ตอนที่ 174
บทที่ 174 ความต้องการทางร่างกาย
October 28, 2026
บทที่ 174 ความต้องการทางร่างกาย
ซูเหลยจับจ้องเฉินเป่ยไว้อย่างไม่คลาดสายตา เฉินเป่ย กลับให้ความรู้สึกที่คุ้นเคยแก่เธอ?
"เป็นอะไรไป? " หลีชิงเยียนกำลังตื่นเต้นอย่างสุดขีดภายในใจ แล้วเอ่ยถาม
"ไม่เป็นไร แค่ตาลาย" ซูเหลยส่ายหัว นัยน์ตากลับไม่ได้ละสายตาจากเฉินเป่ย
เฉินเป่ยให้ความรู้สึกที่คุ้นเคยมากกับเธอ ทำให้ซูเหลยรู้สึกได้เพียงแวบตาเดียว เฉินเป่ยเป็นใครคนหนึ่งที่เธอรู้จัก ทว่าเธอ ก็ยังนึกไม่ถึงฐานะของเฉินเป่ย
ถ้าซูเหลยรู้ว่าร่างๆ นี้ที่อยู่ข้างนอกคฤหาสน์คือเฉินเป่ย สีหน้าบนใบหน้า ต้องยิ่งน่าสนใจเป็นอย่างมาก
"คนพวกนี้ อยู่ไหนก็ไม่ลงไม้ลงมือ กลับมาลงมือที่นี่? " หลีชิงเยียนยืนกอดอก คิ้วทรงสวยขมวดขึ้น
"ไม่สามารถรู้ได้ คอยสังเกตมองการเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบๆ เถอะ" ซูเหลยเอ่ยด้วยเสียงเบา เธอไม่กล้าพูดเสียงดัง กลัวว่าจะทำให้หน่วยสืบราชการลับที่อยู่ข้างนอกคฤหาสน์รู้สึกตกตะลึง
ถึงแม้ซูเหลยไม่รู้สึกละอายใจกับหน่วยสืบราชการลับเหล่านี้ ทว่าหน่วยสืบราชการลับมีความสามารถที่ไม่ธรรมดาจริงๆ และยังมาเป็นกลุ่มคนเยอะๆ แบบนี้ หัวหน้าที่อยู่ตรงหน้าต้องยิ่งมีความสามารถที่ยิ่งใหญ่กว่าอยู่แล้ว......ข้างๆ ตัวเองยังมีหลีชิงเยียนอยู่ ตนเองสามารถหนีพ้นจากที่นี่ก็คงไม่มีปัญหา ทว่าหลีชิงเยียนกลับเสี่ยงต่อการตกอยู่ในอันตรายมาก
ภารกิจแรกของเธอก็คือต้องปกป้องให้หลีชิงเยียนปลอดภัย ไม่ให้หลีชิงเยียนตกอยู่ในอันตราย
นอกคฤหาสน์ เฉินเป่ยและหัวหน้าและไอรีนกำลังยืนหันหน้าเข้าหากัน จนทำให้เกิดเป็นรูปสามเหลี่ยม ไอรีนและหัวหน้ากลุ่มแอบรวมพลังเพื่อต่อสู้กัน แล้วแสดงการกดขี่ข่มเหงออกมา เหมือนสามารถทำให้คนหายใจไม่ออก!
เฉินเป่ยยืนอยู่ตรงที่เดิม แล้วกำลังเผชิญกับหัวหน้ากลุ่มและไอรีนที่กำลังร่วมมือการต่อสู้ สีหน้าดูนิ่งเฉยเหมือนที่ผ่านมา นัยน์ตาอันเย็นชากลับไม่ได้แสดงความหวาดกลัวออกมา แท้กระทั่งทั้งเรือนร่างยังคงเย่อหยิ่งและวางอำนาจเหมือนเดิม เหมือนไม่ได้เห็นพวกเธอในสายตา!
ต่อให้หัวหน้ากลุ่มและไอรีนยังคงอยู่ ก็ยังไม่ได้ทำให้เขารู้สึกหวาดหวั่นใจแม้แต่น้อย
จู่ๆ หัวหน้ากลุ่มก้าวขาออกมาหนึ่งข้าง สีหน้าดูเลือดเย็นและลุ่มลึก "ยอดฝีมือเหมือนอย่างแก ทั้งหมดในหัวเซี่ยก็มีเพียงไม่กี่ท่านเท่านั้น แกปิดบังใบหน้า แล้วมีจะเกิดประโยชน์อะไร......."
