บทที่ 401 ฉันช่วยเธอได้

เซทท์รีบตอบ: “ดีครับ เยี่ยมมากเลยครับ พวกเราสามคนตั้งแต่แยกย้ายออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ยังไม่เคยได้ออกไปเที่ยวด้วยกันเลย”

“ใช่” พลหันไปมองนานาถามว่า “แล้วเธอว่าไง”

นานาไม่ได้แสดงความดีใจออกมา ว่า: “แล้วแต่พวกคุณนะ ฉันขอไปห้องน้ำก่อน”

พูดพร้อมจะลุกขึ้น พลรีบถามขึ้นว่า: “อยากกินเค้กอะไร แล้วดื่มอะไรดี เดี๋ยวผมไปสั่ง”

นานายิ้มตอบว่า: “แล้วแต่” ก็เดินจากไปเลย

เซทท์แกล้งทำเป็นไม่รู้อะไรถามว่า: “พี่พลครับ ทำไมพี่นานาไม่เหมือนเมื่อก่อนครับ เหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย ทำไมเย็นชากับพวกเราจัง เอ่อใช่ ว่าแต่พี่หาเธอเจอได้ยังไง”

พลมองหน้าเขา หัวเราะแล้วพูดว่า: “เธอไปอยู่ข้างนอกนานเกิน พึ่งกลับมาอยู่กับพี่เลยยังไม่ค่อยชิน”

“ผมก็ว่าแหละครับ พี่กับพี่นานาเป็นคู่บุพเพสันนิวาส ไม่มีอะไรมาแยกพวกพี่ออกจากกันได้”

“ใช่ มันเป็นพรหมลิขิตของพวกเรา”

เซทท์ดื่มกาแฟที่สั่งมาก่อนจนหมดแก้ว ว่า: “ผมก็ขอไปห้องน้ำก่อน พี่พลช่วยผมสั่งเค้กเกาลัดชิ้นหนึ่งนะครับ”

พลพยักหน้ารับ มองตามหลังไปแล้วก็มีรอยยิ้มเยือกเย็นที่มุมปากโผล่ขึ้น

เซทท์ไปถึงห้องน้ำ ก็ตรงไปยังห้องน้ำหญิง ยังดีที่มี นานา อยู่คนเดียว

มีนายืนอยู่หน้าอ่างล้างมือเหมือนกำลังจะเติมเครื่องสำอาง แต่ความจริงกำลังคิดอยู่ว่าทำยังไงถึงจะช่วยเซทท์ได้

จู่ ๆ ก็เห็นเซทท์ผลักประตูเข้ามา ทำให้เธอตกใจ ยังดีที่ไม่ได้ร้องเสียงดังออกมา เซทท์ทำมือส่งสัญญาณให้เธออย่าส่งเสียงดัง

เขาดึงเธอเข้าไปห้องหนึ่ง แล้วปิดประตูพูดว่า: “พี่นานา ทำไมพี่กลับมาอยู่กับพลเองล่ะ”

“ไม่ใช่ฉันกลับมาเอง เขารู้ว่าฉันอยู่เมืองD แล้วให้ม่อนไปรับฉันกลับมา และยังใช้มาร์ชมาข่มขู่ฉัน”

เซทท์พูดขึ้นว่า: “ถึงว่าทำไมเขาถึงปล่อยมาร์ชไป”

“มาร์ชเป็นอะไรมากไหม เขาโอเคไหม”

เซทท์พูดว่า: “ฉันติดต่อชาร์วีแล้ว ให้เขาหาทางย้ายมาร์ชไปโรงพยาบาลที่เมือง C น่าจะปลอดภัย แผลภายนอกไม่เท่าไร

แต่กระดูกหักหลายที่ ถ้าจะให้หายต้องใช้เวลาสักระยะ”

นานาก็ยังเป็นห่วงอย่างกังวลพูดว่า: “เซทท์ลองหาทางติดต่อชาร์วีได้ไหม อย่าให้มาร์ชเขารู้ว่าฉันอยู่กับพล ให้เขาคิดว่าฉันอยู่ที่เมือง Dตลอด ฉันกลัวว่าเขาจะย้อนกลับมาหาที่ตายอีก”

“ผมเข้าใจ” ตอนแรกเซทท์ไม่เห็นด้วยกับแผนการของนานา แต่ตอนนี้ก็กลายเป็นแบบนี้ ถ้ามาร์ชรู้ความจริงรับรองได้ว่าเขารับไม่ได้แน่ ๆ

นานาถามอย่างไม่เข้าใจว่า: “เกิดอะไรกับแผนการของเซทท์และมาร์ช ทำไมเขาถึงโดนพลรู้ทัน และยังไปชกมวยอีก”

“เดิมพวกเราวางแผนดีแล้ว เขาไปล่อให้ พลลดความระวังลง แล้วผมก็หาทางไปเอาหลักฐานที่ทรอยทิ้งไว้ แต่ไม่คิดว่าเขาจะหลงกลพล เลยถูกส่งไปชกมวยใต้ดิน”

นานารีบถาม: “แล้วเซทท์ได้หลักฐานมาไหม?”

“เอาได้แล้ว” เซทท์เอาUSBออกมา1อันว่า: “นี่ครับ แต่ตอนนี้ผมยังไม่กล้าส่งมอบให้ใคร เพราะยังหาตำรวจที่เป็นสายไม่เจอ เกรงว่าจะส่งให้กับคนของพล ทุกอย่างก็เสียเวลาเปล่า”

“แต่พลมันรู้ร่องรอยของฉันตามฉันจนเจอ ก็คงจะสงสัยเซทท์แน่ ๆ ถ้าเซทท์ยังอยู่ที่นี่ต่อมันอันตรายมาก ใครจะไม่รู้ว่ามันจะทำอะไรกับเซทท์อีก ทางที่ดีเซทท์กลับเมืองCไปก่อน เพื่อความปลอดภัย” นานาพูดอย่างกังวลเบาๆ

เซทท์เอาUSBในมือยัดใส่มือนานาว่า: “อันนี้พี่เก็บไว้ เก็บไว้กับพี่ปลอดภัยที่สุด ตอนนี้ผมยังกลับไปไม่ได้ ต้องหาคนที่เป็นสายให้เจอก่อน ต้องเอากฎหมายมัดตัวมัน นี่เป็นหน้าที่ของผม......”