บทที่ 40 ขายดิบขายดี

ณ ตระกูลซู "เฟยหลิง ข้าเคยบอกเจ้าแล้วใช่หรือไม่ ว่าอย่าไปยุ่งวุ่นวายกับคนตระกูลเหย่อีกอย่างไรล่ะ" ซูลีหมิงดุลูกสาวของตน "ทำไมล่ะท่านพ่อ ก็มันมาทำให้ข้าขายหน้าก่อนนะเจ้าค่ะ ข้าจะเอาคืนแล้วมันผิดตรงไหนกัน" ซูเฟยหลิงเถียงกลับ "ผิดที่ชาวบ้านเขารู้กันทั่วบ้านทั่วเมืองแล้วนะสิ ว่าลูกสาวคนเดียวของตระกูลซูเป็นคนร้ายกาจ รังแกได้แม้กระทั้งชาวบ้านที่ไม่ทางสู้" ซูลีหมิงตวาดเสียงใส่ลูกสาวอีกครั้ง เมื่อครั้งก่อนเหย่เจิ้งเจี๋ยยังไม่รู้ว่าใครเป็นคนสั่งการ แต่ครั้งนี้ที่เจิ้งเจี๋ยเอาคนของเขามาทิ้งถึงหน้าจวนเช่นนี้ ก็หมายความว่าคนของเขานั้นได้สารภาพความจริงไปทั้งหมดแล้วว่าใครเป็นคนสั่งการให้ทำ เหตุการณ์ครั้งนี้บังเอิญมีชาวบ้านผ่านมาเห็นที่เจิ้งเจี๋ยเอาคนของเขามาทิ้งไว้หน้าจวนพอดี ทำให้มีข่าวลือที่เสียหายต่อตระกูลซูเป็นอย่างมาก

"ตั้งแต่นี้ไปอีก 1 เดือนข้าขอห้ามให้เจ้าออกจากเรือนของตนเองโดยเด็ดขาด หากเจ้ายังขัดคำสั่งของข้าอีกก็เพิ่มจำนวนไปอีก 1 เดือนเป็น 2 เดือน" พูดจบซูลีหมิงก็เดินออกไปทันที "ท่านพ่อ ท่านจะทำเช่นนี้กับข้าไม่ได้นะเจ้าค่ะ ท่านพ่อ ท่านพ่อ อร๊าย!!! เพราะเจ้าคนเดียว เหย่เจิ้งเจี๋ย คอยดูเถอะหากข้าออกไปได้เมื่อไหร่ ข้าไม่ปล่อยเจ้าไปแน่" ซูเฟยหลิงเอ่ยขึ้นด้วยความโกรธแค้น โดยไม่คิดไตร่ตรองคำพูดของท่านพ่อของตนเองเมื่อครู่สักนิดเลยว่า หากทำเช่นนี้อีกจะทำให้ตระกูลซูนั้นได้รับความเสียหายมากเท่าใด

ณ หมู่บ้านอันชัง หลังจากที่ต้นกล้ามีความสมบูรณ์แล้ว ฟางเหนียงก็ให้ชาวบ้านมารับต้นกล้าไปลงแปลงใหญ่ และรับปุ๋ยวิเศษที่นางซื้อเพิ่มมาจากระบบ 50 ห่อ ราคาห่อละ 1 ตำลึงเงิน ก็ถือว่าเป็นราคาที่ถูกมากสำหรับคุณภาพที่ได้รับจากปุ๋ยวิเศษนี้ ในหมู่บ้านมีครอบครัวของชาวบ้านประมาณ 40 ครัวเรือน การเพาะกล้าแค่รอบเดียวนั้นไม่พอแน่นอน การเพาะกล้าแต่ละครั้งจะได้อยู่ที่ประมาณ 10 ครัวเรือน นางจะต้องเพาะกล้าทั้งหมด 4 ครั้งถึงจะครบ หลังจากที่ครบทุกครัวเรือนแล้ว ก็ถึงเวลาเก็บเกี่ยวของครอบครัวที่ได้รับต้นกล้าไปรอบแรกพอดี และที่ไร่ของนางก็ถึงเวลาเก็บเกี่ยวเช่นกัน ก่อนที่จะถึงเวลาเก็บเกี่ยวเจิ้งเจี๋ยได้ไปซื้อรถม้าเพิ่มมาอีก 2 คัน และทำทุกอย่างเหมือนกับรถม้าคันแรก 10 ครัวเรือนในรอบแรกเก็บเกี่ยวเสร็จแล้วก็เอามาขายให้นางทันที แต่ละครัวเรือนได้มะเขือเทศมาขายไม่ต่ำกว่า 300 กงจิน ชาวบ้านที่เห็นก้อนเงินที่ได้รับมานั้นถึงกับนิ่งอึ้งไป ครั้งนี้มีคนที่ปลูกได้มากสุดถึง 500 กงจิน ครอบครัวนี้ไม่เคยเห็นที่มีจำนวนมากเช่นนี้มาก่อน ทำให้ผู้เป็นภรรยาเป็นลมล้มพับไปในทันที

หลังจากที่รับซื้อมะเขือเทศของรอบแรกเรียบร้อยหมดแล้ว เจิ้งเจี๋ยก็ได้จ้างผู้ชายอีก 3 คนที่บังคับรถม้าเป็น ออกเดินทางไปส่งสินค้าที่เมืองเฟิ่งฟู่ด้วยกัน การเดินทางครั้งนี้มีคนร่วมเดินทางทั้งหมด 4 คนและเจ้าเหมียว 1 ตัว ทั้ง 4 คนเดินทางมาถึงเมืองเฟิ่งฟู่ก็ต้องตกใจเป็นอย่างมาก เพราะมีพ่อค้าจำนวนมากที่มารอรับซื้อมะเขือเทศของพวกเขา รถม้าทั้ง 3 คันที่มีมะเขือเทศอยู่เต็มคันรถนั้น ใช้เวลาไม่ถึง 1 ชั่วยามด้วยซ้ำรถม้าทั้ง 3 คันก็มีแต่กล่องไม้ที่ว่างเปล่าอยู่ในรถม้า ถึงจะเอามาถึง 3 คันก็เถอะ แต่ก็ยังไม่พอสำหรับขายอยู่ดี ครั้งนี้มีคนอยากจองและจะจ่ายมัดจำจำนวนมาก แต่เจิ้งเจี๋ยคิดว่าการขายเช่นนี้ดีกว่ามัดจำไว้ ใครมาก่อนก็ได้ก่อนไม่ต้องมีปัญหาหากสินค้าไม่พอที่ลูกค้าจองไว้