บทที่ 1 รามือ

บทที่ 1 รามือ

“ราชาหลง ที่ทำให้โลกแห่งความมืดทางตะวันตกสั่นสะเทือน กลับรามือแล้ว!”

“ในฐานะตำนานเทพนิยายของต่างแดน เขาถึงกับยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ดรรชนีเดียวขวางฟ้า เลือกที่จะสละทิ้ง!”

โลกแห่งความมืดทางตะวันตก ข่าวเรื่องหนึ่งเสมือนระเบิดปรมาณูขนาดใหญ่ ระเบิดออกอย่างรวดเร็ว! ทุกฝ่ายต่างตกตะลึง สงสัย เสียงมากมายนับไม่ถ้วนต่างวิพากษ์วิจารณ์......

..............................................................

เขตกู๋เป่ย เป็นย่านที่อยู่อาศัยที่ดีที่สุดในเมืองหู้ไห่ในทำนองเดียวกัน ราคาที่อยู่อาศัยใน เขตกู๋เป่ย ก็แพงที่สุดในเมืองหู้ไห่เช่นกัน

ในชุมชนระดับสุดหรูหรา คฤหาสน์หรูขนาดห้าร้อยตารางเมตร ได้กลายเป็นทิวทัศน์ที่โดดเด่นที่สุดในชุมชน

ในคฤหาสน์ เฉินเป่ย กำลังถือผ้าขี้ริ้วผืนหนึ่ง ยืนอยู่ตรงหน้าหญิงสาวที่สวยงามไร้ที่ติ

หญิงสาวที่สวยงามไร้ที่ติ นั่งอยู่บนโซฟา ขายาวที่มีเสน่ห์เย้ายวนสองข้างไขว้หากัน ช่องว่างแคบๆ ทำให้คนอดจินตนาการไปไกลอย่างช่วยไม่ได้

บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป ประธานสาวสวยชื่อดัง หลีชิงเยียน

หลีชิงเยียนในเวลานี้ จ้องมองเฉินเป่ย อย่างเย็นชา ใบหน้าที่สวยสดงดงาม ปกคลุมไปด้วยความเยือกเย็น ราวกับว่ากำลังสอบสวน เฉินเป่ย

“ตกลงจะเอาเงื่อนไขอะไร? ถึงจะตกลง?” หลีชิงเยียนอ้าริมฝีปากสีแดงเล็กน้อย แล้วพูดขึ้นน้ำเสียงที่ไพเราะเต็มไปด้วยความเย็นชา ทำให้ผู้คนฟังแล้ว รู้สึกกระตุกวูบในใจ

“คุณภรรยา...... ประธานหลี นี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันสามารถตัดสินใจได้ แต่เป็น คุณพ่อหลีที่สามารถตัดสินใจได้” เฉินเป่ยยิ้มกริ่ม เขากำลังจะอ้าปากเรียกว่าภรรยา แต่ถูกหลีชิงเยียน จ้องเขม็งอย่างรุนแรง เลยเปลี่ยนคำว่าภรรยาที่กำลังจะพูดออกไป กลายเป็นประธานหลี

ในฐานะสามีของ หลีชิงเยียน ตามเหตุผลแล้ว เขาควรจะโดนคนมากมายอิจฉาริษยา เขาไม่เพียงแต่เป็นลูกเขยของตระกูลมหาเศรษฐี ยังเป็นสามีของเทพธิดาในฝันของผู้คนอีกนับไม่ถ้วน

ฐานะทั้งสองนี้ แต่ละอย่าง ก็เป็นความปรารถนา แต่ไม่สามารถเอื้อมถึง ของผู้คนนับไม่ถ้วน แต่ เฉินเป่ยได้รับทั้งสองอย่าง

แต่ความจริงกลับข้างตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง ในช่วงหลายเดือนที่แต่งงานเข้ามาในบ้านหลี เฉินเป่ยไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับการปฏิบัติอย่างที่ตระกูลมหาเศรษฐีควรจะได้รับ ยิ่งไม่เคยได้ขึ้นไปบนเตียงนอนขอ หลีชิงเยียน ยิ่งไปกว่าอยู่ใน บ้านหลี เขาได้ทำงานของคนใช้ทั้งหมด

