บทที่ 117 ข้อต้องห้ามของหัวเซี่ย！

บทที่ 117 ข้อห้ามของหัวเซี่ย！

เย่ชวงก้าวเท้าออกมา โทนเสียงที่เย็นชา หุ่นสูงเพรียว “ประธานหลี ได้โปรดให้ความร่วมมือกับเราด้วย！”

เย่ชวงไม่กล้าที่จะลดหย่อนให้แม้แต่น้อย เพราะว่า นี่เป็นคดีที่เกี่ยวกับการฆาตกรรม มีความเกี่ยวข้องกับชีวิต！

ใบหน้าที่ดูดีของหลีชิงเยียนก็ขรึมลงทันที “หัวหน้าเย่ ฉันไปกับคุณก็ได้ แต่ฉันต้องการพูดคุยกับเลขาของฉันครู่หนึ่ง”

เย่ชวงหยักหน้า “ได้”

อย่างรวดเร็ว หลินเฉว่ก็ถูกเรียกตัวให้มาจากห้องเลขา หลินเฉว่ใบหน้าที่ไร้เดียงสาถูกทำให้ตกใจจนขาวซีดไปแล้ว สถานการณ์แบบนี้ น้อยมากที่เธอจะได้เจอ

หลังจากที่หลีชิงเยียนคุยกับเธอไม่กี่คำ ก็ให้หลินเฉว่ออกไปแล้ว จากนั้นก็มองไปที่เย่ชวง พูดอย่างนิ่งๆ “เรียบร้อยแล้ว ไปกันเถอะ”

เย่ชวงพยักหน้า ออกไปจากห้องทำงานประธานหลีคนแรก เธอไม่ได้ใส่กุญแจมือให้กับหลีชิงเยียน เพราะเธอคิดว่ามันยังไม่มีความจำเป็นต้องทำขนาดนี้ หลีชิงเยียนก็ถือว่าเป็นดารายอดนิยมของเมืองหู้ไห่ หากสวมใส่กุญแจมือ สำหรับชื่อเสียงของเธอ จะถูกทำลายอย่างแน่นอน

หลีชิงเยียนเดินตามเย่ชวงไป รายล้อมด้วยเจ้านายที่ตำรวจอีกหลายนาย เพิ่งจะเดินออกจากออฟฟิศแววตาที่ตกตะลึงคู่นั้นก็จ้องไปที่บนตัวของเธอ

ใครจะไปคิดว่า ประธานนางฟ้าของบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป จู่ๆจะถูกตำรวจหู้ไห่นำตัวไป！แม้แต่ประธานหลีหยางก็ยังตกใจ การประชุมของคณะกรรมการถูกระงับไว้ทันที ขว้างหน้าของเย่ชวงไว้

“หัวหน้าเย่ ผมคิดว่าต้องมีการเข้าใจผิดอย่างแน่นอน มีเรื่องอะไรก็ไปนั่งคุยในออฟฟิศของผมกันก่อน” หลีหยางพูดจาสุภาพกับเย่ชวงอย่างมาก

เย่ชวงใบหน้าที่ไร้ความรู้สึก พูดอย่างเย็นชา “ท่านประธานหลี พวกเรากำลังปฏิบัติตามหน้าที่ กรุณาหลีกทางด้วย！”

น้ำเสียงของเย่ชวงสงบนิ่ง แต่โทนเสียงกลับเฉยเมยไม่แยแส หากหลีหยางยังยืนกรานที่จะขว้างไว้ เธอจะต้องนำมาตรการมาใช้แน่นอน

หลีหยางสีหน้าที่ดูแย่ มองไปที่หลีชิงเยียนอย่างหมดหนทาง ยอมหลีกทางให้แล้ว

หลีหยางคิดไม่ถึง จู่ๆก็กลายมาเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนั้น ไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ได้เลย

กลุ่มคนพากันเดินออกจากอาคารตระกูลหลี ทั้งบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปต่างก็ฮือฮากันอย่างมาก พนักงานตระกูลหลีกรุ๊ปนับไม่ถ้วนเดินตามหลังเย่ชวงไป ดูหลีชิงเยียนถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจล้อมและนำตัวไป

ภายในบริษัทเกิดความโกลาหล ตื่นตระหนก……นี้คือประธานนางฟ้า เป็นครั้งแรกที่โดนตำรวจนำตัวไป！

ตอนที่เย่ชวงและหลีชิงเยียนเดินไปถึงหน้าประตูอาคารตระกูลหลี ทันใดนั้น ก็มีเสียงคนอันธพาลดังผ่านเข้ามาจากอีกฝั่ง “ลมอะไรพัดหัวหน้าเย่มาที่นี่ได้เหรอ？”

เย่ชวงกวาดสายตามอง เห็นเงาร่างของคนที่เธอเกลียดมาก พิงอยู่หน้ารถตำรวจ เขี่ยหู มองมาที่เธอ รอยยิ้ม ยังคงหน้าด้านอย่างมากเหมือนเคย

