บทที่ 10

จู่ๆ โหลว หวู่ก็พูดอย่างมีความสุข: "วิธีอะไร วิธีอะไร"

“ฉันจะพยายามซ่อนความสามารถของคุณในภายหลัง”

เธอประหลาดใจมากและพูดว่า "คุณทำสิ่งนี้ได้ไหม"

“ฉันไม่รู้ แต่ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด!”

ทันทีที่โหลว หวู่รู้ เธอก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเชื่อในลูกปัดเม็ดเล็กๆ นอกจากนี้ ลูกปัดเม็ดเล็กๆ นี้แตกต่างไปจากเดิมมาก และเธอรู้อยู่แล้วว่าจะมีคนอยู่ในลูกปัด ดังนั้นเธอจึงรู้สึกว่า เธอสามารถไว้วางใจได้

นายพล Lou พาเธอไปที่สวนหลังบ้านของพวกเขา Hua Shizi และองค์ชายสี่ตามไปโดยธรรมชาติ พวกเขาต่างก็สงสัยมากว่า Lou Wuyi เป็นอัจฉริยะจริงหรือไม่ ถ้าอย่างนั้นเธอก็ซ่อนมันไว้โดยเจตนาเป็นเวลาหลายปี มัน?

"นั่นสินะ หวู่เอ๋อ หลังจากนั้นไม่นาน เจ้าสามารถหมุนเวียนออร่าในร่างกายได้มากที่สุด จากนั้นส่งออร่าไปยังมือของเจ้า และเจ้าจะเห็นพรสวรรค์ของเจ้าเมื่อใส่มันลงไป"

โหลว หวู่คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ท่านพ่อ ฉันไม่แน่ใจว่าฉันจะขยับลมหายใจได้ แต่ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด"

"ตกลงตกลง."

คิดถึงลูกสาวคนเดียวของฉันที่ไม่ใช่นักปฏิบัติ ถ้าเธอยังเป็นนักปฏิบัติด้วยล่ะก็ สิ่งนั้นควรค่าแก่การมีความสุขจริงๆ

ทันทีที่โหลว หวู่ทำตามที่เขาพูด เธอก็พบว่ามีพลังงานที่ทรงพลังมากในร่างกายของเธอ บางทีเธออาจจะไม่คุ้นเคยกับพลังงานนี้มากเกินไป และเธอก็ไม่มีทางควบคุมมันได้ แต่ในไม่ช้ามันก็ถูกพลังงานอื่นครอบงำ หลังจากฉีดเข้าไป เธอก็นึกถึงใครบางคนโดยธรรมชาติและพูดว่า:

“จูจื่อน้อย นั่นเจ้าหรือ”

"ไม่ใช่ว่าฉันเป็นใคร เร็วเข้า ฉันไม่คิดว่าจะอยู่ได้นาน"

"ดี."

ทันทีที่โหลวหวู่ไหลเวียนออร่าทั้งหมดของเธอเธอก็วางความคิดไว้ที่มือขวาและกดหินพรสวรรค์ตรงนั้น ในขณะนี้ วงกลมรอบ ๆ ก็เปลี่ยนเป็นสีแดง

เธอประหลาดใจมากที่มันเป็นสีแดง แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่เซียวจู่จื่อพูดก่อนหน้านี้ เธอก็เข้าใจทันทีว่ามันคืออะไร

ซึ่งถ้าเธอไม่ต้องการปิดบัง เธอก็อยากจะรู้ว่าพรสวรรค์ของเธออยู่ในระดับไหน