หัวหน้ากลุ่มยังคงไม่รู้สึกตายใจ ถึงแม้เขาจะแน่ใจแล้วว่าผู้ชายคนนี้ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องคนในตำนานในเยี่ยนจิงเมื่อหลายปีก่อน ทว่าเขายังคงอยากจะให้เขากระชากผ้าที่ปิดหน้าไว้ แล้วมองใบหน้าที่แท้จริงของเฉินเป่ย
"งั้นแกปิดบังเอาไว้ แล้วมันหมายความว่าอะไร? " เฉินเป่ยแสยะยิ้ม "การปลอมตัวปกปิดตัวตนของผู้อำนวยการจาง ทักษะการลอบฆ่าของผู้อำนาจการหลี่......ทุกอย่างไม่มีการสืบทอดของคนรุ่นหลัง.....พวกแกมันไอ้สวะทั้งหมด แล้วยังกล้าแทนตัวเองว่าหน่วยลับ! "
เฉินเป่ยถอนหายใจออกมาอย่างช้าๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความแข็งแกร่ง ทำให้คนรู้สึกสั่นสะเทือนในใจ
หน่วยสืบราชการลับเหล่านั้นต่างก็รู้สึกสั่นสะเทือนไปทั้งตัว นัยน์ตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง!
และหัวหน้ากลุ่มก็ทำสีหน้าที่ยิ่งอยู่ยิ่งเย็นชา......เฉินเป่ย กลับแม้แต่ผู้อาวุโสในตำนานทั้งสองท่านนี้ยังรู้!
ผู้อำนวยการจางและผู้อำนวยการหลี่ เคยเป็นบุคคลในตำนานอยู่ยุคสมัยหนึ่ง.....ต่างก็ครอบครองหน่วยลับที่มีความสามารถที่ยอดเยี่ยมที่สุด.....ทว่ากลับไม่มีใครมีฟัาสวรรค์ที่สืบทอดต่อ....... เพื่อที่จะเป็นผู้นำของหน่วยสืบราชการลับ น้อยแล้วก็น้อยมาก
และเหมือนเรื่องนี้ก็ใกล้จะกลายเป็นความลับโดยเร็ว.....นอกจากบุคคลรุ่นที่แล้ว ก็พอมีคนรู้
ถ้าไม่ใช่ว่าเพราะว่าหัวหน้ากลุ่มมีความโชคดี ก็คงไม่รู้ความลับแบบนี้.....สุดท้าย คำๆ นี้ของเฉินเป่ยเอ่ยออกมา กลับทำให้เห็นอย่างชัดเจน!
หัวหน้ากลุ่มจับจ้องเฉินเป่ยอย่างไม่คลาดสายตา ภายในใจกำลังเกิดคลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำ.....สีหน้าของเขายากที่จะบดบังเอาไว้ ทำให้แสดงให้เห็นถึงความตกตะลึงและคาดคิดไม่ถึงอย่างมาก! ผู้ชายตรงหน้าคนนี้ มีฐานะเป็นอะไรกันแน่ ความลับนี้.....สามารถรู้ได้โดยคาดคิดไม่ถึง!
และเรือนร่างผอมบางของไอรีนสั่นเทาเล็กน้อย เธอมองหน่วยลับเหล่านี้ เธอถูกนัยน์ตาที่บ้าคลั่งของเฉินเป่ยข่มเหง และไม่สามารถขยับตัวได้ เธอไม่มีแรงจู่โจมโดยสิ้นเชิง ทำให้เธอยิ่งรู้สึกหวาดกลัวในความสามารถของเฉินเป่ย!
เฉินเป่ยเดินผ่านร่างที่พยายามจะลุกขึ้น ในสายตาอันเย็นยะเยือกของหัวกลุ่มหน้า เขากำลังเดินเล่นในสวน ในนัยน์ตาอันเลือดเย็นแผ่รังสีแห่งความนิ่งเฉยออกมา
แม้กระทั่งนัยน์ตาของเฉินเป่ย ไม่ได้มองหัวหน้ากลุ่มและไอรีน เพราะว่าเขาไม่เคยเห็นพวกเขาในสายตาตั้งแต่แรก!
เฉินเป่ยทำท่าทางที่เหมือนจะเดินเล่นอยู่กลางสวน พอหน่วยสืบราชการลับพวกนั้นมาเห็นเข้า นั่นเป็นความท้าทายที่หยามหน้าพวกเขามากที่สุด!