ในช่วงไม่กี่เดือนนี้ ไม่ใช่คนธรรมดาที่สามารถทนได้ หลีชิงเยียน ดูถูกเขา พยายามใช้วิธีต่างๆ เพื่อขับไล่เขาออกไป มากมายหลายครั้งจนนับไม่ถ้วน

วันนี้ หลีชิงเยียน เจรจากับเขาอีกครั้ง เพียงแค่เฉินเป่ยสามารถออกไปจากที่นี่ได้ หลีชิงเยียนสามารถทำให้ได้ทุกข้อเรียกร้อง

หลีชิงเยียน จ้องมองเฉินเป่ยอย่างเย็นชา คิ้วขมวดมุ่น เธอพูดขึ้น “ค่าใช้จ่ายในแต่ละเดือนของคุณในตอนนี้ คือสองหมื่นหยวน ฉันให้คุณยี่สิบล้าน รวมทั้งบ้านหลังหนึ่ง ในทำเลทองที่เมืองหู้ไห่ รถปอร์เช่อีกคันหนึ่ง เพียงแค่คุณออกไป ทุกอย่างเจรจากันได้ทั้งนั้น”

หลีชิงเยียนไม่มีความรู้สึกดีๆ เฉินเป่ย ต่อสักนิดเลย ถ้าหากว่าเขาไม่ใช่สามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของตัวเอง หลีชิงเยียนได้ไล่เขาออกจากบ้านไปตั้งนานแล้ว!

คนที่เอ้อระเหยลอยชายอย่างเฉินเป่ย ในสายตาของหลีชิงเยียน จะคู่ควรกับเธอได้อย่างไร!

สิ่งที่หลีชิงเยียน ยิ่งคิดไม่เข้าใจก็คือ ทำไมอยู่ดีๆ พ่อและปู่ของตัวเอง ถึงได้หาลูกเขยให้กับตัวเองอย่างกะทันหัน และยังเป็นคนเกียจคร้านอย่างเฉินเป่ยด้วย ใช้วิธีแต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิง อยากจะมีชีวิตที่ดียิ่งขึ้น โดยไม่ต้องใช้ความพยายามใดๆเลย

หลีชิงเยียนประท้วงกับพ่อของตัวเองนับครั้งไม่ถ้วน แต่คุณพ่อหลี ที่ไม่เคร่งครัด สบายๆมาโดยตลอด ในเรื่องนี้ ท่าทีจุดยืนกลับแน่วแน่ผิดปกติ บอกว่าเป็นคนที่คุณปู่ของเธอเลือกไว้ ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

ดังนั้น หลีชิงเยียนจึงพยายามทุกวิถีทาง เพื่อให้เฉินเป่ย เป็นฝ่ายพูดขึ้น ว่าจะออกไป เธอยังเลิกจ้างแม่บ้านทั้งหมดโดยเฉพาะ โยนงานสกปรกงานบ้านงานเรือนทั้งหมดในบ้าน ให้ เฉินเป่ยทำ ทุกครั้งที่ไปออกงาน ไปสังสรรค์ ก็จะไม่พา เฉินเป่ย ไปด้วย แต่ท้ายที่สุดแล้ว

ไม่คาดคิดว่า เฉินเป่ย ไม่มีการบ่น แม้แต่คำเดียว

หลีชิงเยียน ไม่สามารถจินตนาการได้ว่า เพื่อค่าครองชีพ สองหมื่นหยวนนั่น เฉินเป่ยได้อดทนสามเดือนที่ผ่านมาได้อย่างไร

ด้วยความจนปัญญา หลีชิงเยียน จึงต้องประจันหน้ากับ เฉินเป่ย แล้ว เงื่อนไขที่น่าดึงดูดเช่นนี้ ต่อหน้าคนปกติ จะต้องตกลงในทันที โดยไม่คิดเลยแน่นอน

แต่ใครจะคิดว่า เฉินเป่ยยิ้มพูดอย่างเอาใจ “ประธานหลี คือฉันทำอะไรผิดพลาดไปหรือเปล่า คุณบอก ฉันแก้ไข......เราแต่งงานกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ทะเบียนสมรสก็จดแล้ว ยังจะพูดถึงเรื่องเงินทำไมกัน”

หลีชิงเยียน จ้องเขม็งเฉินเป่ย แทบจะเป็นบ้า!

