บทที่ 847 สิงเจียซือจากไปอีกครั้ง

บทที่ 847 สิงเจียซือจากไปอีกครั้ง

บทที่ 847 สิงเจียซือจากไปอีกครั้ง

เซี่ยคุนนำกองหนุนไปเสริมทัพที่ชายแดน

ราษฎรเรียงรายเป็นแถวรอส่งพวกเขาไป เช่นเดียวกับตอนที่มาส่งฟ่านหยวนซี

สำหรับทหารเหล่านี้ การสร้างคุณงามความชอบท่ามกลางช่วงเวลาแห่งความโกลาหลจะเปลี่ยนชะตาชีวิตของทั้งครอบครัว ขอเพียงพวกเขากลับมาอย่างมีชีวิตได้

อย่างไรก็ตาม ก่อนอื่นจะต้องมีชีวิตกลับมาให้ได้เสียก่อน

ตราบใดที่รอดชีวิตกลับมาได้ อะไรล้วนมีทั้งสิ้น แต่หากไม่อาจมีชีวิตกลับมา นั่นหมายความว่าศพก็ไม่อาจกลับบ้านเกิด กลายเป็นเพียงหนึ่งในวิญญาณนักรบมากมายบนชายแดนเท่านั้น

อันอวี้อยู่ในโรงน้ำชา ยืนโบกมือไปทางเซี่ยคุน

เซี่ยคุนพยักหน้าให้นางแล้วนำทหารออกเดินทาง

อันอวี้เห็นอันอี้หางอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย

ดูเหมือนเขาจะกลับมาเป็นพี่ชายที่นางชื่นชมก่อนหน้านี้แล้ว ความหม่นหมองที่ปกคลุมทั่วทั้งกายเขาเลือนหายไป คนทั้งคนเปล่งรัศมีส่องประกายเจิดจรัส

นับตั้งแต่ยังเล็ก พี่ชายเป็นผู้ที่คอยปกป้องคุ้มครองนางมาโดยตลอด

ครั้นเติบใหญ่ขึ้นมา พี่ชายก็เป็นผู้ที่นางนับถือมากที่สุดเช่นกัน

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใด พวกเขาพี่ชายน้องสาวถึงเริ่มเหินห่างกันมากขึ้นเรื่อย ๆ แม้กระทั่งการนั่งทานข้าวพร้อมหน้ากันก็กลายเป็นเรื่องเกินจริง

นางรู้ดีว่าการตายของมารดาเป็นเหตุให้พวกเราพี่ชายน้องสาวต้องห่างไกลกัน พี่ชายรู้สึกผิดต่อนางมาโดยตลอด เรื่องเหล่านั้นที่มารดากระทำทำให้เขารู้สึกว่านี่เป็นบาปของตนเอง ถึงได้ไม่กล้าเผชิญหน้ากับนาง

อันที่จริงแล้ว อันอวี้ไม่เคยนึกตำหนิพี่ชายเลย

นางมีชีวิตที่มีความสุขและอยากให้พี่ชายมีความสุขเช่นกัน

มู่ซืออวี่เดินเข้ามามองไปยังกลางฝูงชน

นางสายตาดี มองเพียงปราดเดียวก็พบอันอี้หางอย่างรวดเร็ว

เห็นได้ชัดว่าอันอี้หางไม่ได้คาดหวังว่านางจะมาปรากฏตัว แววตาของเขาจึงปรากฏความประหลาดใจขึ้นมาแวบหนึ่ง

มู่ซืออวี่โบกมือให้เขา

แววตาของอันอี้หางสลับซับซ้อนไปด้วยม่านอารมณ์

นั่นเป็นสตรีที่เขาเคยตกหลุมรัก

ดูสิ นางสูงส่งราวกับจันทร์กระจ่างบนฟากฟ้า โชคดีที่เขาไม่กล้านึกหวัง ถึงได้ไม่ทำให้ตนดูน่าอับอายถึงเพียงนั้น

เขามองไปรอบ ๆ พยายามมองหาสตรีที่อยู่กับตนมานานหลายปี ทว่าโชคไม่ดีที่เขามองไม่เห็นนาง นางตั้งท้องหลายเดือนแล้ว โอกาสเช่นนี้ก็ไม่เหมาะให้นางมาส่งจริง ๆ

“พี่หญิงมู่ ท่านฉลาดเพียงนี้ ท่านว่าสถานการณ์ทางชายแดนอันตรายมากจริงหรือไม่? ฝ่าบาทหายตัวไปแล้วจริง ๆ หรือ?”

“สถานการณ์ทางชายแดนเป็นอย่างไร พวกเราที่อยู่ทางนี้ไม่อาจรู้ได้แน่ชัด รายงานการรบส่งมาอย่างเร่งด่วนจากแดนไกลถึงแปดร้อยลี้ ย่อมใช้เวลาหลายวันกว่าจะส่งมาถึง บางทีเมื่อรายงานส่งมาถึงเรา สถานการณ์ทางนั้นอาจไม่เหมือนเดิมแล้ว เพียงแต่ ข้าได้ยินว่ากองทัพหนุนของสามีเจ้าเตรียมการมานาน ไม่ได้เป็นการตัดสินใจอย่างเร่งด่วนเพราะการหายตัวไปของฝ่าบาทในยามนี้”