“หลีกไป พวกเรากำลังปฏิบัติตามหน้าที่” เย่ชวงเอ่ยปากพูดอย่างเย็นชา

“หัวหน้าเย่ พูดจากันดีดีจะได้ไหม คุณจะพาภรรยาของผมไปแล้ว ยังไม่ยอมให้ผมคุยกับภรรยาสักกี่คำหน่อยเหรอ？” เฉินเป่ยยิ้มเยาะ รอยยิ้มที่ประจบประแจง แต่กลับทำให้ในใจของเย่ชวงโกรธอย่างมาก……แทบจะรอไม่ไหวที่จะเข้าไปต่อยเขาสักหมัด！

ใบหน้าที่งดงามของชิงเยียนตกตะลึง หมอนี่คิดจะทำอะไรกันแน่ ยั่วยุตำรวจเมืองหู้ไห่เหรอ？

กำลังรนหาที่ตายอยู่เหรอ！ทำไมหมอนี่ถึงไม่ดูตาม้าตาเรืออะไรเลย แม้แต่หลีหยางยังไม่กล้าที่จะยั่วยุให้โกรธเลย เขายังกล้าที่จะไปเรียกร้องกับเจ้าหน้าที่ตำรวจเมืองหู้ไห่อีก

หลังจากนั้น หลีชิงเยียนยิ่งตกตะลึง จนทำอะไรไม่ถูกเลย เพราะว่า……จู่ๆเย่ชวงก็ตอบตกลง！

หลีชิงเยียนทำยังไงก็คิดไม่ถึง ไอ้หมอนี่ พูดแค่คำสองคำก็ทำให้เย่ชวงยอมได้

หลังจากนั้น หลีชิงเยียนกัดฟัน เพราะว่าไอ้หมอนี่ ไม่แคร์อะไร เรียกเธอว่าภรรยาอย่างหน้าไม่อาย สนิทกันขนาดนี้เลยเหรอ ลืมคำเตือนของเธอไปโดยสิ้นเชิง

“หัวหน้าเย่ พวกคุณใกล้ขนาดนี้ เราสองคนผัวเมียจะคุยกันได้ไงละ” เฉินเป่ยเบะปากพูด

“แนะนำคุณนะทางที่ดีได้คืออย่าเอาศอก” เย่ชวงพูดอย่างเย็นชา

เฉินเป่ยก้าวขึ้นไปด้านหน้า เอ่ยปากพูดเสียงดัง “ภรรยาจ๋า คุณวางใจเถอะ ผมจะต้องช่วยคุณออกมาให้ได้！” เมื่อเฉินเป่ยพูดออกมา ดังก้องไปทั้งลานของอาคารตระกูลหลี ทำให้บรรดาเจ้าหน้าที่ตำรวจต่างก็อดขำกันไม่ได้ ภาพฉากที่พนักงานต่างก็ตกตะลึงกันที่หน้าประตูอาคารตระกูลหลี ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

ทุกคนต่างก็รู้ดี ต่างก็พูดซุบซิบนินทากัน ต่างก็รู้สามีของหลีชิงเยียนเป็นพวกผู้ชายแต่งเข้าบ้านผู้หญิง ไม่มีภูมิหลังที่โดดเด่น ได้ยินมาว่าหลีชิงเยียนเป็นคนเลี้ยงดู เป็นเรื่องที่น่าอายของผู้ชาย เศษสวะที่ไร้ความสามารถ

หากเฉินเป่ยเป็นสามีของหลีชิงเยียนจริงๆ เขาก็ยังอยากจะช่วยหลีชิงเยียนออกมา？

เรียกได้ว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ！พูดเรื่องที่น่าตลกขบขันอะไรกัน！

เขาเองก็ไม่ไตร่ตรองดูตัวเองว่าสำคัญแค่ไหน

สายตาของเจ้าหน้าที่ตำรวจจับจ้องไปที่เฉินเป่ย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยการเยาะเย้ยและดูถูก

หลีชิงเยียนมองไปที่ไอ้หมอนี่ หมดคำจะพูดแล้ว กัดฟันพูดเสียงต่ำ “นายตั้งใจมาทำให้ฉันขายขี้หน้าใช่ไหม！”

สถานีตำรวจหู้ไห่ แม้แต่หลีหยางก็หวาดกลัว ไอ้หมอนี่ คิดไม่ถึงว่ายังอยากจะช่วยตัวเองออกไป？

แค่เขาไม่สร้างเรื่องให้กับตัวเองหลีชิงเยียนก็ขอบคุณพระเจ้าแล้ว！

เฉินเป่ยกลับสงบนิ่งผิดปกติ “ภรรยาจ๋าคุณวางใจเถอะ ผมจะไม่ยอมให้คุณต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแน่นอน”

“หากใครกล้าทำอะไรคุณ ผมจะให้เขาชดเชยกับสิ่งที่ทำอย่างแน่นอน！” น้ำเสียงของเฉินเป่ยก็เย็นชาขึ้นทันที เพิ่มกลิ่นอายของการฆาตกรรม

กล้าแตะภรรยาของเขา ไม่ว่าจะอยู่แห่งหนใด ก็จะฆ่าอย่างไร้ความปราณี！！

แม้ว่าคำพูดของเฉินเป่ยจะดูจริงจังมาก แต่ทำให้บรรดาเจ้าหน้าที่ตำรวจเหล่านี้ยิ่งหัวเราะได้ใจ แม้แต่ซูเหลยที่รีบลงไป เห็นฉากนี้แล้ว สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นเยาะเย้ยทันที