บทที่ 373 คนในแก๊งอู่ตัง!

บทที่ 373 คนในแก๊งอู่ตัง!

“ยังมีเรื่องอื่นอีกไหม?” หลีเช่าเทียนพลันเงยหน้าขึ้น แล้วหันไปมองลูกน้องคนนั้น น้ำเสียงเย็นเฉียบอย่างไม่มีที่มาที่ไป จนทำให้คนหนาวเสียวสันหลังเหมือนน้ำค้างแข็ง พร้อมทั้งความรู้สึกไม่สบายใจเอามาก

ลูกน้องคนนั้น ราวกับโดนเข็มกำลังทิ่มหลัง ขนหัวลุกชัน พร้อมทั้งรีบพูดทันที “คุณชายเก็บอารมณ์โกรธเอาไว้ พวกเขายังมีข่าวดีด้วย”

“ข่าวดีอะไร? พูดมา” สีหน้าของหลีเช่าเทียนผ่อนคลายลงเล็กน้อย เมื่อได้ยินลูกน้องพูดว่ามีข่าวดีด้วย ใบหน้าที่เย็นเฉียบนั้น ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

“คนที่มารับตัวเอ๋อตงเฉินไปนั้น พวกเราได้เอากล้องที่ไม่ได้ถูกแฮก ที่สามารถถ่ายรูปเขาเอาไว้ได้” ลูกน้องคนนั้นโค้งเคารพพร้อมทั้งหยิบรูปที่อยู่ในอ้อมอกออกมาหนึ่งใบยื่นส่งให้

“รูปภาพใบนี้เห็นใบหน้าที่ชัดเจน แต่ว่าทางเรายังไม่สามารถหาข่าวคราวข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับคนคนนี้มาได้สักอย่าง...” ลูกน้องคนนั้นชะงักเล็กน้อย “เหมือนว่า เขาไม่ได้มีตัวตนอยู่ในหัวเซี่ย สำหรับเราแล้ว เขาก็เหมือนความว่างเปล่า”

หลังจากที่หลีเช่าเทียนรับรูปภาพมา พร้อมทั้งกวาดตามองแล้ว หัวคิ้วพลันย่นเข้าหากัน ... คนที่อยู่ในรูปนั้น มันสร้างความรู้สึกอันคุ้นชิน ราวกับว่าเคยรู้จักกันที่ไหนสักแห่ง แต่ว่าเขาเองก็คิดไม่ออก ว่าคนคนนี้คือใครกัน

เวลานั้นเอง รูม่านตาของหลีเช่าเทียนหดตัวลง .... สีหน้าพลันมีความเย็นยะเยือกหนาวเหน็บเข้ามาแทนที่!

“ฉันรู้ว่าคือใครแล้ว!” มือหลีเช่าเทียนข้างที่ขยำรูปใบนั้น กำหมัดไว้แน่น ... จนสีหน้าอัดอั้นไว้! เขาคิดออกแล้ว ว่าผู้ชายคนนี้ ที่เขารู้สึกว่าคุ้นหูคุ้นตาอยู่ ก็เพราะว่างานเลี้ยงในคืนนั้นเอง มันเป็นคนที่ทำให้หลีเช่าเทียนเสียหน้ากับแขกผู้เกียรติตั้งมากมาย! ชิงเหนียนคนนี้หลีเช่าเทียนเคยใช้เส้นสายในการตรวจสอบข้อมูล .... ทว่าก็คว้าน้ำเหลว!

ในใจของหลีเช่าเทียนนั้นตกใจเล็กน้อย เขาไม่คิดเลยว่า ชิงเหนียนคนนี้จะเกี่ยวข้องกับเอ๋อตงเฉินด้วย!

นัยน์ตาหลีเช่าเทียนเปล่งประกายความเยือกเย็นดั่งป่าลึกออกมา ผ่านไปนานมาก มือที่ขยำรูปภาพใบนั้นที่ยับยู่ยี่ถึงได้ผ่อนคลายออก มุมปากกระตุกเล็กน้อย พร้อมทั้งมุมปากแสดงอาการหยอกล้อออกมาทันที

“คุณชายหลี หรือเจออะไรเข้าให้แล้ว?” ลูกน้องคนนั้น เมื่อเห็นทีท่าของหลี่เช่าเทียนที่เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ ผ่านไปชั่วครู่ ถึงได้กล้าที่จะอ้าปากถาม

“ใช่สิ... คนที่ขับโรลส์-รอยซ์ แฟนธอมในหัวเซี่ยนั้น ก็สามารถบอกถึงสถานะของเขาได้เช่นกัน” หลีเช่าเทียนค่อยๆ เอ่ยออกมา

“ออกไปก่อนเถอะ เรื่องนี้ถือเป็นความลับสุดยอดของตระกูล หากแพร่งพรายออกไป แกย่อมรู้ถึงผลลัพธ์ที่จะตามมา” หลีเช่าเทียนพูดออกมาอย่างเย็นชา

ลูกน้องคนนั้นร่างกายสั่นสะท้าน พร้อมทั้งพูดรับปาก จากนั้นก็ค่อยๆ ถอยออกไป พร้อมทั้งออกจากสนามทันที

ส่วนหลีเช่าเทียนนั้น ได้แต่ก้มหน้าก้มตากวาดตามองโรลส์-รอยซ์ แฟนธอมสีดำ จนมุมปากกระตุกเล็กน้อย

“เอาโทรศัพท์ดาวเทียวมาให้ฉัน” หลีเช่าเทียนกล่าวออกมา

หญิงรับใช้ที่อยู่ข้างกายคนหนึ่งยื่นโทรศัพท์ดาวเทียมมาให้แก่หลีเช่าเทียน

หลังจากที่หลีเช่าเทียนรับโทรศัพท์ดาวเทียมเอาไว้แล้ว จากนั้นก็กดเบอร์โทรศัพท์อย่างรวดเร็ว พลางเอ่ยถาม “ท่านผู้อาวุโส ช่วงนี้ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?”

“แก่แล้ว ร่างกายโรยแรงเต็มที เสี่ยวเทียน ผ่านไปนานแล้ว ตอนนี้เพิ่งจะคิดถึงฉันได้หรือไง?” เสียงปลายสายนั้นเป็นน้ำเสียงอันแหบพร่าพร้อมทั้งแสดงอาการหยอกล้อดังขึ้น

หลีเช่าเทียนยิ้มเล็กน้อย สีหน้าที่หยิ่งจองหองอยู่ทุกวันยอมอ่อนข้อลง พร้อมทั้งยิ้มและพูดอย่างอ่อนโยน “คุณก็มัวแต่ทำงานหนักในการวางแผนอนาคตให้แก่หัวเซี่ย ข้าน้อยจะไปกล้ารบกวนท่านได้ยังไง...”

“ฮ่าๆๆ ...” เสียงปลายสาย เป็นน้ำเสียงหัวเราะอันแหบพร่า พร้อมทั้งเย็นเฉียบอย่างชัดเจน ที่สามารถทำให้ขนพองสยองเกล้าได้

“พูดมา ครั้งนี้แกจะให้ฉันช่วยอะไร?” เสียงแหบพร่าเอ่ยถาม

“ท่านกับทีมดูแลความปลอดภัยในประเทศมีความสนิทสนมกันดี ผมหวังว่าให้ท่านช่วยตรวจสอบคนคนหนึ่งให้หน่อย ... สถานะของคนคนนี้ไม่ธรรมดาเลย เพราะว่าเขามีรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอมอยู่คันหนึ่ง.... ข้อมูลธรรมดาก็ไม่สามารถหาได้เลย แต่ว่าเรื่องนี้ สำหรับท่านแล้ว ถือว่าเป็นเรื่องที่ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก”

“โรลส์-รอยซ์ แฟนธอม?” เสียงปลายสาย เป็นน้ำเสียงแหบพร่าเริ่มแสดงอาการถามเสียงสูงให้ น้ำเสียงดูตื่นตกใจ ไม่นานนัก เสียงปลายสายก็ให้คำตอบกลับมา “ถ้าในเมืองหัวเซี่ยมีโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม คนคนนั้นย่อมไม่ธรรมดา เมื่อตรวจสอบเรื่องได้แล้ว ควรต้องใช้เวลาสักพัก” เสียงปลายสาย เป็นเสียงชายชราเคร่งขรึมไปชั่วครู่ พลันถลำลึกสู้ห้วงความเงียบงัน

ส่วนหลีเช่าเทียนไม่ได้กดวางสายโทรศัพท์ในทันที ทว่ารอคอยอยู่เงียบๆ ที่มักจะเห็นได้น้อยมากกับการที่ต้องรอคอยอยู่นาน

ผ่านไปสักพัก ปลายสายมีเสียงแหบพร่าดังกลับมาอีกครั้ง “แกมีความมั่นใจไหมว่ารถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอมเป็นเรื่องจริงของแท้?”

“มั่นใจ” หลีเช่าเทียนตอบในทันทีแทบไม่คิดเลยด้วยซ้ำ

“งั้นมันก็ประหลาดแล้ว” เสียงปลายสาย น้ำเสียงชายชราแสดงอาการสงสัยและเคร่งขรึมขึ้นมาก “ฉันตรวจเอกสารของทีมดูแลความปลอดภัยในประเทศทางนั้นแล้ว.... รัฐมนตรีทั้งเมืองหัวเซี่ย ไม่มีข้อมูลคนแบบนี้เลย”

หลีเช่าเทียนใจเต้นโครมคราม พลางกล่าวว่า “งั้นก็คงเป็นพวกนักธุรกิจระดับโลกแล้วแหละ?”

“นักธุรกิจระดับโลก.... มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถขับโรลส์-รอยซ์ได้ แต่รุ่นแฟนธอมคันนั้น ในต่างประเทศนั้นผลิตไม่มากนัก ขนาดตัวแทนดูไบหลายคนยังไม่มีเลย...อีกอย่างมหาเศรษฐีในหัวเซี่ย ไม่มีใครคู่ควรกับมันด้วยซ้ำ นอกจาก ....” คำพูดของชายชราหยุดค้าง จนทำให้ใจของหลีเช่าเทียนเกิดลางสังหรณ์ไม่ค่อยดี

“นอกจากซะว่า ตำแหน่งคงอยู่สูงส่งกว่าฉัน ... ฉันไม่มีคุณสมบัติมากพอ ที่จะสามารถตรวจสอบข้อมูลของเขาได้” ชายชรากล่าวออกมา

“เสี่ยวเทียน คนประเภทนี้ถ้ายังมีตัวตนหลงเหลืออยู่จริงๆ ...แกจำคำฉันไว้ให้ดีอย่าได้ไปยั่วยุหาหาใส่หัวเป็นอันขาด ... เวลาที่ยอมโผล่หัวออกมา ปู่แกก็ไม่อาจจะคุ้มกะลาหัวแกไว้ได้!” เสียงชายชราที่อยู่ปลายสาย พูดกำชับตักเตือน

หลีเช่าเทียนหน้าซีดเผือดทันที ... คำพูดที่ชายชราดังเข้าโสตประสาทของเจา มันทำให้ในใจของเขามิอาจสงบต่อไปได้ พร้อมทั้งหายใจไม่คล่องคอทันที!

“มั่นใจใช่ไหมครับ?” นานอยู่สักพัก หลีเช่าเทียนที่ทำหน้านิ่งพลันหลุดโพล่งออกมา

“ถ้าแกไม่ได้ให้ข้อมูลมาผิดๆ ที่ฉันคาดการณ์เอาไว้ก็คงไม่มีอะไรผิดพลาดไป” ชายชรากล่าวออกมา