บทที่ 836 เอาชนะได้แล้ว

บทที่ 836 เอาชนะได้แล้ว

บทที่ 836 เอาชนะได้แล้ว

ซ่างกวนจิ่นซิ่วมองโอรสของตน ก่อนจะเดินเข้ามา ขาสั้น ๆ ของเขาเกือบจะสะดุดขณะก้าวข้ามธรณีประตู นางจึงรีบลุกไปหา

ฟ่านซวี่หยุดอยู่ตรงหน้าซ่างกวนจิ่นซิ่ว ยกมือเล็ก ๆ ขึ้นคำนับทักทาย “ถวายบังคมฮองเฮา ขอฮองเฮาทรงพระเจริญ”

“เหตุใดเจ้าถึงมาที่นี่?” ซ่างกวนจิ่นซิ่วอุ้มเขาขึ้นมา

ฟ่านซวี่มองเตียงลายมังกร “ลูกมาที่นี่เพื่อเยี่ยมเสด็จพ่อ เสด็จพ่อหลับไปหลายวันแล้ว เหตุใดถึงยังไม่ฟื้นขึ้นมา? ท่านเคยกล่าวไว้ว่าผู้ชายไม่ควรเกียจคร้าน มิเช่นนั้น ในอนาคตทำอะไรก็จะไม่สำเร็จ ท่านไม่อาจเกียจคร้านได้เพียงเพราะเป็นฮ่องเต้ ฮ่องเต้ควรทำตัวเป็นแบบอย่าง ลูกเรียนกับท่านอาจารย์ทุกวัน ไม่เคยขาดเรียน แล้วเหตุใดท่านถึงได้ขี้เกียจแทนลูกเล่า?”

“เสด็จพ่อไม่สบาย” ซ่างกวนจิ่นซิ่วกล่าว

“ลูกได้ยินหมอหลวงบอกว่าเสด็จพ่อเป็นโรคหัวใจ ทว่าสามารถรักษาให้หายได้ ตราบใดที่คิดในทางที่ดีขึ้น” ฟ่านซวี่ชี้ไปที่ฟ่านหยวนซี “พาลูกไปตรงนั้นหน่อยขอรับ!”

ซ่างกวนจิ่นซิ่วอุ้มฟ่านซวี่ไปที่เตียง

ฟ่านซวี่ไม่แม้แต่จะถอดรองเท้า แต่ปีนขึ้นไปนอนบนร่างของฟ่านหยวนซี

“ซวี่เอ๋อร์ ลงมาเร็วเข้า”

ฟ่านซวี่ไม่สนใจ เขานอนบนร่างของฮ่องเต้ฮุ่ยแล้วถูใบหน้าเล็ก ๆ กับอกของอีกฝ่าย “เสด็จพ่อ อกของท่านไม่อบอุ่นอีกต่อไปแล้ว มันเย็นมาก! ลุกขึ้นมาเล่นกับลูกเถอะขอรับ เสด็จพ่อ…”

ซ่างกวนจิ่นซิ่วกำลังจะอุ้มฟ่านซวี่ออกไป แต่แล้วก็เห็นนิ้วของฟ่านหยวนซีขยับ

“ซวี่เอ๋อร์ เรียกเสด็จพ่ออีกสิ”

“เสด็จพ่อ… เสด็จพ่อ… ฟื้นขึ้นมาเล่นกับลูกเถอะขอรับ… เสด็จพ่อ…”

ฟ่านหยวนซีค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

“ฝ่าบาท พระองค์ฟื้นแล้ว…” ซ่างกวนจิ่นซิ่วตื่นเต้น “เร็วเข้า! เรียกหมอหลวง ฝ่าบาทฟื้นแล้ว!”

ฟ่านหยวนซีมองซ่างกวนจิ่นซิ่วกำลังร้องไห้ด้วยความดีใจ ข้างกายเขาคือฟ่านซวี่ ลูกชายที่กำลังกะพริบตาคู่ใสปริบ ๆ

“เสด็จพ่อ ในที่สุดท่านก็ฟื้นแล้ว คราวนี้ท่านแอบอู้ตั้งนาน ไม่ดีเลยขอรับ” ฟ่านซวี่กล่าว

“ใช่ พ่อไม่ดีเอง…” ฟ่านหยวนซีกุมใบหน้าฟ่านซวี่ “ข้าจะไม่เป็นแบบนี้อีกต่อไปแล้ว”

“ฝ่าบาททำให้เรากลัวเหลือเกิน” ซ่างกวนจิ่นซิ่วพูด “หิวหรือไม่เพคะ? หม่อมฉันจะบอกให้ข้ารับใช้ไปเตรียมโจ๊กให้เสวยรองท้องก่อน”

ฟ่านหยวนซีพ้นขีดอันตรายแล้ว สถานการณ์ในราชสำนักจึงกลับมาเป็นปกติในที่สุด แต่หลังจากที่ร่างกายของเขาฟื้นตัว ทางอาณาจักรเหลียงก็เริ่มเคลื่อนไหว

ฟ่านเหยี่ยนพิชิตชนเผ่าเล็ก ๆ ในอาณาจักรเหลียง ทำให้ความแข็งแกร่งของอาณาจักรเหลียงในปัจจุบันเพิ่มขึ้นอย่างมาก อีกทั้งอาณาจักรฮุ่ยและอาณาจักรเฟิ่งหลินยังสานสัมพันธ์กัน อาณาจักรเล็ก ๆ อีกหลายอาณาจักรจึงเริ่มไม่สบายใจ พวกเขากลัวว่าสองอาณาจักรใหญ่จะรวมอำนาจกัน จึงเริ่มรวมตัวก่อความวุ่นวายที่ชายแดนอาณาจักรเหลียง

“เสด็จนำทัพเองหรือพ่ะย่ะค่ะ?” พวกขุนนางต่างตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของฟ่านหยวนซี

ฟ่านหยวนซีเพิ่งฟื้นตัวจากอาการป่วยหนัก ผิวพรรณของเขาไม่ค่อยดีนัก

ฮ่องเต้อาณาจักรฮุ่ยนั่งบนบัลลังก์มังกร มองลงไปที่ขุนนางเบื้องล่าง

เขามองลู่อี้

ลู่อี้มองเห็นความจริงจังในดวงตาคู่นั้น

ขณะที่ทุกคนพยายามห้ามฟ่านหยวนซี ลู่อี้ก็ยังคงนิ่งเงียบ

ไม่ต้องพูดถึงขุนนางคนอื่น ๆ แม้แต่คนสนิทอย่างลู่เซวียนและเวินเหวินซงก็ใช้เหตุผลหลายประการในการห้ามปรามฮ่องเต้

ฉีเซียวและลู่อี้มองหน้ากัน

ฉีเซียวเองก็ไม่พูดอะไร

ตอนนี้ใต้เท้าฉีไม่อาจใช้กำลังภายในได้ เขาได้เข้ารับตำแหน่งที่ไม่ใช่ตำแหน่งทางการและทิ้งหลายสิ่งหลายอย่างไว้ให้กับผู้ใต้บัญชาของตน เขาไม่คิดเลยว่าเรื่องใหญ่เช่นนี้จะเกิดขึ้นหลังจากที่ราชสำนักกลับมาว่าราชกิจช่วงเช้าอีกครั้ง