"พู่ว! " หน่วยสืบราชการลับคนหนึ่ง ทำสีหน้าที่แดงก่ำ แดงเหมือนตับหมู ทันใดนั้น ไฟแห่งความโมโหกำลังโจมตีจิตใจของเขา ทำให้เขาพุ่งเลือดสดออกจากปาก!
หัวหน้ากลุ่มยืนอยู่ที่เดิม พอเห็นเฉินเป่ยเดินมาทีละก้าว และทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือนจนเกิดรอยแตก เหมือนดั่งซาตานอันดุร้าย!
สีหน้าของหัวหน้ากลุ่มดูระมัดระวังตัว การที่ถูกความเย็นชาที่ยิ่งใหญ่ที่แผ่ซ่านออกมาจากทั้งตัวของเฉินเป่ย เหมือนทำให้หายใจไม่ออก
"พวกแกยังจะกล้าเรียกตัวเองว่าหน่วยลับ กลับไปฝึกฝนอีกแปดสิบถึงร้อยปีก่อนเถอะ" เฉินเป่ยเอ่ยพูด ดวงตาทั้งสองข้างดูซึมเซาขึ้นมาทันที หมัดๆ หนึ่งจึงพุ่งออกมา!
หัวหน้ากลุ่มคาดการณ์ไว้ตั้งนานแล้ว จึงได้ใช้หมัดจู่โจม ทว่าวินาทีต่อไป ก็มีพลังอันน่ากลัวระเบิดออกมาจากแขนของเฉินเป่ย แขนขวาของหัวหน้ากลุ่มมีเสียงกระดูกหักส่งออกมาอย่างชัดเจน นัยน์ตาของเขาเคล้าด้วยความตกตะลึงและความหวาดผวา!
"ปึง!! "
ตัวของหัวหน้ากลุ่มพุ่งกระฉูดออกไป เหมือนกับว่าวที่ขาดจากเชือก และพุ่งออกจากคฤหาสน์ไปหลายสิบเมตร จากนั้นก็กระแทกลงตรงรถเก๋งคันหนึ่งที่จอดอยู่ข้างถนน บริเวณนอกคฤหาสน์!
รถเก๋งสั่นสะเทือน ทันใดนั้นก็รถก็ยุบเข้าไป ส่วนไอรีนก็รู้สึกทั้งตัวสะท้านหนาวไปถึงกระดูก และเธอมองจนตาค้าง!
ทุกคนที่อยู่ในสถานการณ์ต่างก็ตกตะลึง แล้วนิ่งเงียบจนไม่มีเสียงใดๆ ดังขึ้น หน่วยสืบราชการลับเหล่านั้นก็ไม่ได้เป็นคนที่มีนิสัยอีกต่อไป พวกเขารู้สึกหวาดผวาภายในใจ สีหน้าดูขาวซีด!
ไอรีนมองเฉินเป่ย ก่อนหน้านี้เฉินเป่ย......กลับยังไม่ได้แสดงพลังทั้งหมดที่มี หมัดเมื่อกี้ เป็นพละกำลังของมนุษย์หรอ? นี่ถ้าเทียบกับซุปเปอร์ฮีโร่ในหนังฮอลลีวูดพวกนั้น ถือว่าไม่แพ้กันเลย!
เฉินเป่ยค่อยๆ เก็บหมัด แล้วกวาดสายตามองไปทุกคน แล้วพูดขึ้น "ภายในสามนาทีรีบไสตัวออกจากคฤหาสน์ ถ้ายังจะบุกรุกเข้ามาที่นี่อีกครั้ง จะฆ่าสังหารโดยไม่มีการไว้ชีวิต! "
เฉินเป่ยพูดด้วยน้ำเสียงเลือดเย็น และเคล้าด้วยกลิ่นเลือดคาวสดที่เข้มข้นและความอาฆาตที่เลือดเย็น!
เขาไม่ได้ล้อเล่น ไอรีนและหน่วยสืบราชการลับเหล่านั้นจึงรีบออกจากคฤหาสน์ แล้วดึงหัวหน้ากลุ่มที่กระแทกเข้าไปในรถ เพื่อช่วยเขาออกมา
ทั้งเรือนร่างของหัวหน้ากลุ่มในตอนนี้อ่อนแรง สีหน้าซีดหมอง กระดูกทั้งเรือนร่างหักไปหลายจุด มีแต่แรงหายใจออก ทว่าไม่มีแรงหายใจเข้า!