บทที่ 254 คุณนับว่าเป็นคนจนหรอ!

บทที่ 254 คุณนับว่าเป็นคนจนหรอ!

และตอนนี้ เฉินเป่ยมองไปยังซูเหลยที่ขวางรปภ.ไว้ มุมปากกระตุกเป็นทรงโค้ง แล้วหันหลัง พร้อมกับสาวเท้าเดินตามข้างหลังของหลีชิงเยียนไป

รปภ.สองคนนั้นไม่รู้แน่นอน พวกเขากำลังลงไม้ลงมือกับใคร.......นั่นเป็นกองกำลังพิเศษที่เคยฆ่าสังหารคนจนอาบเลือดของต่างประเทศจนนับไม่ถ้วน.......ซูเหลย!

ทุกท่าไม้ตายของซูเหลย ต่างก็คือการผาดโผนของการฆ่าสังหารคนที่เลือดเย็นที่สุดก็ได้ซุกซ่อนอยู่......รปภ.พวกนี้อยู่ตรงหน้าซูเหลย และแทบจะไม่ทำให้เกิดการข่มเหงใดๆ

รปภ.ทั้งสองคนนั้นต่างก็มองท่าทีของซูเหลยไม่ออก ซูเหลยแค่แวบผ่านหน้าของพวกเขาไปทันที จากนั้น สองตาของพวกเขาก็มืดลงทันที แล้วก็สลบไป

ซูเหลยก้มหน้าลง แล้วมองรปภ.สองท่านที่เหมือนดั่งโคลนตมที่ตกอยู่บนพื้น เธอค่อยๆ ดึงดาบสั้นกลับไป นัยน์ตามองไปที่ไกลๆ ดูเป็นนัยน์ตาลุ่มลึก......

เฉินเป่ยและซูเหลยตามหลีชิงเยียนไป เธอกำลังยืนอยู่ตรงหน้าพนักงานหญิงหน้าฟร้อนท์ แล้วขมวดคิ้วทรงสวยพลางพูดขึ้น "ให้ฉันเข้าไปเจอจางเสี้ยวเทียน"

พนักงานหญิงหน้าฟร้อนท์วางโทรศัพท์ลง "คุณหลีคะ ต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ ไม่ได้นัด ใครก็ไม่สามารถเจอกับท่านประธานจางได้ค่ะ"

"บอกเขา ถ้าไม่ให้ฉันเจอ เขาจะเสียใจ" หลีชิงเยียนทำสีหน้าที่ดูแย่ทันที สีหน้าเคล้าด้วยความเลือดเย็นเหมือนน้ำแข็ง

พนักงานหญิงหน้าฟร้อนท์โดนกดดัน จึงรู้สึกประหม่า เลยจะเอาโทรศัพท์โทรอีกครั้ง......

.......

ในออฟฟิศท่านประธานบริษัท ชายหัวโล้นคนหนึ่ง ที่มีผมยาวนุ่มสลวยเพียงไม่กี่เส้น กำลังถือชาชั้นดีหลงจิ่งอยู่หนึ่งแก้ว โดยขาทั้งสองข้างของเขาวางอยู่บนโต๊ะทำงานและกำลังดื่มชาอยู่

จากนั้นก็มีเลขาคนหนึ่งที่ใส่แว่นกรอบทองยืนอยู่ตรงหน้าผู้ชายคน พร้อมกับรายงานถึงสถานการณ์การทำงานด้วยความเคารพ

"มีการช่วยเหลือจากท่านประธานหวัง เราสามารถควบคุมบริษัทได้อย่างดี แล้วก็ขจัดพวกที่เป็นไส้ศึกที่แฝงตัวอยู่ในเหล่าคณะกรรมพวกนั้นออก ถึงเวลาก็จะไม่ถูกอำนาจใดๆ มาจำกัดเราแล้ว......ท่านประธานจาง เวลาของท่านใกล้จะมาถึงแล้ว! " เลขามีดวงตาไม่โต และยังดูเล็กด้วยซ้ำ แล้วกำลังหยีตาพูดขึ้น

