บทที่ 72 ผลตรวจการตั้งครรภ์

วันเกิดปีเจ็ดสิบแปดของนายท่านตระกูลธวัชพลังกร ได้จัดงานเฉลิมฉลองในร้านอาหารจีนที่นายท่านชื่นชอบ

ยังไม่ถึงวันเกิดครบรอบแปดสิบปี ดังนั้นจึงเชิญแค่คนในครอบครัวของตัวเอง และเพื่อนที่สนิทกันมากเท่านั้น

ชาร์วีขับรถส่งมาร์ชและมีนาไปถึงที่ร้านอาหาร ตอนที่มีนาลงมาจากรถ ก็เห็นรถสองคันของตระกูลจรัลพรไพศาล ดูเหมือนว่าคืนนี้นอกจากคนในตระกูลธวัชพลังกร ปริญพวกเขาก็มาด้วย

ฝ่ามือของเธอเต็มไปด้วยเหงื่อโดยไม่รู้ตัว คาดไม่ถึงว่างานเลี้ยงวันเกิดของนายท่านตระกูลธวัชพลังกรจะเชิญคนของตระกูลจรัลพรไพศาลมาด้วย ในเมื่อตระกูลจรัลพรไพศาลมีรถสองคันมา ถ้าอย่างนั้นคนที่มาไม่เพียงแค่ปริญคนเดียวมั้ง?

เธอกำลังครุ่นคิดอยู่ ไม่ทันได้ระวังธรณีประตู เกือบจะสะดุดล้ม โชคดีที่มาร์ชประคองอยู่เคียงข้างอย่างมั่นคง

“คนของตระกูลจรัลพรไพศาลก็มาได้ประจวบเหมาะพอดี เธอควรทำยังไงก็ทำอย่างนั้น คนทั้งสองตระกูลไม่ต้องนัดเวลาทานข้าวกันอีก คืนนี้ก็สามารถจัดการเรื่องงานแต่งของพวกเขาต่อหน้าต่อตากันได้ไม่ใช่เหรอ”มาร์ชมองความกังวลของเธอออก และกระซิบพูดที่ข้างหูของเธอ

มีนาสงบสติอารมณ์ รู้สึกว่าสิ่งที่มาร์ชพูดนั้นมีสมเหตุสมผล

แม้ว่าครีมจะพูดอยู่ตลอดว่าไม่อยากให้คนในตระกูลจรัลพรไพศาลรู้ก่อน แต่คนในตระกูลธวัชพลังกรรู้ว่าเธอตั้งท้องเลือดเนื้อเชื้อไขของธารณ์ คนในตระกูลจรัลพรไพศาลก็คงจะรู้ในไม่ช้า ทั้งสองตระกูลก็แสดงท่าทีต่อหน้าได้พอดี สำเร็จหรือไม่ก็ดูคืนนี้

ในร้านอาหารจีนทั้งหมดถูกล้อมโดยตระกูลธวัชพลังกร ชั้นแรกว่างเปล่า งานเลี้ยงวันเกิดของนายท่านจัดขึ้นที่ชั้นสอง

มีโต๊ะกลมสไตล์จีนสองตัวอยู่ตรงกลางของชั้นสอง และเกือบจะนั่งครบกันทุกคนหมดแล้ว

คนของตระกูลธวัชพลังกรนั่งรายรอบนายท่านอยู่ที่โต๊ะหนึ่ง และญาติสนิทมิตรสหายก็นั่งอยู่ที่อีกโต๊ะหนึ่ง

ปริญกับน้ำ และครีมก็มาจริงๆด้วย แต่ไม่เห็นเจย์

มีนากวาดสายมองพวกเขาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ครีมเป็นคนลุกขึ้นมาก่อน เดินไปทางเธอ และทักทายเธออย่างอบอุ่น

เธอแค่ยิ้มอย่างขอไปที ก็เรียกพ่อแม่อีก ก็ถือซะว่าได้พบกับหน้าพวกเขา

“มาร์ช ทำไมหลานเพิ่งจะมา? มานั่งข้างย่าเร็วเข้า”นายท่านตระกูลธวัชพลังกรควักมือให้กับมาร์ชด้วยใบหน้าที่เต็มรอยยิ้ม

มีนาตามมาร์ชมานั่งลงข้างกายของนายท่าน เธอเห็นว่าคนในตระกูลธวัชพลังกรก็มาทั้งหมดแล้ว แต่ก็ไม่เห็นณนน

เธอเรียกผู้อาวุโสที่นั่งรายล้อมอยู่ด้วยกันตามมาร์ช พิมและเอนก็อยู่ในที่นั่งเช่นกัน

เมื่อมีนาเรียกพิมว่าน้าสองอย่างเป็นทางการ พิมก็เหมือนกับมองไม่เห็นเธอ และก็เหมือนไม่ได้ยินเสียงของเธอ ไม่ได้ตอบรับเลยแม้แต่น้อย

มีนาก็ไม่ได้สนใจท่าทีของพวกเธอ คิดในใจว่าการได้เจอกับพวกเขาคืนนี้ทำให้นึกขึ้นมาได้ว่า พิมสัญญาที่จะคืนเงินให้บริษัทแอมทีพอดี ยังไม่คืนครบ พรุ่งนี้ให้ฝ่ายการเงินทวงเงินได้ประจวบเหมาะพอดี

คนในตระกูลธวัชพลังกรที่กำลังนั่งด้วยกันต่างคุยกันอย่างอบอุ่น มีเพียงมาร์ชและเธอที่เงียบมาก ไม่มีอะไรจะคุยกับคนเหล่านี้

“ทำไมพี่ใหญ่ยังไม่มาอีก? มีเรื่องอะไรให้ล่าช้าหรือเปล่า?”ณภัทรเห็นว่าไม่เริ่มงานสักที มองไปทางวรรณแล้วถามอย่างไม่ตั้งใจ

วรรณพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ช่วงนี้งานในบริษัทเยอะ อาจจะมีเรื่องด่วนอะไรทำให้ล่าช้า น่าจะใกล้ถึงแล้ว”

นายท่านตะคอกอย่างไม่พอใจ“ในบริษัทจะมีเรื่องใหญ่อะไร ที่ต้องให้เขาจัดการเหรอ? ผู้บริหารคนอื่นจัดการไม่ได้เลยเหรอ?”

วรรณยิ้มแย้ม รีบส่งข้อความเร่งณนนอีก ดูว่าเขาถึงไหนแล้ว มาถึงเมื่อไหร่?

เธอก็ไม่รู้รายละเอียดว่าเกิดอะไรขึ้นในบริษัทช่วงนี้ ณนนยุ่งจนตกอยู่ในสภาพกดดันกันงานมากมาย พอกลับมาก็หน้านิ่วคิ้วขมวด บอกตามตรง ในใจของเธอก็กังวลเช่นกัน