ตอนที่ 971
บทที่ 971 บุพเพสกุลหัว
October 21, 2026
บทที่ 971 บุพเพสกุลหัว
บทที่ 971 บุพเพสกุลหัว
สำนักตรวจการ
ลู่ฉาวอวี่ตรวจดูรายงานการตรวจสอบที่จางอี้มอบให้แล้วเอ่ยขึ้น “หัวเฉิงเจี๋ยกับคุณหนูทังกำลังคบหากันหรือ?”
“ขอรับ”
“สกุลทัง… เป็นสกุลทังของใต้เท้าทังรองหัวหน้าขุนนางฝ่ายในนั่นน่ะหรือ?”
“เรียนใต้เท้า คือสกุลทังสกุลนั้นขอรับ”
ลู่ฉาวอวี่เคาะนิ้วลงบนโต๊ะเบา ๆ
จางอี้ลูบศีรษะตนเอง “อย่างไรเสียสกุลหัวก็เป็นสกุลที่ร่ำรวย มีกั๋วกงอยู่ในสกุล ถึงแม้ต่อมาจะถูกลดขั้นในภายหลัง ทว่าพวกเขาก็ยังร่ำรวยกว่าคนทั่วไป สิ่งที่สำคัญที่สุดคือสกุลหัวมีเงิน เมื่อเห็นคุณชายหัวผู้นั้นใช้เงินอย่างฟุ่มเฟือย ราษฎรข้างนอกยังบอกว่าสกุลลู่อาจไม่มั่งคั่งเท่าสกุลหัวเลยนะขอรับ!”
ลู่ฉาวอวี่เหลือบมองจางอี้แวบหนึ่ง “พวกเขาไม่ได้พูดผิด ท่านพ่อข้าไม่ได้มีทรัพย์สินมากมายนัก ทรัพย์สินทั้งหมดในบ้านล้วนเป็นของท่านแม่”
จางอี้ “…”
แต่ไรมาเขาไม่เคยเห็นคนครอบครัวเดียวกันแบ่งแยกอำนาจทางการเงินชัดเจนเช่นนี้มาก่อน
“คุณชายหัวและคุณหนูสกุลทังกำลังคบหากัน ทว่าสถานะสกุลทังนั้นต่ำเกินไป ไม่อาจทัดเทียมสกุลหัวได้”
“สกุลทังสถานะค่อนข้างต่ำอยู่จริง ๆ ทว่าก็ยังมีขุนนางในราชสำนัก ความรุ่งโรจน์ของสกุลสิงเป็นเรื่องของวันวาน ตอนนี้แม้กระทั่งเข้ารับตำแหน่งขุนนางยังไม่มีแม้สักคน สกุลหัวยินดีแต่งงานกับสกุลสิง เหตุใดจะเลือกสกุลทังไม่ได้?”
“บางทีอาจเป็นเพราะคุณชายหัวปกปิดเรื่องสัญญาแต่งงานที่บิดามารดาไม่เห็นด้วย?”
“ในเมื่อปกปิดแล้ว เช่นนั้นก็เปิดเผยให้พวกเขา” ลู่ฉาวอวี่เอ่ย “หาทางให้ผู้อาวุโสสกุลหัวรู้เรื่องนี้ ดูท่าทีทางนั้นก่อนค่อยคิดว่าจะทำอย่างไร”
“ใต้เท้า เหตุใดท่านจึงสนใจการหมั้นหมายของผู้อื่นเล่า? สกุลหัวก็ดี สกุลทังก็ดี นี่เกี่ยวข้องกับคดีของสำนักตรวจการของเราหรือ?” จางอี้เอ่ย
“ข้าให้เจ้าทำเจ้าก็ทำ ไยจึงมากความ?” ลู่ฉาวอวี่เอ่ย “รายงานผลให้ข้าทราบตลอดเวลา”
หยางจงเซิงเดินเข้ามาจากด้านนอก ในมือถือห่อบางอย่างไว้
“นี่อะไร?” จางอี้ถาม
“หลักฐานจากคดีหั่นศพ”
จางอี้กำลังจะรับมา ทว่าเมื่อได้ยินคำพูดของหยางจงเซิง เขาพลันถอยหลังออกไปสองสามก้าวอย่างเร็วรี่
หยางจงเซิงเอ่ย “ติดตามใต้เท้ามาหลายปีเพียงนี้ เหตุใดไม่มีวี่แววว่าจะดีขึ้นเล่า?”
จางอี้เอ่ย “ใต้เท้าเตรียมการอื่นให้ข้าแล้ว ข้าออกไปก่อนละ”
หยางจงเซิงเห็นเขาวิ่งปรู๊ดออกไป พลันเอ่ยว่า “ใต้เท้าดูเอาเถิด ความกล้าน้อยนิดนั่นของเขา ทำให้ท่านขายหน้าแล้ว”
“เอาละ มาพูดเรื่องคดีเถอะ!”
หยางจงเซิงรายงานเบาะแสที่เขาพบให้ลู่ฉาวอวี่ฟัง จากนั้นก็เปิดห่อออก นำหลักฐานที่ปะปนไปด้วยเลือดออกมาวางเรียงตรงหน้า
ลู่ฉาวอวี่เป็นโรครักความสะอาด ทว่าอยู่ต่อหน้าคดี โรคนี้ดูเหมือนจะหายขาดโดยไม่ต้องใช้ยา
“พิจารณาจากเบาะแสในตอนนี้แล้ว ฆาตกรคือพี่สาวแท้ ๆ ของผู้ตาย” ลู่ฉาวอวี่เอ่ย “เหตุจูงใจในการฆ่าคืออะไร?”
“พี่สาวอิจฉาที่น้องสาวได้คู่ครองดี ขณะที่น้องสาวกำลังเย้ยหยันนาง นางก็หยิบเชิงเทียนข้าง ๆ ขึ้นมาทุบลงไปบนศีรษะ นึกไม่ถึงว่าน้องสาวจะตายในทันที หลังจากน้องสาวตายแล้ว นางจึงหั่นศพออกเป็นชิ้น ๆ เดิมทีคิดจะนำไปโยนทิ้งบนภูเขาให้เป็นอาหารสัตว์ป่า ทว่าก่อนที่นางจะได้ขึ้นภูเขา นางพบคนจึงขี้ขลาดขึ้นมากะทันหันจึงหาที่ฝังศพ เพื่อไม่ให้ถูกผู้ใดพบ นางได้ฝังไว้หลายแห่ง”