บทที่ 3 เริ่มการใช้ชีวิตแบบใหม่

หลังจากเหมยเหม่ยจากไปสักพัก หลิวฟางเหนียงก็เริ่มสำรวจดูไปรอบๆ ห้องอีกครั้ง นางจึงรู้ว่าห้องนี้คือห้องของหญิงสาวคนนั้นจริงๆ “สรุปแล้วข้าทะลุมิติมาจริงๆ ใช่หรือไม่ ไม่ได้ถูกลักพาตัวมาขายจริงๆ ใช่ไหม หว้า คิดว่าข้าจะได้เป็นหญิงแกร่งเหมือนคังคุไบเสียอีก น่าเสียดายจริงๆ” พูดแล้วนางก็นั่งลงตรงหน้ากระจก แล้วมองดูใบหน้าตัวเองในกระจกว่าใช่ใบหน้าของหญิงสาวคนนั้นจริงๆ หรือไหม “โห!!! เจ้าสวยถึงเพียงนี้เลยรึ ข้าล่ะอิจฉาเจ้าจริงๆ หากเจ้าได้อยู่ในยุคของข้านะ เจ้าได้เป็นดาราแน่ๆ บอกเลย” ฟางเหนียงอึ้งกับใบหน้าของหญิงสาวคนนี้มาก ทั้งเนียน ขาว ใส สวย นางไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่มีใบหน้าสดแล้วสวยมากเช่นนี้มาก่อน ใบหน้านี้คุณหมอศัลยกรรมเห็นแล้วยังต้องอาย ฟางเหนียงสำรวจดูร่างกายนี้ตั้งแต่หัวจรดเท้า "ว้าว มันสมบูรณ์แบบมากๆ หญิงสาวคนนี้ดูแลตัวเองดีเกินไปแล้ว" นางได้อยู่กับร่างกายที่เพอร์เฟคขนาดนี้จริงหรือเนี่ย จากที่สำรวจร่างกายนี้จนพอใจแล้ว นางก็ออกมาจากห้องเพื่อดูรอบๆ บ้านของนาง

“เรื่องข้ามมิตินี่ข้าคิดว่าจะมีแต่ในนิยายเสียอีก เป็นเรื่องจริงได้ด้วยหรือเนี่ย คิดแล้วก็เริ่มกลัวขึ้นมาจริงๆ แล้วสิ ถึงจะมีความทรงจำของหญิงสาวคนนั้นอยู่ก็เถอะ แต่มันกะทันหันเกินไปนี่น่า” ฟางเหนียงยังคงนึกกลัวที่เรื่องราวมันเกิดขึ้นเร็วมากเช่นนี้ ตอนอ่านนิยายก็สนุกดีอยู่หรอก แต่พอมาเจอกับตนเองจริงๆ แล้วมันไม่ใช่อย่างที่อ่านเลยสักนิด มันทั้งโดดเดี่ยว หว่าเว้ และสิ่งที่น่าเป็นห่วงมากที่สุดก็คือ ความฉลาดที่ติดสมองนางมาด้วยนั้น มันมีแค่นิดเดียวเท่านั้น แล้วนางจะเริ่มต้นจากตรงไหนดีล่ะ “เฮ้อ!!! แล้วข้าจะทำอย่างไรต่อไปกับชีวิตนี้ดี ในนิยายนางเอกทั้งเก่งทั้งฉลาดกันทั้งนั้น แล้วข้าล่ะความเก่งก็ไม่มีความฉลาดนี้ไม่ต้องพูดถึงเลย” นางยืนพิงขอบประตูหลังบ้านแล้วถอนหายใจยาวออกมา สมองของนางในตอนนี้คือมืดแปดด้านเลยก็ว่าได้ ตอนนี้คงจะเหลืออยู่แค่ทางเดียวเท่านั้นสินะ นั้นก็คือยอมรับมัน แล้วต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นก็แล้วแต่ชะตาฟ้าลิขิตแล้วกัน “เอาเถอะ ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นมาเช่นนี้แล้ว จะถอยก็คงเป็นไปไม่ได้แน่นอน คงมีแต่ต้องเดินหน้าอย่างเดียวเท่านั้น” นางพูดปลอบใจตนเอง ให้ตนเองยอมรับกับความเป็นจริงที่เกิดขึ้นในครั้งนี้

“ถึงจะคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่ดีนัก แต่ถ้าหากมองดูอีกมุมหนึ่งแล้ว อย่างน้อยข้าก็ยังไม่ได้ไปที่ยมโลก ยังได้มีโอกาสได้ใช้ชีวิตอีกครั้งหนึ่ง เรื่องเช่นนี้สำหรับหลายๆ คนแล้ว มันคือเรื่องที่โชคดีเอามากๆเลยล่ะ เพราะข้าในตอนนี้ก็คิดเช่นนั้นอยู่เหมือนกัน” ใช่แล้วล่ะ มันไม่มีอะไรน่ากลัวเลยสักนิด แค่นางพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน นางต้องผ่านมันไปได้อย่างแน่นอน “ในเมื่อเทพเจ้าได้ให้โอกาสข้าอีกครั้งแล้ว ครั้งนี้ข้าจะต้องใช้ชีวิตให้ดีกว่าเมื่อก่อนให้ได้แน่นอน ถึงแม้จะไม่ราบรื่นอย่างที่คิด แต่ข้าจะสนุกกับชีวิตที่ได้มาใหม่ในครั้งนี้อย่างแน่นอน สู้ๆ นะตัวข้า” ไม่ว่าอดีตจะเป็นอย่างไร อนาคตข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น แค่นางอยู่กับปัจจุบันวันนี้ก็พอแล้ว “เอาล่ะ เราจะเริ่มตรงไหนก่อนดี ขอย้อนคิดเรื่องราวของหญิงสาวคนนั้นก่อนแล้วกัน” นางทบทวนเรื่องราวของหญิงสาวดูว่านางควรจะทำอะไรต่อจากนี้“อ่า!!! ในแต่ล่ะวันยังต้องไปทำงานหาเงินเหมือนยุคก่อน ถ้าข้าได้เงินจากยุคก่อนมาด้วยคงไม่ต้องไปทำงานอีก แค่ทำงานในสวนที่บ้านก็พอแล้ว” นางคิดถึงยอดเงินที่คงเหลือในบัญชีของนางเมื่อยุคก่อนประมาณคร่าวๆ น่าจะ 2 ล้านหยวนได้ คิดถึงตรงนี้แล้วก็รู้สึกเสียดายมากจริงๆ อุตส่าห์เก็บหอมรอมริบมาตั้ง 10 ปี แต่กลับไม่ได้ใช้สักหยวน