บทที่ 316 คิดว่าฉันเป็นคนโง่จริงๆเหรอ

ทั้งห้องเงียบสงัด ในที่สุดเขาก็ได้ยินเสียงหึ่งๆแผ่วๆจากทางระเบียง และรู้ทันทีว่าที่ระเบียงนั้นมีอะไรบางอย่าง แต่นั่งอยู่ในห้อง เขาสามารถมองเห็นระเบียงได้ชัดเจน ที่นั่นไม่มีใครอยู่เลย……

เมื่อเขามองไปที่ปริญอีกครั้ง ปริญก็โยนแก้วชาในมือแล้วหยิบมีดผลไม้ที่อยู่ด้านข้างขึ้นมา เขาพลิกโต๊ะเล็กๆแล้วพุ่งไปที่ระเบียง คว้าเชือกป่านหนาบนราวบันไดไว้แล้ววางมีดผลไม้ไว้ด้านบน

พลเกือบโดนโต๊ะเล็กๆที่เขาพลิกคว่ำกระแทกใส่ แต่โชคดีที่เขาหลบได้ทัน แล้วรีบวิ่งไปที่ระเบียงเช่นกัน

“อย่าเข้ามา ถ้าก้าวเข้ามาอีก ฉันจะตัดเชือกและให้มีนาร่างกายแหลกเหลวเป็นชิ้นๆเลย” ปริญหัวเราะขึ้นมา และดวงตาของเขามองไปที่เชือกบนราวบันได

พลมองลงไปที่ระเบียงและตกใจเมื่อพบว่ามีนาถูกแขวนอยู่นอกระเบียง โดยด้านล่างเป็นหน้าผาอย่างน้อยหนึ่งพันเมตร

มือของมีนาถูกมัดไว้ด้านหลังและปากของเธอก็ถูกยัดด้วยผ้าขนหนู ดังนั้นเมื่อกี้เธอจึงทำได้เพียงส่งเสียงเบาๆเท่านั้น ถ้านั่งอยู่ในห้องไม่ตั้งใจฟังล่ะก็ คงไม่ได้ยินอย่างแน่นอน

“นานา เธออดทนไว้ ฉันมาช่วยเธอแล้ว”

เมื่อได้ยินเสียงของเขา มีนาก็พยายามดิ้นรนยกศีรษะขึ้น

แต่ทันทีที่เธอดิ้นรนอย่างหนัก ปริญก็เริ่มใช้มีดผลไม้ในมือตัดเชือก จนเธอแกว่งไปแกว่งมาที่นอกระเบียง และเกือบจะชนเข้ากับหน้าผา

เมื่อพลเห็นฉากนี้ เขาไม่เคยใจสั่นขนาดนี้มาก่อนเลย “มีนา เธออย่าขยับ อย่าดิ้นรน ฉันจะช่วยเธอแน่”

หลังจากที่เขาพูดจบ เขาก็ยืนตัวตรงชักปืนออกจากด้านหลัง แล้วชี้ไปที่ปริญพูดว่า: “หยุด! นายใจเย็นก่อน อย่าตัดเชือกอีกแล้ว ดึงเธอขึ้น ไม่ฉะนั้นฉันจะยิงนายตายในคราวเดียว!”

“เอาสิ เพราะยังไงฉันก็ไม่มีอะไรเหลืออยู่แล้ว ให้ผู้หญิงของนายไปตายเป็นเพื่อนฉันพอดีเลย” พอพูดจบ ปริญก็แก้เชือกที่ผูกติดกับปลายระเบียงออก มือข้างหนึ่งถือเชือกไว้ เพราะไม่สามารถรับน้ำหนักของมีนาไว้ เชือกเลยหลุดออกจากมือไปอย่างรวดเร็ว

เขาเปลี่ยนไปจับด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วค่อยจับปลายเชือกไว้ให้แน่นได้

มีนาโยกตัวตกลงมาอีกครั้ง ขณะที่ปริญคว้าเชือกไว้ เธอไม่สามารถป้องกันตัวเองได้จนศีรษะกระแทกเข้ากับหินแหลมคมที่ยื่นออกมาจากหน้าผา เลือดของเธอไหลออกมาและหมดสติไปในทันที

ใบหน้าของพลซีดในทันที และเขาก็กลัวมาก เขาวางปีนลงอย่างระมัดระวัง แล้วจ้องไปที่ปริญกล่าวว่า: “ดึงเธอขึ้น นายอยากได้อะไร ฉันจะให้ทุกอย่าง”

“คืน ET Group ให้ฉัน” ปริญคว้าเชือกด้วยมือทั้งสอง และพร้อมที่จะตายกับมีนาได้ทุกเมื่อ

“ตกลง นายดึงเธอขึ้นซะ แล้วฉันจะคืนให้นาย” ระหว่างที่พลพูด เขาพยายามเข้าใกล้เขา “ฉันช่วยนายดึงเธอขึ้นมาด้วยกัน นายต้องแน่ใจว่าเธอไม่เป็นอะไรก่อน แล้วฉันค่อยคืน ET Group ให้นาย”

ปริญยิ้มอย่างประชดประชัน และพูดอย่างใจร้อนว่า: นายคิดว่าฉันเป็นคนโง่จริงๆเหรอ ถ้าฉันดึงเธอขึ้นมา นายจะคืน ET Group ให้ฉันงั้นเหรอ”

มือของเขากระตุกไปทีหนึ่ง มีนาก็กระแทกเข้ากับหน้าผาอีกครั้ง

เมื่อพลเห็นเขาน่าจะมีภาวะทางจิตเล็กน้อย และตอนนี้จิตใจของเขาอยู่ในสภาพที่ผิดปกติ

“โอเคๆ เอกสารอยู่ที่ไหน ฉันจะเซ็นมันเดี๋ยวนี้ นายใจเย็นๆก่อน อย่าตื่นเต้น” พลทำได้แค่พยายามทำให้อารมณ์ของเขาสงบลง

ปริญเอียงศีรษะไปทางในห้องและพูดว่า: “ในกระเป๋าที่ฉันนำมา นายไปเอามันออกมาเซ็นชื่อซะ”

“โอเค……” ก่อนที่พลจะพูดจบ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

“เปิดประตู รีบเปิดประตู นี่คือเจ้าหน้าที่ตำรวจ!”

อารมณ์ของปริญตื่นเต้นในทันที “นายแจ้งตำรวจแล้ว? ดูเหมือนว่านายไม่สนใจชีวิตของเธอเลย!“

“เปล่า ไม่ใช่ฉัน ฉันไม่ได้แจ้งตำรวจ!” พลพยายามเถียงอย่างสุดความสามารถ ทีแรกไม่รู้ว่ามีนาจะถูกมัดไว้นอกระเบียงแบบนี้ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ให้ม่อนโทรแจ้งตำรวจหรอก

“นายยังโกหกฉันอีก!” สีหน้าของปริญบิดเบี้ยว และเกือบจะสูญเสียการควบคุม เขาโยนมีดผลไม้ในมือทิ้ง และเตรียมที่จะปล่อยเชือกในมือออก “นายแย่งทุกอย่างไปจากฉัน ฉันก็จะให้ผู้หญิงของนายตายไปพร้อมกับฉัน!”

ตำรวจที่อยู่ด้านนอกเคาะประตูแต่ไม่มีการตอบรับ และกำลังจะบุกเข้าไป