บทที่ 12

การเคลื่อนไหวดังกล่าวทำให้คนรอบข้างตกตะลึง นายพลหลูมองดูลูกสาวของเขาด้วยความไม่เชื่อ เกิดอะไรขึ้นกับเธอ? องค์ชายสี่อ้าปากเป็นรูป "0" ในตอนแรก แต่หลังจากนั้นไม่นาน เขารู้สึกอยากจะหัวเราะแต่ก็ทำไม่ได้

มุมปากของ Hua Shizi ก็ยกขึ้นในลักษณะที่หายาก ต้องรู้ว่าไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าทำสิ่งนี้ในอาณาจักรหยุนเซียง

Lou Wuyi พูดอย่างเย็นชา "คุณเป็นคนเตะ ฉันคิดว่ามือของฉันสกปรกเมื่อฉันตีคุณ"

“คุณ คุณพูดอะไร”

Lou Wuyi ผู้มีอารมณ์เปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ทำให้เจ้าชายตกตะลึง เธอเคยพูดเบา ๆ และไม่พูดอะไร แม้ว่าเธอจะมีความดื้อรั้นเล็กน้อย แต่เธอก็จะไม่ทำเช่นนั้น เกิดอะไรขึ้นวันนี้ ทำไม? เธอดูเหมือนจะเป็นคนอื่นหรือไม่?

“ฉันบอกว่าคุณเบ็นเตะคุณ ทำไมคุณถึงคิดว่าการเตะไม่เจ็บปวดพอ คุณอยากเตะคุณเบ็นอีกไหม”

เธอกลัวอะไร ยังไงก็ตามเธอไม่ใช่ตัวตนเดิม ๆ เธอจำเป็นต้องกลัวอะไรมากมายเหรอ?

Zhuzi ตัวน้อยที่นี่กำลังจะระเบิดเสียงหัวเราะอวดว่าเธอมีความสามารถแค่ไหน

“ข้า ข้าคือเจ้าชาย เจ้ากล้าเตะข้าหรือ กำลังจะตาย”

"คุณเบ็นบอกว่าฉันไม่อยากฆ่าคุณเหรอ ทำไม ถ้าคุณเตะคุณ มิสสคริปท์จะฆ่าคุณ แล้วคุณเบ็นเตะคุณทำไม"

อะไรนะ ตรรกะนี้คืออะไร? ทำไมเจ้าชายถึงรู้สึกเหมือนไม่เข้าใจอะไรเลย?

เมื่อแม่ทัพหลูตั้งสติได้ เขารีบขอโทษอีกครั้งและพูดว่า "ข้าขอโทษ ข้าขอโทษ องค์ชาย อู๋เอ๋อไม่ได้ตั้งใจ อู๋เอ๋อแค่..."

“พ่อ ไม่จำเป็นต้องขอโทษเขา”

"แดนเซอร์!"

เธอสามารถเข้าใจได้ว่านายพล Lou จะทำอะไรแบบนี้ เพราะในฐานะข้าราชบริพาร เขาจะช่วยเหลือเจ้าชายในอนาคตอย่างแน่นอน แต่เจ้าชายเช่นนี้ เธอไม่คิดว่าเขาควรจะเป็นจักรพรรดิ

โหลว หวู่ชำเลืองมองเจ้าชายโดยตรงและพูดว่า: "ลืมเรื่องของวันนี้เสียเถอะ เจ้าควรรีบออกไปเสีย ไม่เช่นนั้น ข้าไม่รู้ว่าสตรีผู้นี้จะทำอะไรต่อไป"