บทที่ 491 ทุกการขมวดคิ้วและรอยยิ้ม

นานารู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่โรซี่ไม่ได้ขึ้นกล่าวสุนทรพจน์บนเวทีเดียวกันกับพ่อแม่ของเธอ แต่มันเป็นการกระทำที่ชาญฉลาดสำหรับเคนท์ ที่ให้โรซี่ไม่ทำตัวเป็นจุดสนใจในเวลานี้

ข่าวงานฉลองครบรอบร้อยปีของตระกูลกรภัควัฒน์ในวันพรุ่งนี้คงจะบดบังข่าวอื้อฉาวของโรซี่ และคิดว่าในอีกไม่กี่วันข้างหน้าสื่อใหญ่ต่างๆจะเปิดเผยอดีตอันรุ่งโรจน์ของVE Group ซึ่งจะทำให้VE Group มีชื่อเสียงขึ้น

หลังจากพิธีเสร็จสิ้น อาหารเย็นแบบบุฟเฟ่ต์ค่อยเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ และชุดราตรีที่กิ่งใส่ก็กลายเป็นประเด็นพูดคุยในหมู่คุณหญิงและลูกคุณหนูในงาน

ในไม่ช้าพวกเขาก็รู้ว่าชุดที่สวยงามนี้ออกแบบโดยมีนา เมื่อพวกเขาพบว่าเธอเป็นภรรยาของมาร์ชและอยู่ในงานด้วย คุณหญิงและคุณหนูที่ไม่คุ้นเคยกับเธอต่างวิ่งเข้ามาล้อมรอบเธอ แย่งชิงให้มีนาช่วยออกแบบชุดราตรี

มาร์ชเห็นว่าเธอกลายเป็นจุดสนใจของผู้หญิงที่อยู่ที่นั่น เขาจึงไม่รบกวนการทำงานของเธอ และไปรวมตัวกับเพื่อนและพูดคุยกันที่อีกด้านหนึ่ง

มีคุณหญิงร่างท้วมรีบถามเธอว่า: “เมื่อกี้คุณบอกว่าสตูดิโอของคุณชื่ออะไรนะคะ”

“เอนเจลแฟชั่นค่ะ” นานาตอบทันที

“แล้วคุณคิดว่าสามารถช่วยฉันออกแบบชุดราตรีแบบคุณหญิงกิ่งได้ไหมคะ? ฉันชอบสไตล์ที่เธอใส่”

นานายิ้มและพูดว่า: “ถ้าคุณว่างก็มาที่สำนักงานของฉันได้ ฉันจะช่วยคุณตัดเย็บชุดที่เหมาะกับตัวกับคุณ”

คุณหญิงอ้วนกล่าวว่า: “ฉันอยากได้แบบเดียวกันกับคุณหญิงกิ่งเท่านั้น ไม่เอาแบบสไตล์อื่น”

คุณหญิงคนอื่นก็พูดคล้อยตามว่า: “ใช่ๆ เราชอบแบบสไตล์ของคุณหญิงกิ่ง”

“ฉันต้องขอโทษด้วยค่ะ สำนักงานของฉันจะไม่ออกแบบชุดเดียวกัน เป้าหมายของเราคือการออกแบบชุดที่ไม่ซ้ำใคร ตามลูกค้าที่แตกต่างกันและออร่าที่ต่างกัน” นานาอธิบาย “ถ้าออกแบบเหมือนกัน พวกคุณไม่กลัวว่าจะซ้ำชุดในงานที่สำคัญๆเหรอคะ?”

บางคนเห็นด้วยกับคำพูดของเธอ และบางคนไม่เห็นด้วยกับคำพูดของเธอ

คนไม่เห็นด้วยกล่าวว่า: “ซ้ำชุดกับคุณหญิงกิ่งแล้วจะเป็นไรไป เธอมีฉันก็ต้องมีด้วย ถึงจะสามารถแสดงว่าตระกูลของเราไม่ได้ด้อยไปกว่าตระกูลกรภัควัฒน์ ยิ่งไปกว่านั้น พอใส่ชุดเดียวกันแล้วถึงจะรู้ว่าความสวยและออร่าของใครดีกว่า”

นานายอมแพ้กับคุณหญิงที่มีความคิดเช่นนี้ นี่ชอบเปรียบเทียบกันจนถึงจุดนี้เลย

นานาตอบขอโทษว่า: “ขอโทษด้วยจริงๆ คำขอแบบนี้สตูดิโอเอนเจลแฟชั่นของเราไม่สามารถทำได้ เรามีหลักการของเรา หากต้องการให้ฉันออกแบบชุดแฟชั่นที่ไม่เหมือนใคร คุณสามารถเข้ากลุ่มลูกค้าของสำนักงานหรือคุณสามารถเพิ่มข้อมูลติดต่อของฉันได้ตลอดเวลา”

ชุดราตรีของกิ่งช่วยให้เคนท์มีหน้ามีตาในคืนนี้ได้จริงๆ ในขณะที่เคนท์กำลังพูดคุยและหัวเราะกับยักษ์ใหญ่หลายคนในเมืองC เขาบังเอิญถามกิ่งว่า: “ดีไซเนอร์ที่ออกแบบชุดราตรีนี้คือใคร อยู่ในงานเลี้ยงด้วยไหม?”

กิ่งจำใจต้องชี้ไปทางนานา และพูดว่า: “คือผู้หญิงที่สวมชุดสีน้ำเงินนั้น”

เคนท์มองจากระยะไกล และเมื่อเขาเห็นพวกคุณหญิงต่างล้อมรอบมีนาไว้ ดวงตาของเขาอดไม่ได้ที่จะมองไปที่เธอ “คือเธอเหรอ?“

กิ่งก็ชอบชุดนี้มาก แต่เธอไม่คิดว่าคืนนี้ชุดของเธอจะดึงดูดผู้คนมากมายขนาดนี้ จนทำให้เคนท์สังเกตเห็นมีนา และเธอกลัวว่าเขาจะเห็นอะไรบางอย่าง

“ใช่ คุณไม่รู้จักเธอเหรอ? เธอคือคนที่ทำให้มาร์ชทิ้งโรซี่ไปในวันแต่งงาน จนทำให้ตระกูลกรภัควัฒน์เราต้องเสียหน้า” กิ่งคิดว่าถ้าพูดแบบนี้แล้ว จะทำให้เคนท์เกลียดมีนา และไม่สนใจมีนา

“คือเธอเหรอ?” เคนท์ขมวดคิ้ว ในวันแต่งงานเขาไม่ได้สนใจว่าผู้หญิงคนที่มาร์ชชอบมีหน้าอย่างไร คนที่เขาสนใจคือลูกสาวของเขาเอง และพฤติกรรมที่ไร้สาระของมาร์ช

เขาถามกิ่งกลับ “ในเมื่อเธอรู้ว่าเธอคือคนที่ทำให้ตระกูลกรภัควัฒน์ต้องอับอาย แล้วยังจะไปให้หาเธอออกแบบชุดราตรีอีก เธอทำอะไรไม่มีขอบเขตตั้งแต่เมื่อไหร่?