บทที่134 อารมณ์ไม่ดี

มีนาตกตะลึงเล็กน้อย เทมป์ก็พูดอีกว่า: " คุณพึ่งเข้ามาทำงานในบริษัทไม่นานเข้าร่วมการประชุมแบบนี้ก็เป็นผลดีต่อคุณ ไม่มีผลเสียใดๆ แล้วก็จะได้เข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันของบริษัทในทุกๆ ด้านด้วย บางทีอาจจะช่วยเกี่ยวกับเรื่องการออกแบบของคุณในภายภาคหน้าด้วยก็ได้นะ "

เมื่อเธอรู้ว่าหนีไม่พ้น ก็พูดว่า: " ค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว ฉันเข้าไปกับคุณก็แล้วกัน ขอนั่งข้างๆ คุณด้วยนะคะ "

" นั่งข้างผม แล้วคุณมาร์ช...... "

" เราต่างก็เป็นฝ่ายออกแบบทั้งนั้น นั่งด้วยกันก็ไม่มีเหตุผลอะไรต้องให้คนอื่นตำหนินี่คะ " มีนาไม่อยากนั่งใกล้มาร์ชตอนประชุมเท่าไหร่ อยู่ที่บริษัทเอาความรู้สึกที่มีต่อเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวแยกกันคงเป็นผลดีต่อพวกเขาทั้งคู่

" เอาสิ "

มีนาเดินเข้าห้องประชุมไปพร้อมกับเทมป์ แล้วนั่งในตำแหน่งฝั่งขวาเยื้องไปข้างหลังจากมาร์ช

หลังจากการประชุมเริ่มแล้ว มาร์ชไม่ได้จดจ่ออยู่กับเธอเป็นพิเศษ แต่ปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน

ผู้รับผิดชอบของแต่ละแผนกต่างรายงานสภาพงานของตัวเองทีละคน มีนาได้แต่ฟังเฉยๆ เพราะไม่มีหน้าที่ต้องรายงาน

เธอเองก็แอบเหลือบตามองมาร์ช ก็ดูกระปรี้กระเปร่าดี ดวงตาไม่เหลือเค้าของความโศกเศร้าในเมื่อวาน เพียงแต่ใต้ตาดำเล็กน้อย

เมื่อคืนเขาไปไหนมานะ? คงจะไม่ได้พักผ่อนเต็มที่ล่ะสิ ถึงแม้ตอนนี้จะปิดบังได้อย่างแยบยล แต่คงหลบซ่อนมันจากสายตาเธอไม่ได้หรอก

มาร์ชที่กำลังฟังลูกน้องรายงานอยู่นั้นก็หันมามองเธอ ทำเอาเธอมองไปทางอื่นอย่างเลิ่กลั่ก

ยังดีที่หัวหน้าแผนกในแต่ละฝ่ายที่เข้าร่วมการประชุมในวันนี้ นอกจากนอร์ทกับเทมป์ที่รู้เรื่องราวในอดีตและสถานะแท้จริงของเธอ คนอื่นๆ ก็ต่างมองว่าเธอเป็นเพียงพนักงานใหม่ของฝ่ายออกแบบเท่านั้น

แต่เป็นเพราะตอนที่พึ่งเข้ามาในบริษัทใหม่ๆ เธอได้รับความสนใจจากเทมป์มาก อีกอย่างเธอก็ได้ยินพวกคำซุบซิบนินทาแล้วด้วย

ในบริษัทยังมีพวกที่ชอบปล่อยข่าวลือ ว่าความสัมพันธ์ของเธอกับเทมป์นั้นไม่ปกติ

แต่เธอกลับไม่ยี่หระ และหวังว่าหลังจากงานแถลงข่าวแฟชั่นฤดูใบไม้ผลิไปแล้ว ข่าวโคมลอยพวกนี้คงแพ้ภัยตัวเองแล้วหายไป

สำหรับตัวเธอเองแล้ว ความสามารถในการออกแบบเสื้อผ้าแฟชั่น เธอค่อนข้างมีความมั่นใจอยู่พอตัว

" มีนา มีนา เธอออกมาพูดซิ " เทมป์เรรยกเธอสองหน เธอถึงจะดึงสติกลับมา

" อะไรนะคะ? พูดอะไรนะ? " เธอนึกไม่ถึงเลยว่าจะวนมาถึงเธอที่ต้องออกไปพรีเซ้นท์ เมื่อกี้เอาแต่สนใจอย่างอื่นจนไม่ได้ฟัง

เทมป์ขำใส่เธอแล้วพูดว่า: " ไหนลองพูดเกี่ยวกับแนวคิดงานออกแบบเสื้อผ้าสตรีที่จะจัดในงานแถลงข่าวของฤดูใบไม้ผลิครั้งนี้ที พูดเกี่ยวกับแนวคิดน่ะ "

มีนาก็เริ่มเข้าใจ เทมป์เน้นย้ำเกี่ยวกับแนวคิด คือให้เธอพูดโดยประมาณ ไม่ได้บอกให้เธอพูดถึงแผนการออกแบบทั้งหมดออกไป

ก่อนหน้างานแถลงข่าว ไม่ควรให้คนอื่นๆ รู้ถึงแผนการออกแบบและรายละเอียดยิบย่อยมากจนเกินไป

เธอทำสมาธิ แล้วลุกขึ้นยืน จากนั้นก็เอาแนวคิดที่มีต่อการทำแผนการออกแบบนี้ในตอนแรกพูดออกไป

ตอนพึ่งเริ่ม หัวหน้าหลายแผนกก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่พอฟังไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกว่าน่าสนุกดี หัวหน้าฝ่ายเสื้อผ้าสำเร็จรูปก็อดไม่ได้ที่จะถาม: " แนวคิดของคุณเป็นเสื้อผ้าทันสมัย แต่ก็นำการย้อนยุค และส่วนสำคัญของสไตล์จีนใส่ลงไปด้วย แต่แบบนี้มันจะไม่ซับซ้อนยุ่งเหยิงกันจนเกินไปเหรอ? "

" คงไม่หรอกค่ะ ฉันจะปรับมันให้เข้ากับสไตล์และรายละเอียดเฉพาะ และรวมองค์ประกอบใหม่ๆ บางอย่างให้เข้ากับแฟชั่นค่ะ " มีนาอธิบาย

เทมป์ก็ช่วยเธอพูดเสริมอีกแรง: " เรื่องนี้ทุกคนวางใจได้เลยครับ งานแถลงข่าวต้องทำให้ทุกคนตาเป็นประกายแน่นอน "

" รอดู " มาร์ชที่เงียบมาตลอด ก็พูดออกมาคำสองคำ

หัวหน้าแผนกอื่นๆ ต่างพูดคล้อยตามเขาไปด้วย: " ใช่แล้ว อยากเห็นงานแถลงข่าวปีนี้แล้วล่ะ "

มีนายิ้มแล้วนั่งลง รับรู้ได้ถึงความรู้สึกของคนระดับสูงแห่งบริษัทแอมทีที่อยากให้งานออกแบบเสื้อผ้าสตรีนี่ได้รับการเปลี่ยนแปลง