บทที่ 20

เซียวหลิงตกตะลึงไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ดันเต้คือใคร"

Lou Wuyi เพิ่งคิดอะไรบางอย่าง พวกเขาไม่รู้อะไรเลยในยุคนี้ แน่นอนว่าพวกเขาไม่รู้ว่า Dante คือใคร แต่เธอไม่ต้องการอธิบายมาก ดังนั้นเธอจึงพูดตรงๆ:

“คนสวย อย่ากังวลกับมันมากนัก นี่เป็นคำพูดที่ฉลาด คุณแค่ฟังมัน”

เธอไปจากที่นี่

เซียวหลิงรู้สึกว่าข้อความของเธอค่อนข้างใหญ่ ความงามอะไร ความงามคืออะไร? และคำพูดที่ชาญฉลาดคืออะไร? ทำไมเธอถึงไม่เข้าใจสิ่งที่หญิงสาวของฉันพูดมากนัก?

ท้ายที่สุดฉันอยู่ที่นี่เป็นเวลาหนึ่งวันแม้ว่าคฤหาสน์ของนายพลจะไม่เล็กแต่โชคดีที่ฉันยังจำทางได้ดังนั้นฉันจึงพบสถานที่อย่างรวดเร็ว

ในเวลานี้ ชายใน Shengxue กำลังยืนอยู่ในห้องโถงโดยเอามือไพล่หลัง และทั้งตัวของเขาก็อยู่ข้างหลังเธอเช่นกัน ราวกับว่าเขากำลังมองดูบางสิ่ง ด้วยรูปลักษณ์ที่เหมือนนางฟ้า โดยคิดว่าเขาลงมาแล้ว จากท้องฟ้า นิสัยของผู้ชายคนนี้ดีมาก เธอพูดด้วยรอยยิ้ม:

“หวู่เอ๋อได้พบกับองค์ชายสี่ องค์ชายสี่ ท่านต้องการทำอะไรกับหวู่เอ๋อ?”

ทันทีที่เขาหันศีรษะ ใบหน้ายิ้มๆ ของฮิปปี้ก็เปลี่ยนอารมณ์ของเขาไปในทันที โชคดีที่เธอได้พบกับชายคนนี้แล้วเมื่อวานนี้ ไม่เช่นนั้นเธอจะต้องรู้สึกว่าใบหน้าที่ยิ้มแย้มนี้ไม่เข้ากับอารมณ์ของเขาอย่างแน่นอน

“เซียวหวู่หวู่ เจ้ากำลังจะแข่งขันกับพี่ชายของข้าในเร็วๆ นี้ไม่ใช่หรือ? แม้ว่าเจ้าจะเป็นเพียงระดับเรดแฟนตาซี เจ้ายังต้องออกไปฝึกฝน ดังนั้นข้าจึงเลือกสถานที่ที่เหมาะกับเจ้ามาก ฉันจะพาคุณไปที่นั่นได้อย่างไร ? ”

เซียวหวู่หวู่?

Lou Wuyi ขมวดคิ้ว พวกเขาสองคนคุ้นเคยพอที่จะเรียกสิ่งนี้หรือไม่?

นางจึงถามว่า "องค์ชายสี่ เราคุ้นเคยกันหรือไม่"

“เมื่อก่อนไม่คุ้นเคย แต่ตอนนี้รู้จักแล้ว”

ในภาษาสมัยใหม่ องค์ชายสี่คนนี้คุ้นเคยจริงๆ เธอรีบพูด: "แน่นอน หวู่เอ๋อรู้สึกขอบคุณสำหรับพระคุณที่ช่วยชีวิตองค์ชายสี่คนก่อน แต่คุณควรเปลี่ยนชื่อ"

องค์ชายสี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นกล่าวว่า "เซียวยี่?"

ผัด!

หลู หวู่ยี่รู้สึกจริง ๆ ว่าเธอตามชายคนนี้ไม่ทัน เธอสามารถเรียกเขาแบบนี้ได้ด้วยซ้ำ

“ให้ฉันเรียกว่ามิสลูหรือมิสลู!”