บทที่ 399 อย่าหลอกฉันอีก

นานาพลิกมือมากุมมือเขาไว้ พูดเบาๆว่า: “คุณช่วยฉันดูเขาได้ชัด แต่เขาก็เป็นคนที่ฉันเคยรัก ต่อให้ฉันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก แต่ก็ทนดูเขาตายต่อหน้าไม่ได้ ความจริงแล้วตอนนี้ฉันไม่รักใครแล้ว มองทะลุแล้วก็จะเข้าใจได้ว่าถ้ารักแล้วก็จะทำให้เราทุกข์”

“เดี๋ยวฉันเรียกรถพยาบาล ส่งเขาไปโรงพยาบาล ช่วยชีวิตเขาไว้ คุณจะได้รู้สึกดีหน่อย” พลพูดอย่างสงสารเธอว่า: “บนโลกนี้มีเพียงผมที่รักคุณที่สุด เข้าใจคุณ เมื่อก่อนเห็นสุนัขและแมวจรจัด ตายยังร้องไห้เสียใจเป็นวัน”

นานาพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้สั่น ขอแค่มาร์ชปลอดภัยก็ดีแล้ว

พลโทรศัพท์อีกครั้ง สั่งให้ม่อนเป็นคนไปจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง วางสายแล้วพูดอย่างภูมิใจว่า: “เฮ้ย คุณช่างใจดีจัง ถ้าเป็นผมผู้ชายเลวๆอย่างมันผมจะทำให้มันตายไปเลย”

นานาใจเย็นลง คิดดีแล้ว แค่มาร์ชปลอดภัยไม่มีปัญหาอะไร เธอก็จะเล่นตามเกมของพล จะทำให้มันไม่สามารถดิ้นหลุดจากกฎหมายได้

พลจับคางเธอไว้เบาๆ พูดอย่างอ่อนโยนว่า: “คนที่รักคุณที่สุดในโลกคือผมเอง และจะไม่เปลี่ยนไปตลอดกาลก็คือผม คุณจำคำที่เคยพูดกับผมไว้ได้ไหม และจะไม่เปลี่ยนใจไปจากผม”

นานาพูดด้วยสีหน้าเหมือนคนที่ใจแตกสลาย จ้องหน้าเขาพร้อมพูดว่า: “คุณกับมาร์ชก็ไม่ต่างกัน เขารังเกียจฉัน แต่คุณเคยหลอกฉัน คุณยัง ยังคิดที่จะให้ฉันกินยาให้ฉันกลายเป็นคนปัญญาอ่อน คุณยังกล้ามาพูดว่ารักฉันที่สุด”

ถ้าเธอต้องเกี่ยวพันกับพลต่อ คงต้องตายกันไปข้าง ต่อให้เธอต้องตายก็จะให้ พล ได้รับโทษอย่างสาสม

ต้องให้เขาแน่ใจว่าเธอกับมาร์ชหมดรักกันแล้ว พร้อมทั้งสิ้นหวังต่อเขาด้วย

พล รีบอธิบายว่า: “คุณฟังใครพูด โซฟีหรือดาว พวกเขาไม่รู้อะไรเลย ชอบพูดไปเรื่อย ฉันแค่ไม่อยากให้คุณฟื้นความทรงจำ อยากให้คุณลืมมาร์ชไปเลย แต่ไม่ถึงกับทำร้ายคุณ ตอนนั้นผมให้หมอจอห์นหาสาเหตุที่ทำให้ความเจ็บปวดลดน้อยลงที่สุด”

นานาไม่อยากฟังคำแก้ตัวของเขา คิดในใจว่ามาร์ช อยู่บนเวทีมวย แล้วเซทท์ล่ะอยู่ที่ไหน เขาก็โดนพลจับไป ตกอยู่ในอันตรายไหม

ในขณะที่ยังไม่รู้สถานการณ์ เธอไม่จะไปถามข่าวของเซทท์กับพลก่อน คอยเตือนตัวเองต้องอดทนไว้

พลสังเกตเห็นเธอเหม่อลอย พูดอยู่ข้างหูว่า: “นานา จะให้ผมทำยังไงคุณถึงจะเชื่อว่าผมรักคุณมากแค่ไหน หรือจะให้ผมคว้าหัวใจออกมาให้คุณดูเหรอ”

นานาแสยะยิ้มแล้วเอานิ้วมือจี้ไปตรงหัวใจ ว่า: “ตั้งแต่เราได้พบกันอีกครั้ง คุณก็หลอกฉัน แล้วจะให้ฉันเชื่อคุณได้ยังไง คุณแค่ต้องการให้ฉันอยู่เคียงข้างคุณ สำหรับที่ว่ารักฉันที่สุดคำพวกนี้ไม่ต้องพูดแล้ว ได้ยินแล้วอยากอ้วก”

“นานา คุณฟังผมพูด ผมอธิบายให้คุณได้นะ เรื่องบางอย่างผมไม่ตั้งใจหลอกคุณ แค่กลัวว่าถ้าคุณรู้ความจริง แล้วจะหนีผมไป”

นานาพูดอย่างไม่แคร์ว่า: “พวกเราหมดความจริงใจต่อกันนานแล้ว คุณไม่ต้องพูดว่ารักหรือไม่รักอีก”

“คุณต้องการความจริงเหรอ ผมเล่าความจริงให้คุณฟังทั้งหมด อยากรู้อะไรผมบอกคุณทั้งหมด” เขากุมมือเธอไว้แน่น

ใช่ หลังจากที่เธอหนีไป เขาหวังว่าจะหาเธอเจอ พาเธอกลับมาอยู่ข้างกาย

ถ้าเธอกลับมาแล้ว เขาไม่ใช่แค่ต้องการตัวเธอ ต้องการหัวใจทั้งดวงของเธอด้วย

นานาก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะต้องพัวพันกับเขามานานเท่าไร แต่ก็ห้ามอ่อนแอขอร้องเขาอย่างเดียว

ถ้าเขาห่วงเธอจริง งั้นฉันก็เป็นจุดอ่อนของเขา เธอต้องตั้งสติใช้โอกาสนี้ดีๆ ตอนที่เขาเผลอ จะรีบหาหลักฐานที่เขาทำผิดกฎหมาย

“แล้วแต่คุณอยากเล่าอะไร แต่อย่ามาหลอกฉัน”

พลโอบกอดเธอไว้ เล่าให้เธออย่างละเอียด เรื่องที่ไม่เคยเล่าให้เธอฟังมาก่อน

นานาซบอยู่กับเขา ฟังอย่างตั้งใจ คิดแต่จะหาอะไรได้จากสิ่งที่เขาเล่า

……

พริบตาเดียว10วันก็ผ่านไปแล้ว มีนานั่งอยู่ริมหน้าต่างของห้องนั่งเล่นบนดาดฟ้า มองดูดาวเต็มท้องฟ้า

ค่ำคืนแบบนี้ ทำให้เธอคิดถึงเมื่อหลายปีก่อนที่คฤหาสน์ตระกูลธวัชพลังกร เธอชอบนั่งชิงช้าที่สวนดอกในยามค่ำ

ทุกครั้งมาร์ชชอบแอบย่องอย่างเงียบๆมาอยู่หลังเธอ ทันใดก็ผลักชิงช้าให้สูงขึ้น ทำให้เธอตกใจจนใจเต้นตุบ ๆ