บทที่ 13 อิจฉาริษยาจนแทบคลั่ง

วรรณรีบแสร้งทำเป็นคนดี เอ่ยว่า “มีอะไรก็พูดกันดีๆ ทุกคนเป็นคนบ้านเดียวกัน อย่าทะเลาะกันเลย!”

พูดเสร็จ ก็เหลือบเห็นกำไลหยกเขียวบนข้อมือมีนา ในใจพลันรู้สึกอิจฉาริษยาจนแทบคลั่ง

ต้องรู้ไว้ว่ากำไลหยกเขียวของนายท่านนี้เป็นถึงมรดกตกทอดของตระกูลธวัชพลังกรเลยทีเดียว ทุกรุ่นจะถูกสืบทอดโดยคุณหญิงตระกูลธวัชพลังกรที่มีอำนาจสูงสุดเท่านั้น

ณ ตอนนี้ ณนนคือผู้นำตระกูลที่กุมอำนาจตระกูลธวัชพลังกร ทว่านายท่านกลับไม่ได้ยกกำไลหยกนี่ให้เธอ แต่ยกให้หลานสะใภ้ที่เพิ่งแต่งเข้ามาแทน

ธารณ์ลูกชายเธอยังไม่แต่งงาน นายท่านก็จัดงานแต่งให้มาร์ชตัดหน้าไปก่อนแล้ว อีกทั้งยังยกกำไลหยกนี่ให้เป็นของแทนใจ เพื่อบ่งบอกว่ายอมรับในตัวภรรยาของมาร์ช ไม่เห็นหัวพวกเขาแม่ลูกอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ

“ใครเป็นคนบ้านเดียวกับมัน!” ณนนตวาดเสียงแข็ง “ไร้ยางอาย เพิ่งเข้ามาได้ไม่ทันไรก็มาอ่อยพี่ชายของมาร์ช! วันนี้ถึงเธอไม่ยอมก็ต้องยอม คุกเข่าลงแล้วขอโทษซะ!”

มีนายืนหยัดตัวตรง ยิ้มขำเบาๆ เอ่ยว่า “หนูไม่ผิด เขาต่างหากที่คิดมิดีมิร้ายจะล่วงเกินหนู ใช้ขวดเหล้าฟาดหัวเขานับว่าเบาแล้ว ถ้ามีครั้งต่อไปอีกหนูจะทำให้เขากลายเป็นคนพิการแน่!”

วรรณทำท่าประหนึ่งว่าตกใจกับคำพูดเธอ พลันรีบมาขวางหน้าธารณ์ “อย่าทำร้ายธารณ์อีกเลย เขาเป็นเด็กดี จะไปล่วงเกินหนูได้ยังไงกัน มันก็แค่เรื่องเข้าใจผิด ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ......”

“วรรณ เธอใจดีและอ่อนแอเกินไปแล้ว ผู้ใหญ่อย่างเธอถูกเด็กมันข่มขู่จนได้” ณนนมองวรรณอย่างอ่อนโยน พลางพูดปลอบเธอ

วรรณสบตากับณนน พลันตาแดงก่ำ ท่าทางอ่อนแอว่านอนสอนง่ายนี่ใครมาเห็นก็คงอดไม่ได้ที่จะปวดใจ

มีนาลอบคิด ว่าผู้หญิงคนนี้แกร่งกว่าเอนและพิมที่เถียงกับเธอเมื่อตอนเช้านั่นไม่รู้กี่ระดับ

ณนนหันไปมองมีนาด้วยแววตาเยือกเย็น เสียงเพล้งดังขึ้น พลันมีแก้วใบหนึ่งถูกปัดทิ้งจนแตกเป็นเสี่ยงๆ ทำให้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างสะดุ้งตกใจ มีเพียงมีนาที่เผยสีหน้าดังเดิม ผู้ใหญ่ที่แยกผิดชอบชั่วดีไม่ออกแบบนี้ ไม่มีค่าให้เธอเคารพด้วยซ้ำ

“คุกเข่าลง ขอโทษวรรณกับธารณ์ซะ แล้วจะไม่ถือสาเอาความเรื่องนี้กับเธออีก ไม่งั้นก็ไสหัวกลับบ้านตระกูลจรัลพรไพศาลเธอไปซะ ลูกสะใภ้อย่างเธอตระกูลธวัชพลังกรเราไม่รับ ถอนหมั้นซะ!”

มีนาสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย เธอจะถูกถอนหมั้นไม่ได้เด็ดขาด และจะให้คนในตระกูลจรัลพรไพศาลรู้ไม่ได้ว่าเธอเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นในตระกูลธวัชพลังกร

เธอกัดฟันแน่น พลันงอเข่าเล็กน้อย

เห็นมีนาในที่สุดก็ยอมแพ้ วรรณพลันเผยยิ้มอย่างได้ใจแวบหนึ่ง เข้ามาในบ้านตระกูลธวัชพลังกร ถูกเจ้าคนปัญญาอ่อนนั่นเล่นแล้วไม่พอ ยังมีโทษฐานอ่อยพี่ชายสามีจนต้องถูกถอนหมั้นอีก เธอไม่เชื่อหรอก ว่าลูกสาวตระกูลจรัลพรไพศาลคนนี้จะยังมีหน้าใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ได้!