เธอไม่มีวิธีจัดการกับเฉินเป่ยเลย ผู้ชายคนนี้ เกาะติดอยู่ที่บ้านของเธอแล้วชัดๆ เพื่อที่จะได้แบ่งทรัพย์สินเท่ากันในอนาคต เงื่อนไขอะไร ก็ไม่ยอมรับทั้งนั้น!

หลีชิงเยียนขบฟันไว้แน่น ทนไม่ไหวอีกแล้ว เหยียบรองเท้าส้นสูง ก้าวเดินออกไปนอกคฤหาสน์โดยตรง

“ก่อนที่ฉันจะกลับมาในตอนเย็น ทำงานบ้านทั้งหมดให้เรียบร้อย เพียงแค่ฉันเห็นฝุ่นเม็ดหนึ่ง ตัวเองก็รู้ผลที่ตามมาดี!” หลีชิงเยียน ไม่แม้แต่จะหันกลับ ประโยคที่เย็นชา ดังก้องในคฤหาสน์

“ได้เลย”

เฉินเป่ยมองร่างที่สวยงามนั้นค่อยๆออกไปไกล รองเท้าส้นสูงใต้เท้า เหยียบลงบนพื้นอย่างรุนแรง ราวกับกำลังระบายความโกรธที่ไร้ขีดจำกัด

แววตาที่ลึกล้ำของ เฉินเป่ย ประกายรอยยิ้มที่เอ็นดู หยิบผ้าขี้ริ้วก้มลง เช็ดพื้นอย่างละเอียด

ทันใดนั้น ห่างออกไปจากคฤหาสน์ มีรถหรูคันหนึ่ง ขับเคลื่อนมาจากที่ไกล

การเลื่อนลอยที่สวยงามและสมบูรณ์แบบ Rolls-Royce จอดอยู่ตรงหน้าคฤหาสน์อย่างแม่นยำ

รถRolls-Royce Phantom แบบดัดแปลง ป้ายสีขาวคันนี้ ทอดสายตามองไปทั่วเมืองหู้ไห่ มีเพียงคันเดียว ไม่มีใครสามารถเป็นเจ้าของรถคันนี้ได้ แม้แต่ ตระกูลหลีก็ตาม

สามารถเป็นเจ้าของ รถRolls-Royce Phantom คันนี้ ไม่เพียงแต่เป็นการแสดงให้เห็นถึงความร่ำรวยเท่านั้น ยิ่งเป็นสัญลักษณ์ของฐานะอีกด้วย ฐานะของเจ้าของรถ ทอดสายตามองไปทั่วประเทศ ก็เป็นตำแหน่งที่สำคัญไม่น้อย

ประตูรถเปิดออก ขาข้างหนึ่งก้าวออกไป รองเท้าหนังเหยียบลงพื้น ส่งเสียงดังชัดเจน

ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา สวมชุด Armani Limited Edition เดินเข้าไปที่คฤหาสน์

ทันทีที่ชายหนุ่มเดินเข้ามา ผ่านหน้าต่างบานใหญ่ ก็เห็น เฉินเป่ยที่กำลังก้มอยู่บนพื้น เช็ดพื้นอย่างละเอียด

ชายหนุ่มกระตุกมุมปาก “พี่ใหญ่ คุณจะไม่กลับไปตะวันตกกับฉันจริงๆเหรอ?”

“ตอนนี้ทางตะวันตกไม่มีคุณ โลกใต้ดินทั้งหมด ก็ตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย”

เฉินเป่ยไม่แม้แต่จะหันหน้า ยังคงเช็ดพื้นต่อไป พูดพึมพำกับตัวเอง “ตั้งแต่ตอนที่ฉันวางมือ ก็ได้พูดแล้ว จะไม่ถามถึงเรื่องของโลกใต้ดินอีกต่อไป ตอนนี้ฉันมีชีวิตของตัวเอง นายกลับไปเถอะ”