บทที่ 682 ควบคุมความรู้สึกของเธอ

สกายนึกย้อนถึงเมื่อสองปีก่อนที่แต่งงานกับภูริชแล้วไม่เคยท้อง แม่ของภูริชบังคับพวกเขาสองคนไปตรวจที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง

ในเวลานั้นภูริชไม่เต็มใจที่จะไปเลย แต่เธอกลับทำตามความปรารถนาของตระกูลเชาวกรกุล

ทั้งสองคนเข้ารับการตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลนั้น และเธอไม่เคยคิดว่าเธอจะมีปัญหาด้านการตั้งครรภ์ แต่เมื่อผลตรวจออกมาแล้ว เธอพบว่าภูริชเป็นปกติ แต่คนที่มีปัญหาคือเธอ

หลังจากเหตุการณ์นี้ ชีวิตของเธอในตระกูลเชาวกรกุลก็ยิ่งทรมานมากขึ้น แม้ว่าภูริชจะไม่พูดอะไร แต่ก็เย็นชาต่อเธอขึ้นเรื่อยๆ และญาติผู้หญิงของตระกูลเชาวกรกุลก็มักจะมาเย้ยหยันเธอ

เธอไม่สามารถสืบทอดเชื้อสายให้ตระกูลเชาวกรกุลได้ เธอจึงมักรู้สึกผิดและโทษตัวเองอยู่เสมอ ดังนั้นไม่ว่าคนอื่นจะพูดยังไง เธอก็อดทนและยังรับยาแผนจีนจำนวนมากมาดื่ม แต่ก็ไม่ได้ผล

“ที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง ฉันไปตรวจกับอดีตสามีเก่าของฉัน เขาปกติดีแต่คนที่มีปัญหาคือฉัน”

นานาจำได้ว่าในงานเลี้ยงนั้น ชาร์วีเคยเล่าเรื่องซุบซิบเกี่ยวกับสกายและอดีตสามีเก่าของเธอ จึงถามว่า: “ผู้ชายเลวที่ทอดทิ้งเธอและไปแต่งงานกับดาราหญิงคนนั้นเหรอ”

สกายตอบเสียงอืมด้วยความรังเกียจ

นานาพูดอย่างดูถูกทันทีว่า: “พอเธอหายดีแล้ว เธอค่อยหาโรงพยาบาลใหญ่ตรวจอีกที ไม่แน่ว่าคนที่มีปัญหาอาจเป็นอดีตสามีเก่าของเธอ แต่เธอไม่มีปัญหาอะไร เขาจงใจให้หมอในโรงพยาบาลเอกชนที่เขารู้จักบอกว่าเป็นปัญหาของเธอ อันที่จริงเขาเกี้ยวพาราศีเธอ”

“เกี้ยวพาราศีอะไร? ไม่หรอก เขาจะทำแบบนั้นทำไม?” สกายรู้สึกปวดท้องตุบๆ

นานารู้สึกว่าเธอไร้เดียงสาและใจดีเกินไป จึงบอกกับเธอว่า: “เธอถูกผู้ชายเลวคนนั้นหลอก เขาหลอกเธอแล้วใช้ควบคุมความรู้สึกของเธอ”

“เขาทำเกินไปแล้ว…… เขาโกหกฉันแบบนี้ได้ยังไง……” สกายพูดแล้วเอามือทาบที่ท้อง และเหงื่อก็ไหลออกมาที่หน้าผากของเธอ

นานารีบพูดว่า: “ใจเย็นๆ รอเธอหายดีแล้วค่อยว่ากันอีกที”

ในเวลานี้ พยาบาลคนหนึ่งเข้ามาพร้อมกับใบสั่งหมอและขวดฉีดยา แล้วพูดกับนานาว่า: “คุณเป็นครอบครัวของเธอหรือเปล่าคะ”

นานาพยักหน้าอย่างรวดเร็วและพูดว่า: “เป็นเพื่อนกัน คุณมีอะไรก็บอกฉันได้ ฉันช่วยเธอดำเนินเอกสารต่างๆ”

“ค่ะ หมอบอกว่าเธอโชคดีที่ส่งมาทันเวลา จึงไม่มีปัญหาร้ายแรงอะไร มดลูกก็สะอาดแล้ว แต่มีการสูญเสียเลือดบ้าง ดังนั้นควรเพิ่มสารอาหารให้มากๆนะคะ”

“ได้ค่ะ ฉันจะช่วยให้เธอหายป่วยให้เร็วที่สุดค่ะ”

พยาบาลพูดเสริมว่า: “และหมอบอกมาว่าเธอต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเป็นเวลาสองวันเพื่อสังเกตการ ถ้าไม่มีการอักเสบหรือติดเชื้อ เธอก็สามารถกลับไปพักฟื้นได้แล้วค่ะ”

“ได้ค่ะ เราจะพักที่โรงพยาบาล ฉันจะดำเนินเอกสารเข้าพักรักษาในโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้”

พยาบาลตอบตกลงอีกครั้ง จากนั้นก็ให้น้ำเกลือสกายและถามเธอว่าไม่สบายตรงไหนรึเปล่า

สกายพูดเบาๆ: “ก็ดีค่ะ แต่ยังรู้สึกปวดท้องตุบๆบ้าง”

“นี่เป็นปฏิกิริยาปกติ คุณทำตัวให้ผ่อนคลายและนอนหลับฝันดีได้ เดี๋ยวพอฉีดต้านการอักเสบเหล่านี้เสร็จแล้วก็จะดีขึ้นบ้างค่ะ” พยาบาลพูดขณะฉีดยาให้เธอ “ฉันจะไปเตรียมห้องให้คุณค่ะ”

นานาเหลือบมองสกายอีกครั้ง ลักษณะที่อ่อนแอและซีดขาวของเธอดูน่าสงสารมาก ไม่ต้องพูดถึงชาร์วีหรอก แม้แต่ผู้หญิงก็ยังรู้สึเวทนาเธอเลย

ทันทีที่เธอออกจากห้องฉุกเฉิน มาร์ชที่รออยู่ข้างนอกก็ถามทันทีว่า: “อาการของผู้หญิงคนนั้นเป็นอย่างไรบ้าง และมีที่มาอย่างไร”

“โชคดีที่ไม่มีอะไรร้ายแรง พยาบาลบอกว่าต้องดำเนินเข้าพักรักษาตัวที่โรงพยาบาล……”

ก่อนที่นานาจะพูดจบ ชาร์วีก็ลุกขึ้นยืนทันทีและพูดว่า: “ฉันไปทำเอง พวกเธอช่วยฉันดูเธอด้วย”

มาร์ชอยากวิ่งตามเขาไป แต่ถูกนานาหยุดไว้

นานาคว้าเขาไว้แล้วพูดว่า: “ฉันเคยเห็นผู้หญิงคนนี้มาก่อน เธอเป็นคนไร้เดียงสาและใจดีมาก”