จางเสี้ยวเทียนพูดด้วยเสียงเรียบเฉย "บริษัทย่อยในเยี่ยนจิงไม่เหมือนที่หู้ไห่......ไม่นาน บริษัทย่อยเยี่ยนจิงก็จะกลายเป็นบริษัทของฉัน"

ถ้าหลีชิงเยียนอยู่ที่นี่ แล้วได้ยินคำพูดของจางเสี้ยวเทียน ต้องทนไม่ได้แน่นอน ใครจะไปนึกถึง นี่เป็นคำพูดที่ผู้ถืออำนาจบริษัทย่อยในเยี่ยนจิงเป็นคนพูดขึ้น!

ความมักใหญ่ใฝ่สูงของจางเสี้ยวเทียนได้ปรากฏขึ้น.......เขาอยากจะทำให้บริษัทย่อยของเยี่ยนจิง กลายเป็นบริษัทของเขา!

จู่ๆ โทรศัพท์ออฟฟิศของจางเสี้ยวเทียน จู่ๆ ก็ดังขึ้นทันที!

จางเสี้ยวเทียนทำสีหน้าที่จับตัวเป็นก้อนเล็กน้อย เขารับสาย ทางสายก็มีเสียงของพนักงานหญิงหน้าฟร้อนท์ดังขึ้น

จางเสี้ยวเทียนขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วพูดด้วยเสียงเข้ม "เรื่องเล็กน้อยแบบนี้ยังต้องจะมาถามผมอีกทำไม เรียกรปภ. ให้พวกมันไสหัวไป! "

จางเสี้ยวเทียนเพิ่งจะวางสายลงอย่างทนไม่ได้ ข้างนอกออฟฟิศ หลีชิงเยียนยืนอยู่ตรงหน้าพนักงานหญิงหน้าฟร้อนท์ด้วยสีหน้าที่คิ้วขมวดเล็กน้อย จากนั้นก็หมุนตัว พร้อมกับมุ่งหน้าเข้าไปในออฟฟิศโดยตรง！

พนักงานหญิงหน้าฟร้อนท์จึงอยากจะขวางหลีชิงเยียนไว้ ทว่ากลับถูกเฉินเป่ยขวางทางไว้

หลีชิงเยียนมุ่งหน้าเข้าไปตรงประตูออฟฟิศ แล้วแสดงความยืนหยัดออกมาอย่างยากที่จะพบเห็น แล้วผลักประตูออฟฟิศเข้าไป

ทันใดนั้นหลีชิงเยียนก็ปรากฏอยู่ตรงประตูออฟฟิศทันที และจางเสี้ยวเทียนและเลขาของเขาก็นิ่งงันไป ดวงตาทั้งสามคู่สบตากัน บรรยากาศแทบจะเกาะตัวเป็นก้อน!

"คุณเป็นใคร! รีบไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้! "

จางเสี้ยวเทียนผุดลุกขึ้นมาทันที แล้วมองหลีชิงเยียน สีหน้าเคล้าด้วยความโมโห และตำหนิด้วยเสียงเข้ม!

หลีชิงเยียนมองจางเสี้ยวเทียนคนนี้ สีหน้าเคล้าด้วยความเย็นชา สีหน้าเคล้าด้วยความเกลียดชัง

ก่อนที่จะมาถึงเยี่ยนจิง ในมือของหลีชิงเยียนก็จับจุดอ่อนของจางเสี้ยวเทียนคนนี้ไม่น้อย และรู้เรื่องมาบ้าง......ดังนั้นจึงมุ่งหน้ามาที่เยี่ยนจิงโดยตรง

และตอนนี้ หลีชิงเยียนเจอตัวจริงของจางเสี้ยวเทียน ความเกลียดภายในใจก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น