บทที่ 674 ทะนุถนอมสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

“แต่ฉันลืมคำนึงถึงอายุของเขา ทำบรรยากาศให้สนุกครึกครื้นเกินไป……”

“พอแล้ว เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเธอเลยแม้แต่น้อย โรคหัวใจของเขาอาการหนักมากอยู่ก่อนแล้ว และสามารถกำเริบได้ตลอดเวลา เมื่อวันก็แค่บังเอิญอาการกำเริบขึ้นมาเท่านั้นเอง” มีนารีบกำจัดความคิดแบบนี้ของเธอทิ้งเสีย

อันดารู้สึกสบายใจขึ้นเยอะเลยจึงพูดขึ้นว่า： “โอะ เป็นแบบนี้เองเหรอ เมื่อคืนหลังจากที่ฉันส่งเซทท์แล้ว ตอนแรกกะจะเก็บเสื้อผ้าไปหาเซทท์เลย แต่หลังจากกลับมา ได้ยินป้าโบว์พวกเขาเล่าว่าคุณลุงโรคหัวใจกำเริบ พวกคุณตามไปที่โรงพยาบาลกันหมดแล้ว ฉันไม่ไว้ใจ จึงอยู่ต่ออีกหนึ่งคืน วันนี้ก็จะเตรียมตัวย้ายไปอยู่กับเซทท์แล้ว”

“พวกเราไม่ได้ไล่เธอสักหน่อย เธอรีบร้อนย้ายออกไปทำไม……” เมื่อมีนาพูดคำพูดนี้ออกมา รู้ทันทีว่าตัวเองพูดผิดไปแล้ว จึงรีบพูดแก้ไขออกมา “พวกเรารบกวนเวลาของเธอกับเซทท์มาครึ่งปีกว่าแล้ว ดูสิฉันเลอะเลือนแค่ไหน เธอควรไปอยู่เคียงข้างเซทท์แล้ว พวกเราไม่รีบ แต่เซทท์ต้องรีบแน่ๆ”

อันดาหน้าแดงขึ้นมาทันที พูดออกมาอย่างปากแข็งว่า： “เขามีอะไรต้องรีบด้วย ทุกวันนอกจากงานก็ยังเป็นงานอีก”

“เธอพูดเหมือนเขาเป็นหุ่นยนต์ เขาไม่มีอารมณ์และความปรารถนาเลยเหรอ” มีนาหัวเราะเยาะเธอออกมา “เธอรีบไปเถอะ กระเป๋าเยอะไหม เดี๋ยวให้ปาร์คขับรถไปส่งเธอ”

“แต่ว่างานศพคุณลุงต้องการให้ฉันช่วยอะไรไหม ต้องการให้ฉันอยู่ต่ออีกหน่อยไหม”

“ไม่ต้อง มีฉันและมาร์ชอยู่ทั้งคน เมื่อถึงตอนนั้นถ้ามีอะไรให้ช่วยจะติดต่อพวกเธอเอง” มีนาผลักเขาให้ไปเอากระเป๋าในห้อง คิดในใจว่าอย่าให้เรื่องของตัวเองไปกระทบต่อพวกเขาทั้งสองคนอีกเด็ดขาด

เธอสั่งแก้วไปตามปาร์คให้เตรียมรถให้เรียบร้อย หลังจากส่งอันดาเสร็จแล้ว ถึงได้นั่งลงบนโซฟาตรงห้องรับแขก มองดูตาณที่นั่งอยู่บนรถเข็นเด็กไม่ร้องไห้และไม่งอแงเลย จึงอุ้มเขาขึ้นมา

เจ้าตัวเล็กนี้ไม่กลัวคนแปลกหน้าเลย แถมยื่นมือมาจับเธออีก

เธอจับมือเล็กของเขาไว้ จูบลงไปอย่างเต็มที่ หยอกล้อเขาเล่นแล้วพูดขึ้นว่า： “นายเป็นเด็กดีกว่าน้องสาวเยอะเลย พวกนายคลอดออกมาจากท้องเดียวกันหรือเปล่า ทำไมถึงต่างกันราวฟ้ากับดิน”

ถึงแม้ตาณจะฟังไม่เข้าใจว่าเธอพูดอะไร แต่ก็ยิ้มให้กับเธอ

แก้วเดินเข้ามาจากข้างนอก เห็นมีนาเล่นกับตาณอย่างสนุกจึงพูดขึ้นว่า： “คุณชายรอง ไม่ดื้อเลย เลี้ยงง่าย บางครั้งถือของเล่นไว้ก็เล่นเองได้ครึ่งค่อนวัน”

“เขาเหมือนอธิตอนเด็ก” มีนาถอนหายใจออกมา ตอนนั้นเธอต้องหางานทำ ต้องเลี้ยงลูกไปด้วย บางครั้งดูแลไม่ทั่วถึง ตอนอธิยังเด็กก็อยู่บ้านคนเดียว เป็นเด็กดีไม่ร้องไห้งอแงเลย

เธออุ้มตาณไว้ คิดถึงคำพูดของเคนท์ก่อนตาย อยากให้ตาณเปลี่ยนนามสกุลเป็นกรภัควัฒน์ และหลังจากนั้นให้เขาเป็นทายาทสืบทอดVE Group

แม้แต่ทายาทสืบทอดเคนท์ก็ได้คิดไว้ก่อนแล้ว เขาไม่ต้องการให้ลูกในท้องของเลขาขิมเป็นทายาทสืบทอด เป็นเพราะกังวลระหว่างช่วงเวลาที่เติบโตของเด็ก อำนาจที่แท้จริงของVE Groupจะตกไปอยู่ในมือของเลขาขิม

เมื่อวันเธอฟังที่มาร์ชวิเคราะห์ ก็พอจะเข้าใจถึงความสัมพันธ์น่ากลัวที่มี

แต่ให้ตาณเปลี่ยนนามสกุล มาร์ชจะยอมไหม？

ตอนนี้เลขาขิมอยู่ที่ไหน มีนาส่งตาณคืนให้กับแก้ว มองดูรายชื่อในแฟ้มเอกสารที่ต้องติดต่อมาในงานศพ

มาร์ชได้ลงรายชื่อของเลขาขิมอยู่ในนี้ด้วย แต่ช่องใส่เบอร์โทรศัพท์ว่างเปล่า แถมมีเครื่องหมายคำถามอยู่ด้วย ดูเหมือนมาร์ชจะหาช่องทางติดต่อเธอไม่ได้เหมือนกัน

เวลานี้โทรศัพท์ของมาร์ชดังขึ้นมาทันที มีนารีบรับสายขึ้นมา เป็นคนที่รับผิดชอบตกแต่งงานศพโทรมา ฝ่ายตรงข้ามถามความคิดเห็นของเธอเสร็จก็วางสายลง

มีนามองดูรายละเอียดแต่ละรายการที่เกี่ยวข้องกับงานศพ ที่จะประกาศให้คนนอกรู้ เพื่อสร้างเสถียรภาพของVE Groupให้มั่งคง เพื่อให้งานศพเป็นไปอย่างราบรื่น……เพราะมีเรื่องซับซ้อนอีกมากมาย และเรื่องที่ต้องทำอีกมากมาย

เธอต้องเข้มแข็งขึ้นมาให้ได้เก็บความเสียใจไว้ และร่วมมือกับมาร์ชเผชิญกับสิ่งตรงหน้าด้วยกัน

เดือนหน้า เนื่องจากการเสียชีวิตของเคนท์ และมาร์ชที่กลับมารับตำแหน่งประธานบริษัทของNX Groupอีกครั้ง