บทที่ 259 เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว!

บทที่ 259 เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว!

เฉินเป่ยกระตุกมุมปากขึ้นเล็กน้อย "ใช่ มีเพียงทีมดูแลความปลอดภัยในประเทศเท่านั้น ที่จะสะกดรอยตามได้แย่ขนาดนี้"

ซูเหลยกระตุกมุมปากขึ้น เธอที่เป็นคนในกองกำลังพิเศษหัวเซี่ย แน่นอนว่าก็เคยฝึกทักษะการสะกดรอยตามอย่างลึกลับอยู่แล้ว ต่อให้เป็นองค์กรงทีมดูแลความปลอดภัยในประเทศ ก็จะมีความสามารถโดดเด่นเหนือใคร น้อยคนที่จะสามารถเทียบได้

สุดท้าย.....คนพวกนี้กลับไม่สามารถเข้าตาเฉินเป่ยได้เลย！นี่มันช่างจู่โจมคนอื่นเกินไปแล้ว！นี่ไม่ใช่ว่ากลายเป็นการดูหมิ่นหัวหน้าหลี่ไปแล้วหรอ！

และโชคดีที่หัวหน้าหลี่ไม่อยู่ที่นี่ ไม่งั้นก็ต้องถูกจู่โจมจนกระอักเลือดแล้ว

ทว่าพอครุ่นคิดอย่างละเอียด เฉินเป่ยเหมือนจะพูดได้ไม่ใช่ว่าไม่มีเหตุผล ทัศนคติของเฉินเป่ยนั้นกว้างไกลแค่ไหน สำหรับต่างชาติ ถึงจะสามารถเข้าตาเฉินเป่ยได้ คาดว่าก็มีหน่วยคัดกรองข่าวของประเทศอังกฤษ สถานภาพของกองกำลังทหารตะวันไม่ตกดินเจ็ดแห่ง เคอเข่อโป๋แห่งประเทศรัสเซีย......ประเทศเหล่านี้ต่างก็เป็นองค์กรที่คัดกรองข่าวได้อย่างยอดเยี่ยมที่สุด!

และพวกคนนี้ของหัวหน้าหลี่ ถึงแม้จะไม่เลว และถือว่าเป็นยอดคนชั้นสูง ทว่าถ้าเทียบกับบุคคลต่างชาติแล้ว ก็ยังแย่ไปกว่าเล็กน้อย

ซูเหลยมองข้ามคำพูดของเฉินเป่ย เฉินเป่ยกล่าวเกินจริงเกินไป แน่นอนว่าเธอไม่มีเชื่ออยู่แล้ว

"คนพวกนี้ต้องจัดการให้สิ้นซากไหม? " ซูเหลยขมวดคิ้ว แล้วถามขึ้น

"ไม่ต้อง พวกที่สะกดรอยตามก็ไม่ง่าย ปล่อยพวกเขาไปเถอะ" เฉินเป่ยพูดด้วยเสียงเรียบ

"แต่ว่าท่านประทานอยากจะจัดการพวกเขา" ซูเหลยขมวดคิ้ว

"ดังนั้นฉันทำให้พวกเขาสลบแล้วมัดไว้แล้ว"

ซูเหลย "......."

มองเฉินเป่ยเผยยิ้มที่ดูหมิ่น ซูเหลยในตอนนั้น แค่รู้สึกสุดคำบรรยาย แล้วเลิกคิ้วขึ้น พร้อมกับพูดด้วยเสียงเย็นชา "ดังนั้น ทุกอย่างคุณได้คาดการณ์ไว้ตั้งนานแล้วและก็ได้จัดการทั้งหมด? "

เฉินเป่ยยิ้มแต่ไม่พูดไม่จา และซูเหลย ตอนนั้นก็รู้สึกโมโหอย่างมาก

ในตอนนั้น รู้สึกว่าตัวเองอยู่ในความคาดคะเนของไอ้หมอนี้

จริงๆ ก็สามารถจัดการทุกอย่างได้ แค่พูดโดยตรงก็พอแล้วหนิ แล้วยังจะซุกซ่อนไว้และเก็บไว้ ทำให้เห็นอย่างชัดเจนว่าตัวเองเก่งแค่ไหนหรอ?

ซูเหลยถูกตบหน้าอย่างซึ่งๆ หน้า ทีแรกเธอนึกว่าเธอสังเกตเห็นทุกอย่างได้เร็วที่สุด สุดท้ายนึกไม่ถึงว่าเฉินเป่ยจะวางเรียงทุกอย่างไว้แล้ว เธอกลับเป็นคนที่สังเกตเห็นสายที่สุด

เธอยังเกิดเป็นคนของกองกำลังพิเศษ กลับไม่เทียบเท่ากับผู้ชายทำตัวไร้สาระคนนี้

ต่อให้เธอรู้ ผู้ชายคนนี้มีที่มาอันลึกลับ และมีที่มาที่ยิ่งใหญ่มาก

ทว่าเธอยังคงไม่พอใจ และถูกเฉินเป่ยกดขี่ตลอดเวลา อีกอย่างยังทำอะไรกับเฉินเป่ยไม่ได้

ซูเหลยกัดฟัน แล้วไม่พูดไม่จา จากนั้นก็จากไปด้วยความโมโห

ตอนนี้เธออยากจะหารูมุดเข้าไปทันที เธออยู่ต่อหน้าเฉินเป่ย แทบจะไม่มีหน้าไม่มีตา!

"ไปแล้ว? ไม่ส่งนะ" เฉินเป่ยมองเรือนร่างที่จากไปของซูเหลย แล้วกระตุกมุมปากทำปากทรงโค้ง

ในปากของเขา มีเสียงอันเย้ยหยันอย่างมากลอยขึ้น แล้วส่งเข้าไปในหูของซูเหลย เกือบจะทำให้เธอเยกโยกไปมา แล้วล้มลงบนพื้น

ไอ้หมอนี่ มันร้ายเกินไปแล้ว ทำให้ซูเหลยอยากจะหันไปจวนใจจะขาด และไปกระทืบเขาสักตั้ง

"ปัง" เสียงเสียงหนึ่ง ซูเหลยจึงปิดประตูลงแรงๆ เฉินเป่ยจึงหุบยิ้มที่เย้ยหยันและขี้เล่นของเขา แล้วเดินไปตรงหน้าต่าง จากนั้นก็โทรออกเบอร์ๆ หนึ่ง

ในบ้านหลังหนึ่งที่อยู่เมืองหู้ไห่ มือถือในกระเป๋ากางเกงของหัวหน้าหลี่ จู่ๆ ก็ดังขึ้นทันที

หัวหน้าหลี่กวาดสายตามองไปตรงหน้าจอมือถือ ดวงตาสองข้างค่อยๆ หรี่ลง

เบอร์ที่ไม่รู้จักเป็นแถว เป็นเบอร์ที่ผ่านการเข้ารหัส ก็ไม่สามารถติดตามได้

หลังจากหัวหน้าหลี่รับสาย มือถือฝั่งโน้นก็มีเสียงของเฉินเป่ยดังขึ้น "เห็นแก่ความสัมพันธ์ของพวกเรา อยากจะเตือนด้วยความหวังดี เก็บแผนการของคุณไว้ อย่าให้ผมเห็นแมลงสวะพวกนั้นของคุณ......ไม่งั้น ผลที่ตามมาคุณก็รู้ดี" เสียงของเฉินเป่ยยิ่งอยู่ยิ่งเย็นชา ทำให้หัวหน้าหลี่รู้สึกกลัวจนตัวสั่นงันงก

น้ำเสียงของเฉินเป่ยเคล้าด้วยความอาฆาต ทำให้วิญญาณทั้งร่างของหัวหน้าหลี่สั่นงันงก