ตอนที่ 176
บทที่ 176 โม้อะไรของคุณ
October 28, 2026
บทที่ 176 โม้อะไรของคุณ
"พูดไม่ได้จริงๆ หรอ? " ซูเหลยทำสีหน้าที่ซับซ้อน แล้วถามด้วยเสียงเบา
"เรื่องนี้มันเกี่ยวกับชีวิตเลยนะ" ไอรีนถอนหายใจ
หลังจากซูเหลยวางสายลง ก็เงยหน้ามองไปนอกหน้าต่าง แล้วทำสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ จนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่รู้ เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำให้ไอรีนถูกสั่งห้ามขนาดนี้ ไม่สามารถเปิดเผยความจริงออกมาแม้แต่เพียงน้อย!
......
เฉินเป่ยนั่งอยู่ในออฟฟิศ จู่ๆ เสียงของมือถือก็ดังขึ้น เฉินเป่ยกวาดสายตามองไปหน้าจอมือถือ มุมปากกระตุกยิ้มอย่างลุ่มลึกขึ้น
เฉินเป่ยรับสายแล้ว ในสายนั้นมีเสียงของชิงเหนียนดังขึ้น "ลูกพี่ ของเกือบจะมาถึงแล้ว จะให้ไปเก็บที่ไหนครับ? "
"ส่งเข้าไปในบริษัทก่อนเถอะ ให้หยางเหวินห้าวเปิดโลกกว้างหน่อย" เฉินเป่ยพูดด้วยเสียงต่ำ
"ครับ" เสียงในสายเคล้าด้วยเสียงหัวเราะขึ้นมา เขาสามารถจินตนาการออก ถึงเวลาหยางเหวินห้าวเห็นของล็อตนี้ สีหน้าต้องตกตะลึงและดูไม่เชื่อขนาดไหน!
......
ตอนที่เฉินเป่ยโทรศัพท์ ตรงท่าเรือศุลกากร
หีบห่อของสินค้าถูกขนถ่ายออกจากตู้คอนเทนเนอร์ และถูกวางบนสายพานลำเลียง หีบห่อของสินค้ากำลังผ่านเครื่องตรวจเอกซเรย์
จู่ๆ กล่องกระดาษที่ไม่เป็นที่น่าสนใจที่ผ่านเครื่องตรวจเอกซเรย์เสร็จ ก็มีเสียงเตือนดังขึ้น เสียงที่ร้องขึ้นนั้นแสบแก้วหูมาก ทำให้สะท้อนเสียงจนสั่นสะเทือน!
"ตี๊ดๆๆ ......."
ตำรวจแต่ละคนถือโล่ปราบจลาจลในมือแล้วเดินออกจากรอบทิศ จากนั้นก็ล้อมรอบเครื่องตรวจเอกซเรย์!
บรรยากาศเคล้าด้วยความตื่นเต้น!
ตำรวจคนหนึ่งเดินมาข้างหน้าอย่างระมัดระวังตัว แล้วเปิดห่อหีบสินค้า สีหน้าดูตกตะลึงทันที!
นั่นคือปืนหนึ่งกระบอก! เป็นปืนสีดำที่แผ่รังสีที่เลือดเย็นออกมา เป็นอาวุธในการฆ่าคน! ไม่ใช่ปืนของเล่น!
ตำรวจคนหนึ่งเอามันออกมาอย่างระมัดระวัง ทว่าถุงมือสีขาวคู่นั้นกลับเอาปืนบราวนิงออกมาทันที ทันใดนั้นก็สัมผัสกับท่อนล่างของปืนพก!
"ปัง! "
จากนั้นก็มีแสงอันแยงตาพุ่งออกจากข้างล่างของบราวนิง จากนั้นก็พุ่งผ่าอากาศที่เต็มไปด้วยความว่างเปล่า แทบจะบิดเบือนบรรยากาศที่ว่างเปล่า แล้วแทบจะแยงตาจนทำให้ตาของทุกคนบอด!
"โอ๊ย! "
จากนั้นก็มีคนปิดตาแล้วร้องทุกข์ ดวงตาทั้งสองข้างมองไม่เห็นทันที!
