ตอนที่ 1

ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ

หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ

เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

……….

นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารอะไรนักหนา

ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์

ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง

ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง

*เราเตือนท่านแล้ว

สายบัว

กับเพื่อนผัวทั้งสาม (4P)

เชียงราย พุทธศักราช 2563

เสียงรถกระบะที่เล่นมาจอดหน้าบ้านเช่าหลังเล็กท้ายซอยแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ทำให้

‘สายบัว’ หญิงสาววัยยี่สิบกว่าๆ ต้องละมือจากปลาทอดที่กำลังลอยอยู่ในกระทะน้ำมันร้อนเดือดพล่าน เดินออกมามองที่หน้าบ้าน เห็นรถกระบะสีดำคันหนึ่งวิ่งมาจอดนิ่งอยู่ที่หน้าประตูรั้วสังกะสี

“บัว… เสียงใครมา… ”

‘ชาติ’ ชายหนุ่มวัยสามสิบปีสามีของสายบัวที่กำลังนั่งอยู่บนรถเข็นคนพิการ ร้องถามเมียรัก

“ไม่รู้จักจ้ะพี่… ผู้ชายทั้งนั้นเลยพี่ ตัวใหญ่ๆ ทั้งนั้น มากันสามคน แต่ดูจากท่าทางน่าจะเป็นเพื่อนๆ ของพี่”

แม่ลูกอ่อนเดา…

หันมาตอบสามีแล้วรีบเดินออกไปยังหน้าบ้าน เข้าไปสอบถามชายแปลกหน้ากลุ่มนั้นจนได้ความว่าที่แท้แขกผู้มาเยือนก็คือเพื่อนเก่าของชาติที่เคยทำงานก่อสร้างมาด้วยกัน

ก่อนที่ชาติจะโชคร้ายได้รับอุบัติเหตุพลัดตกจากนั่งร้านจนหลังหัก กลายเป็นคนพิการมาถึงวันนี้อุบัติเหตุในครั้งนั้นทำให้ชาติต้องใช้ชีวิตอยู่บนรถเข็นมานานเป็นปี

“เฮ้ย… ไอ้ดำ ไอ้หมี ไอ้คมน์… ”

ชาติตะโกนทักทายเพื่อนเก่า เสียงดังราวกับไม่เชื่อสายตาตัวเอง ว่าวันนี้พวกมันจะมาเยือนถึงบ้านที่เชียงราย

“นี่กูตาฝาดไปหรือเปล่าวะ… ”

ชาติแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เพราะว่าตลอดปีกว่าที่มันพาครอบครัวกลับมาอยู่บนบ้านนอก ก็ไม่เคยมีเพื่อนฝูงแวะมาหาสักครั้ง ซึ่งอาจเป็นด้วยระยะทางที่ไกลและกันดารมาก เพราะว่าบ้านของชาติอยู่ในหุบเขาของหมู่บ้านแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงราย