรวจสอบประเดี๋ยวนี้ หาว่ายังมีอันตรายใดซ่อนเร้นอยู่อีก!”
“นายท่านเซี่ย ข้าพบช่องทางลับ ที่นี่เกรงว่า…”
ในตอนนี้เอง เสียงของลู่อี้ก็ขัดเสนาบดีกรมพิธีการที่กำลังอ่านคำกล่าวสรรเสริญขึ้นมา
“ระวัง!”
ลู่อี้พุ่งเข้าไปหาจงอ๋อง พาจงอ๋องกลิ้งออกไปไกล