รอคนเหล่านี้ได้สติกลับมา ระเบิดที่เปล่งประกายแสงลูกนี้ก็ได้เผาไหม้จนหมดแล้ว!
คนเหล่านี้กลับไม่ได้สติกลับมา ในช่วงเวลาสั้นๆ เครื่องตรวจเอกซเรย์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง และมีกล่องที่ลึกลับหนึ่งกล่อง และกำลังจะถูกลำเลียงมาบนสายพาน สายตาของตำรวจทุกคนต่างก็ถูกระเบิดที่เปล่งประกายแสงและบราวนิงดึงดูด จึงไม่ทันได้สังเกตเห็นกล่องๆ นั้น
การถูกเบี่ยงเบนความสนใจ วิธีนี้ถ้าถูกเฉินเป่ยเห็น ต้องอุทานแน่นอน แผนการร้ายของชิงเหนียนยิ่งอยู่ยิ่งลึกลับแล้ว
ตำรวจที่ไม่รู้พวกนี้ เกรงว่าคงไม่รู้ว่าตนเองได้ถูกใครบางคนวางแผนแล้วถูกหลอก
.......
ช่วงบ่าย หยางเหวินห้าวนั่งอยู่ในออฟฟิศ สีหน้าดูแย่ หลายวันนี้เขาโทรหาชิงเหนียนหลายครั้ง ทั้งหมดก็ทำให้เขาได้รับคำตอบที่รอคอยไว้ด้วยความอดทน
"แม่งเอ่ย ไอ้บริษัทขี้หมานี้มีคนไม่กี่คน ยังคิดจะมีเล่ห์เหลี่ยมกับฉัน นี่มันคนโกหก! " หยางเหวินห้าวทุบโต๊ะอย่างแรง แล้วก่นด่าด้วยเสียงเข้ม
หยางเหวินห้าวกลับไม่รู้ในตอนแรก รอจนกว่าเขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของบริษัท แล้วเพิ่งจะสังเกตเห็นว่าบริษัทนี้มีคนแค่ไม่กี่คน ปกติแทบจะไม่มีโปรเจคอะไร เท่ากับว่าเป็นบริษัทที่มีแค่เปลือกนอก เขาอยู่ด้านใจ หาเงินไม่ได้สักบาท!
หยางเหวินห้าวยิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกตัวเองถูกหลอก ถ้าไม่ใช่เพราะว่าคนนั้นชิงเหนียนเอาไฟล์ของเขาในมือ ทำให้เขาตกใจไม่น้อย หยางเหวินห้าวไม่มีทางอดทนต่อไปได้
"ท่านประธานหยาง มีพัสดุมาครับ" เวลานี้ ลูกน้องคนหนึ่งผลักประตูเข้าออฟฟิศ แล้วพูดขึ้น
"พัสดุ? " หยางเหวินห้าวขมวดคิ้ว ทั้งบริษัทมีคนแค่ไม่กี่คน พวกเขากลับยังมีอารมณ์มารับพัสดุ?!
หยางเหวินห้าวที่กำลังโมโห เขารีบเดินออกจากออฟฟิศ แล้วเดินออกจากบริษัท พอเห็นรถบรรทุกคันใหญ่หนึ่งคันจอดอยู่ตรงหน้าประตูบริษัท พนักงานส่งของสองคนกำลังขนสินค้าด้วยใบหน้าและหัวที่เต็มไปด้วยเหงื่อ
"นี่ใครเป็นคนสั่งพัสดุ? " หยางเหวินห้าวขมวดคิ้ว แล้วมองพัสดุแต่ละกล่องที่ใหญ่มาก ภายในใจจึงมีไฟที่ไร้นามลุกโชนขึ้น
"ไอ้ชั่วคนไหนสั่ง ที่นี่มีแต่คนทำงานหาเงิน สั่งของพวกนี้มันเล่นอะไรอยู่! "
"ของอะไรถึงแตะต้องไม่ได้! " พนักงานส่งของขวางหยางเหวินห้าวไว "ข้างบนมีสติ๊กเตอร์ระวังแตก ต้องระวังให้มาก"